🔺بعثت مردم در پرتو شهادت قائد امت بود یا نتیجۀ تدبیر برخی مسئولان؟ بعثت مردم وعده‌ای بود که رهبر عالیقدر ما اندکی پیش از شهادت از آن خبر دادند. فرمودند: «بعد از این هم به توفیق الهی اگر چنانچه حادثه‌ای برای کشور پیش بیاید، خدای متعال این مردم را مبعوث خواهدکرد برای مقابله‌ی با حوادث، و کار را مردم تمام خواهند کرد.» 🔺گویا یکی از مسئولان مدعی شده‌ که حضور مردم در خیابان پس از شهادت حضرت آقا، نتیجۀ تدبیر و برنامه‌ریزی او بوده است! مردم مبعوث می‌دانند که با اعلام خبر شهادت آقا در سحر دهم اسفند، همه بدون اینکه از سوی کسی دعوت شوند به خیابان‌ها ریختند و اینگونه بعثت آغاز شد... در شهادت حاج قاسم هم همین وضعیت پیش آمد. منتها با تجربۀ کودتای ۱۸ دی همه می‌دانستند که باید شبها در خیابان باشند و نگذارند گرگ‌ها قدم به خیابان بگذارند و این یعنی تداوم حضور مردم مبعوث در خیابان... 🔺در پرتو شهادت قائد امت، خداوند ملت را مبعوث کرد. شهادت قائد امت، ملت را برای شهادت برانگیخت و برای شهادت مهیا کرد... 🔺این ولایت فقیه است که از جایگاه بلند معنوی خود می‌تواند مردم را به حضور در میدان برانگیزد، چنانکه مردم برای حفظ دین و وطن به سوی شهادت بشتابند. در هشت سال دفاع مقدس، در جنگ با تکفیر و ترور، جوانان و کهنه‌سربازان به اشاره ولی فقیه به میدان می‌شتافتند. این کار، از سیاسیون برنمی‌آید. مردم به حکم کسی جان خود را فدا می‌کنند که جایگاه او‌ در امتداد جایگاه امامت باشد (ولایت فقیه). مسئولان اجرایی هم با اطاعت از ولی‌فقیه هویت دارند./عارف محمدنیا @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان

♦️تنگۀ هرمز را نیروهای مسلح نگه داشته‌اند، مراقب دریاچۀ خزر باشیم! در حالی که با حملۀ رژیم‌ جنایتکار آمریکا به ایران و تلاش این رژیم برای مدیریت کشتی‌ها در تنگۀ هرمز و درگیری‌های جدی و خونین در آن و پیرامون آن، چشم تمام ایرانی‌ها به تنگه دوخته شده و نگاه افکار عمومی و نیروهای مسلح نیز معطوف به آن است، ناگهان خبر می‌رسد که دولت، لایحۀ «کنوانسبون رژیم حقوقی دریای خزر» را با قید «یک فوریت» برای تصویب به مجلس فرستاده و البته برای تصویب آن در کمیسیونها نیز لابی شده است!؟؟ 🔸وقتی دولت لایحه‌ای را «یک فوریتی» تصویب می‌کند، یعنی خطاب به مجلس می‌گوید: «این موضوع بسیار مهم است، لطفاً از نوبت عادی آن را خارج کنید، سریع‌تر در کمیسیون بررسی‌اش کنید و زودتر به صحن بیاورید تا به قانون تبدیل شود.» 