♦️به بهانه برگزاری مراسم «شب بیضایی» در تبریز؛ سوءاستفاده بهائیت از هنر به عنوان «قدرت نرم» نویسنده : حجه‌الاسلام‌والمسلمین امیرحسین کامل نواب پایگاه خبری تحلیلی فرقه نیوز: در جهان امروز، هنر فراتر از یک ابزار سرگرمی، به یکی از مؤثرترین و بُرنده‌ترین سلاح‌ها برای شکل‌دهی به افکار عمومی و اعمال «قدرت نرم» تبدیل شده است. در این میان، تشکیلات بهائیت که همواره با سد محکم مقاومت افکار عمومی در برابر تاریخچه سیاسی، جاسوسی و فرقه‌ای خود مواجه بوده، سرمایه‌گذاری ویژه‌ای بر عرصه هنر انجام داده است تا از این زبان نرم، برای فتح قلب‌ها و تسخیر ذهن‌ها سوءاستفاده کند. نگاهی به سیر تاریخی و متون پایه‌ای این تشکیلات نشان می‌دهد که بهره‌گیری از هنر در بهائیت، یک ابتکار فردی یا ذوقِ شخصی پیروان نیست، بلکه یک «دستورالعمل و راهبرد سازمانی» است. عباس افندی (عبدالبهاء)، رهبر دوم این فرقه در کتاب پیام آسمانی جلد 2 صفحه 43، صراحتاً هنر را وسیله‌ای برای «انجذاب قلوب» (جذب دل‌ها) و انتقال مفاهیم فرقه‌ای معرفی می‌کند. این خط فکری در دوران شوقی افندی نیز تداوم یافت و او مکرراً هنر و ادبیات را از مؤثرترین ابزارهای گسترش تعالیم بهائی برشمرد... ادامه در لینک زیر: https://ferghe.ir/0004ya @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان

♦️بازتاب خبر تجلیل از یک بهایی در ارشاد تبریز و واکنش‌های دست‌اندرکاران/ گردانندگان به جای توبه و عذرخواهی از مردم، انتظار دارند در شهر تاریخی شیعه، کسی به تجلیل از عنصر فرقۀ بهائیت یا شکستن هنجارهای اخلاقی و معنوی در پوشش نمایش اعتراض نکند! بازتاب گستردۀ خبر تجلیل از یک عنصر بهائی با عنوان «شب بیضایی» در تالار خاقانی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی در تبریز با حضور برخی از مسئولین و عوامل ادارۀ ارشاد، موجب واکنش‌های دست‌اندرکاران شده و علاوه بر برخی گفتگوهای اداری در راستای سلب مسئولیت از خود، علیه کسانی که احتمال می‌دهند خبر ماجرا را منتشر کرده‌اند، به فحاشی و اهانت پرداخته‌اند! 🔺 فردی که هنر او در نمایش تلفیق رقاصی و تن‌جنبانی گروه رقص دختران و پسران، و ساز و آواز زنان رامشگر است، ضمن فحاشی که نمودی از هنر اوست، به انکار بهائیت بهرام بیضایی برخاسته و از سوی دیگر صمد بهرنگی نویسندۀ چپ‌گرای مرتبط با حلقۀ سازمان مزدور چریکهای فدایی خلق (از تشکل‌های ساخت شوروی در ایران) را «استکبارستیز!» قلمداد کرده است! 🔹«ماهی سیاه کوچولو» یکی از داستانهای صمد بهرنگی است که پیام آن، ضرورت نبرد مسلحانه با وضعیت موجود است. برخی عوامل، این داستان را که به زمان خاصی تعلق ندارد، با درآمیختن رقص دختران و موسیقی در قالب نمایش اجرا می‌کنند و پیام نمایش (ضرورت نبرد مسلحانه) را به مخاطب القا می‌کنند و برای سلب مسئولیت از اقدام تبهکارانۀ خود و فریب مسئولان می‌گویند؛ این داستان در زمان شاه نوشته شده و «استکبارستیزانه!» است؟ در زمان اغتشاشات ۱۴۰۱ نیز نمایش ماهی سیاه کوچولو در تبریز و در ساختمان متعلق به ارشاد اسلامی اجرا شد!؟ 🔸فردی که هنر او در نمایش، عروسک‌بازی و به رقص آوردن دختران و‌ نوامیس مردم آذربایجان در صحنه و جلوه‌گر ساختن زنان رامشگر و نوازنده برای جذب تماشاچی و درآمد است، با فحاشی به انکار بهائیتِ بهرام بیضایی برخاسته، بدین بهانه که او دربارۀ امام حسین ع فیلم ساخته است! (آن کس که به حسین ع معتقد است، غیرتش اجازه نمی‌دهد، نوامیس مردم را برای تن‌‌جنبانی به صحنۀ نمایش بکشد...) 🔸این هنر و شگرد شیطانی بهائیت است که خود را مانند برخی حیوانات همرنگ محیط می‌سازد تا شناخته نشود؛ حسینعلی نوری (بهاء‌الله)، بنیانگذار فرقۀ بهائیت، هنگام تبعید در عثمانی، برای حفظ فرقه در آن مملکت، در نماز اهل سنت شرکت می‌کرد و می‌گفت؛ ما جمعی در ایران بودیم که مانند شیعیان، شیخین را سبّ و لعن نمی‌کردیم! و تظاهر به سنی‌گری می‌کرد! بیضایی هم پیرو اوست. 🔸با توجه به اسناد موجود از جمله(فرم تسجیل) بیضایی به شماره ۱۱۱۹ که در عقدنامه امری وی به سال ۱۳۴۴ ذکر شده، بیضایی بهائی است. هر بهائی برای سلب نسبت بهائیت، باید به صورت کتبی از بهائیت تبری کند و... که بیضایی چنین کاری نکرده و از تشکیلات بهائیت خارج نشده است. 🔺بیضایی علاوه بر عضویت در فرقۀ بهائیت، وطن‌فروش نیز بود.او که در ۱۴۰۱ به عنوان تبعۀ آمریکا در این کشور بود، در حمایت از اغتشاشات فعال شد و شعری سست و زننده با خط خود علیه باورهای اسلامی و نظام جمهوری اسلامی در رادیو آمریکا و بی‌بی‌سی منتشر کرد. یک نمایشچی تبریزی هم در همنوایی با آن بهائی در حمایت از اغتشاشگران در اینستاگرام پست می‌گذاشت! بیضایی در شعر کثیف خود به ساحت پروردگار هم جسارت کرده است: مردمِ خوش‌باورِ پنجاه و هفت غرقۀ اميّد و گيجِ سهمِ نفت! خُدعه و تبعيض و