🔺کنوانسیون رژیم حقوقی خزر ناظر به منافع چهار کشور همسایه ایران است. ادبیات کنوانسبون به گونه‌ایست که در ظاهر متن حرفی از تقسیم دریاچه (به ضررایران) در میان نیست، اما در لایۀ زیر متن این کار به نرمی انجام می‌شود! به سطور زیر از متن ( نقل شده از سایت ریاست جمهوری) دقت کنید: «خطوط مبدأ مستقیم»- خطوط مستقیمی است که نقاط مربوط / مناسب را بر روی خط ساحلی به یکدیگر وصل می‌کند و خط مبدأ را در مکان‌هایی که خط ساحلی مضرس می‌باشد یا در مکانی که در آن حاشیه‌ای از جزایر در امتداد ساحل و در مجاورت نزدیک آن  قرار دارد، تشکیل می‌دهد. روش تعیین خطوط مبدأ مستقیم باید در موافقتنامه جداگانه‌ای بین همه طرف‌ها تعیین شود. چنانچه شکل ساحل، یک کشور ساحلی را در تعیین آب‌های داخلی‌اش آشکارا در وضعیت نامساعدی قرار دهد، این وضعیت هنگام ایجاد روش فوق به منظور دستیابی به تفاهم میان تمامی طرف‌ها مدنظر قرار خواهد گرفت.(پایان نقل قول) از سطور نقل شده، چه چیزی عاید ایران است؟ آن کشوری که شکل ساحل به ضرر اوست و کوتاهترین طول ساحلی را دارد، ایران است! دست‌یابی به تفاهم با طرفها و همسایگان هم، به آینده‌ای نامعلوم موکول شده است! 🔺ماده ۲ کنوانسیون چنین است: «ماده ۲ ۱- طرف‌ها طبق این کنوانسیون حاکمیت، حقوق حاکمه و انحصاری و همچنین صلاحیت خود را در دریای خزر اعمال خواهند کرد. ۲- این کنوانسیون حقوق و تعهدات طرف‌ها در مورد استفاده از دریای خزر شامل آب‌ها، بستر، زیربستر، منابع طبیعی آن و فضای هوایی بر فراز دریا را تعیین و تنظیم می‌کند.» در واقع، طبق این ماده، کنوانسیون تکلیف همه چیز دریاچه یا سهم همه را از آن مشخص کرده است! که با منافع ملی ایران تناسب ندارد. 🔺نکته‌ای که گویا با توجه به شرایط جنگی کنونی و تمایل قبلی ایران، برخی برای تصویب کنوانسیون در مجلس مطرح می‌کنند، بند ۶ و ۷ ماده ۳ کنوانسیون است: «۶- عدم حضور نیروهای مسلحی که به طرف‌ها تعلق ندارند در دریای خزر؛ ۷-در اختیار قرار ندادن قلمرو خود توسط هریک از طرف‌ها به سایر دولت‌ها برای ارتکاب تجاوز و انجام سایر اقدامات نظامی علیه هرطرف‌» در این مورد باید دید که قوانین ملی همسایه‌ها در خزر (مثلا جمهوری آذربایجان) چه می‌گوید؟ در قانون اساسی جمهوری آذربایجان و نیز دکترین نظامی این کشور که در ۲۰۱۰ به تصویب پارلمان رسیده، ممنوعیتی برای حضور نیروهای خارجی در این کشور وجود ندارد! چنانکه در جنگ قراباغ نیروهای رسمی و حتی هواپیمای جنگی برخی کشورها در جمهوری آذربایجان استقرار یافت و حتی تعداد فراوانی از تکفیری‌های سوریه نیز با هماهنگی ترکیه در خاک جمهوری آذربایجان حضور یافتند! در سالهای گذشته، نیروهای ناتو و آمریکا تحت عناوین‌ مختلف در جمهوری آذربایجان حضور یافته‌‌اند. در اشغال افغانستان و عراق، نیروها و هواپیماهای آمریکا از جمهوری آذربایجان به عنوان مقر لجستیکی استفاده می‌کردند و نیروهایی از ارتش آذربایجان در افغانستان و عراق در ترکیب ائتلاف آمریکایی در جنگ شرکت کردند و عده‌ای از آنها کشته شدند. در جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان نیز عملکرد باکو دربارۀ ایران بر همه روشن است!/ جلال فغفورزاده، تبریز @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان

♦️نه به اعدام یعنی چه؟ 🔻 حسین رمضانی را در ۱۸ دی، شب کودتا و جنایت زنده زنده سوزاندند، ۸۰ ضربه چاقو فقط به کمر او‌ زدند، جمجمه‌اش را خرد کردند! با قمه و چاقو و تیغ موکت‌بری بدن‌ها را پاره پاره کردند... @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان

♦️روایت ژاپنی از جنگ آمریکا و ایران/ آیا ممکن است ابرقدرت ۲۵۰ سالۀ جهان دربرابر امپراتوری کهن ایران زمینگیر شود؟ در روزهای اخیر، انتشار کتابی با عنوان جسورانه «چرا ایالات متحده از ایران شکست خورد؟» (なぜ米国はイランに負けたのか) از سوی انتشارات معتبر ژاپنی «بون‌شون شینشو» (Bunshun Shinsho)، موجی از بحث‌ها را در محافل سیاسی و رسانه‌ای ژاپن به راه انداخته است. این اثر که اکنون در صدر فهرست پرفروش‌های آمازون ژاپن قرار دارد، نه یک روایت سیاسی احساسی، که تحلیل عمیقی از سوی یک دیپلمات ارشد و کارکشته است که سال‌ها در متن مناقشات خاورمیانه زندگی کرده است. در ادامه به بررسی مستند این اثر و ابعاد فکری آن می‌پردازیم. ۱. مؤلف؛ نگاهی منحصربه‌فرد از دل بحران نویسنده این کتاب، میتسوگو سایتو (Mitsugu Saito)، سفیر پیشین ژاپن در ایران و عمان است. آنچه اعتبار تحلیلی این کتاب را از سایر آثار مشابه متمایز می‌کند، کارنامه دیپلماتیک منحصربه‌فرد اوست: سایتو تنها دیپلمات ژاپنی است که تجربه خدمت همزمان در سفارت ژاپن در ایران و اسرائیل را دارد. او پیش‌تر نیز مأموریت‌های کلیدی در عراق، عربستان، مصر، امارات و نمایندگی ژاپن در سازمان ملل را تجربه کرده است. چنین سابقه‌ای به او اجازه می‌دهد تا مناقشات را نه از منظر یک ناظر دور، بلکه از دریچه‌ای که هر دو طرف (ایران و اسرائیل) را از نزدیک لمس کرده، تحلیل کند. ۲. محور اصلی کتاب؛ «راهبرد نامتقارن» و سقوط «فناوری محض» نویسنده در پاسخ به پرسش اصلی کتاب، بر مفهومی کلیدی به نام «راهبرد نامتقارن» (Asymmetric Strategy) تمرکز دارد. از نگاه سایتو، آمریکا در دو دهه اخیر با اتکا به برتری نظامی و فناوری (مانند ماهواره‌ها، هوش مصنوعی و پاتریوت‌ها) وارد میدان شده، اما ایران با استفاده از سه مؤلفه اساسی، این برتری را خنثی کرده است: 1. صبر استراتژیک (Strategic Patience): ایران در مقابل فشارهای نظامی-اقتصادی، از جنگ فرسایشی و مقاومت بلندمدت بهره گرفته و با پذیرش هزینه‌های تحریم، «اراده» خود را به رخ رقبا کشیده است. 2. ژرفای تاریخی و هویتی: نویسنده به صراحت به تقابل «امپراتوری پارس» (پیشینه تاریخی ایران) در برابر «تأسیس ۲۵۰ ساله آمریکا» اشاره می‌کند و می‌گوید که درک ایرانیان از تاریخ و عزت ملی، دستگاه محاسباتی کاملاً متفاوتی نسبت به کشورهای غربی به آن‌ها داده است. 3. پیکربندی متفاوت تصمیم‌گیری: در حالی که آمریکا و اسرائیل به دنبال «پیروزی زودهنگام و فوری» (Pokémon or short-term strike) هستند، ایران یک «بازی شطرنج» را دنبال می‌کند و محاسبات خود را بر اساس دهه‌ها و بلکه قرن‌ها تنظیم می‌کند. ۳. چرا آمریکا در عمل «شکست» خورد؟ سایتو استدلال می‌کند که موفقیت نظامی (که خود یک مفهوم نسبی است) نباید با پیروزی سیاسی اشتباه گرفته شود. ایالات متحده با وجود هزینه‌های هنگفت نظامی، نتوانست به اهداف سیاسی اصلی خود در قبال ایران دست یابد؛ از جمله ناکامی در تغییر رژیم، ناتوانی در توقف کامل برنامه هسته‌ای ایران و عقب‌نشینی از برجام (که به‌عنوان یک خطای استراتژیک بزرگ تحلیل می‌شود). ایران با مسدود کردن تنگه هرمز به عنوان یک اهرم فشار، استفاده از بازیگران نیابتی در منطقه و مانورهای سیاسی هوشمندانه در عرصه بین‌المللی (مانند نزدیکی به چین و روسیه)، توانست «ابتکار عمل» را در بسیاری از مقاطع از آمریکا بگیرد. ۴. واکنش‌ها و تأثیرگذاری در ژاپن دلیل تبدیل شدن این کتاب به یک اثر «بحث‌برانگیز» در ژاپن، نگاه غیرمعمول آن به قدرت برتر جهانی است. در فضایی که ژاپن به‌عنوان متحد استراتژیک آمریکا محسوب می‌شود، واکاوی یک شکست پنهان در برابر ایران، چالش بزرگی برای ذهنیت‌های رایج در توکیو ایجاد کرده است. این اثر به سیاست‌گذاران ژاپنی یادآوری می‌کند که صرفاً تکیه بر قدرت نظامی در قرن ۲۱، کارایی سابق را ندارد و لازم است روابط خارجی توکیو با تهران به‌عنوان یک بازیگر تاثیرگذار منطقه، با ظرافت و پیچیدگی بیشتری دنبال شود./ بهمن اکبری @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان

♦️بازتاب مراسم تجلیل از عضو فرقۀ ضالۀ بهائیت در اداره ارشاد «اسلامی» در تبریز برپایی مراسم بزرگداشت یک عنصر تشکیلات صهیونیستی بهائیت در تبریز و در یک ادارۀ دولتی باعث تأسف و آزردگی مخاطبان شده است. 🔺مراسم بزرگداشت بهرام بیضایی از عناصر بهائی و فعال در اغتشاشات ۱۴۰۱ تحت عنوان «شب بیضایی» در تالار خاقانی اداره ارشاد اسلامی در تبریز برگزار شد و برخی مسئولان ارشاد اسلامی و اعضای انجمن نمایش در آن شرکت کردند. 🔸از هنگامی که مدیریت ارشاد اسلامی آذربایجانشرقی به شخصی به نام نعمت‌الله پایان سپرده شده، اقدامات هنجارشکنانه در قالب نمایش‌های زرد که در آنها از رقاصی دختران و آوازخوانی و نوارندگی زنان استفاده می‌شود، باب شده است. همچنین استفاده از متون نمایشی سیاسی و قومگرایانه افزایش یافته است، با این حال اقدامی از استانداری آذربایجان‌شرقی و وزارت ارشاد برای انتصاب مدیری که امکانات کشور اسلامی را دستمایۀ ترویج فرقۀ ضاله‌ای مثل بهائیت نکند، صورت نگرفته است. 🔺سایت فرقه‌نیوز دربارۀ بزرگداشت بیضایی بهائی در تبریز نوشت: «نگاهی به سیر تاریخی و متون پایه‌ای این تشکیلات نشان می‌دهد که بهره‌گیری از هنر در بهائیت، یک ابتکار فردی یا ذوقِ شخصی پیروان نیست، بلکه یک «دستورالعمل و راهبرد سازمانی» است. عباس افندی، رهبر دوم این فرقه در کتاب پیام آسمانی جلد 2 صفحه 43، صراحتاً هنر را وسیله‌ای برای «انجذاب قلوب» و انتقال مفاهیم فرقه‌ای معرفی می‌کند. این خط فکری در دوران شوقی افندی نیز تداوم یافت و او هنر و ادبیات را از مؤثرترین ابزارهای گسترش تعالیم بهائی برشمرد.» @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان

🤲 متن زيارت اربعين 🔸 السَّلامُ عَلَى وَلِيِّ اللَّهِ وَ حَبِيبِهِ السَّلامُ عَلَى خَلِيلِ اللَّهِ وَ نَجِيبِهِ السَّلامُ عَلَى صَفِيِّ اللَّهِ وَ ابْنِ صَفِيِّهِ السَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ الْمَظْلُومِ الشَّهِيدِ السَّلامُ عَلَى أَسِيرِ الْكُرُبَاتِ وَ قَتِيلِ الْعَبَرَاتِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَشْهَدُ أَنَّهُ وَلِيُّكَ وَ ابْنُ وَلِيِّكَ وَ صَفِيُّكَ وَ ابْنُ صَفِيِّكَ الْفَائِزُ بِكَرَامَتِكَ أَكْرَمْتَهُ بِالشَّهَادَةِ وَ حَبَوْتَهُ بِالسَّعَادَةِ وَ اجْتَبَيْتَهُ بِطِيبِ الْوِلادَةِ وَ جَعَلْتَهُ سَيِّداً مِنَ السَّادَةِ وَ قَائِداً مِنَ الْقَادَةِ وَ ذَائِداً مِنَ الذَّادَةِ وَ أَعْطَيْتَهُ مَوَارِيثَ الْأَنْبِيَاءِ وَ جَعَلْتَهُ حُجَّةً عَلَى خَلْقِكَ مِنَ الْأَوْصِيَاءِ فَأَعْذَرَ فِي الدُّعَاءِ وَ مَنَحَ النُّصْحَ وَ بَذَلَ مُهْجَتَهُ فِيكَ لِيَسْتَنْقِذَ عِبَادَكَ مِنَ الْجَهَالَةِ وَ حَيْرَةِ الضَّلالَةِ وَ قَدْ تَوَازَرَ عَلَيْهِ مَنْ غَرَّتْهُ الدُّنْيَا وَ بَاعَ حَظَّهُ بِالْأَرْذَلِ الْأَدْنَى وَ شَرَى آخِرَتَهُ بِالثَّمَنِ الْأَوْكَسِ وَ تَغَطْرَسَ وَ تَرَدَّى فِي هَوَاهُ وَ أَسْخَطَكَ وَ أَسْخَطَ نَبِيَّكَ ، وَ أَطَاعَ مِنْ عِبَادِكَ أَهْلَ الشِّقَاقِ وَ النِّفَاقِ وَ حَمَلَةَ الْأَوْزَارِ الْمُسْتَوْجِبِينَ النَّارَ [لِلنَّارِ] فَجَاهَدَهُمْ فِيكَ صَابِراً مُحْتَسِباً حَتَّى سُفِكَ فِي طَاعَتِكَ دَمُهُ وَ اسْتُبِيحَ حَرِيمُهُ اللَّهُمَّ فَالْعَنْهُمْ لَعْناً وَبِيلاً وَ عَذِّبْهُمْ عَذَاباً أَلِيماً السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ سَيِّدِ الْأَوْصِيَاءِ أَشْهَدُ أَنَّكَ أَمِينُ اللَّهِ وَ ابْنُ أَمِينِهِ عِشْتَ سَعِيداً وَ مَضَيْتَ حَمِيداً وَ مُتَّ فَقِيداً مَظْلُوماً شَهِيداً وَ أَشْهَدُ أَنَّ اللَّهَ مُنْجِزٌ مَا وَعَدَكَ وَ مُهْلِكٌ مَنْ خَذَلَكَ وَ مُعَذِّبٌ مَنْ قَتَلَكَ وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ وَفَيْتَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَ جَاهَدْتَ فِي سَبِيلِهِ حَتَّى أَتَاكَ الْيَقِينُ فَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ قَتَلَكَ وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ ظَلَمَكَ وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً سَمِعَتْ بِذَلِكَ فَرَضِيَتْ بِهِ، اللَّهُمَّ إِنِّي أُشْهِدُكَ أَنِّي وَلِيٌّ لِمَنْ وَالاهُ وَ عَدُوٌّ لِمَنْ عَادَاهُ بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّكَ كُنْتَ نُورا فِي الْأَصْلابِ الشَّامِخَةِ وَ الْأَرْحَامِ الْمُطَهَّرَةِ [الطَّاهِرَةِ] لَمْ تُنَجِّسْكَ الْجَاهِلِيَّةُ بِأَنْجَاسِهَا وَ لَمْ تُلْبِسْكَ الْمُدْلَهِمَّاتُ مِنْ ثِيَابِهَا وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ مِنْ دَعَائِمِ الدِّينِ وَ أَرْكَانِ الْمُسْلِمِينَ وَ مَعْقِلِ الْمُؤْمِنِينَ وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ الْإِمَامُ الْبَرُّ التَّقِيُّ الرَّضِيُّ الزَّكِيُّ الْهَادِي الْمَهْدِيُّ وَ أَشْهَدُ أَنَّ الْأَئِمَّةَ مِنْ وُلْدِكَ كَلِمَةُ التَّقْوَى وَ أَعْلامُ الْهُدَى وَ الْعُرْوَةُ الْوُثْقَى وَ الْحُجَّةُ عَلَى أَهْلِ الدُّنْيَا وَ أَشْهَدُ أَنِّي بِكُمْ مُؤْمِنٌ وَ بِإِيَابِكُمْ مُوقِنٌ بِشَرَائِعِ دِينِي وَ خَوَاتِيمِ عَمَلِي وَ قَلْبِي لِقَلْبِكُمْ سِلْمٌ وَ أَمْرِي لِأَمْرِكُمْ مُتَّبِعٌ وَ نُصْرَتِي لَكُمْ مُعَدَّةٌ حَتَّى يَأْذَنَ اللَّهُ لَكُمْ فَمَعَكُمْ مَعَكُمْ لا مَعَ عَدُوِّكُمْ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ عَلَى أَرْوَاحِكُمْ وَ أَجْسَادِكُمْ [أَجْسَامِكُمْ ] وَ شَاهِدِكُمْ وَ غَائِبِكُمْ وَ ظَاهِرِكُمْ وَ بَاطِنِكُمْ آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ. @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان

🔺نویسنده این توئیت، عزت‌الله ضرغامی است. رئیس سابق صدا و سیمای جمهوری اسلامی به مدت ده سال تا ۱۳۹۳/ معروف است که پنیر و عسل و کره مصرفی خانواده نامبرده توسط یکی از مدیران کل اسبق صدا و سیما از اردبیل و سپس تبریز تامین می‌شد 🔸در سال ۱۳۶۱ استخدام شده و تاکنون ۴۴ سال از استخدام وی می‌گذرد!/ به‌رغم سابقۀسکتۀ قلبی، در سال ۱۴۰۰ یعنی در ۶۲ سالگی و در چهلمین سال خدمت به وزارت میراث فرهنگی رسید. 🔺او زمانی که در صدا و سیما بود، سودای ریاست جمهوری نیز در سر داشت و بدین مناسبت سفرهایی به خارج از کشور نیز انجام می‌داد و می‌کوشید با رؤسای جمهور ملاقات کند و اخبار این ملاقات‌ها نیز از صدا و سیما منتشر می‌شد. 🔺ضرغامی در ۶۷ سالگی همچنان توئیت می‌زند و می‌خواهد در معرض دید باشد. آن هم با موضوع استعفای رئیس جمهور که ۷۲ سال دارد! و دنبال یک مسلمان می‌گردد که از آقای جنتی ۱۰۰ ساله بخواهد، از شورای نگهبان استعفا دهد! شاید در قیاس سن و سال با آقای جنتی، خودش و پزشکیان را جوان تصور می‌کند! 🔺ضرغامی، نه اصلاح‌طلب بوده و نه اصولگرا. سعی کرده دو سر طناب خود را یکی به این طرف و یکی به آن طرف گره بزند و به اقتضای شرایط سیاسی بندبازی کند. مردم ایران هرگز وسط‌بازها را انتخاب نکرده‌اند. قالیباف هم به خاطر بازی دو طرفه انتخاب نشد. @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان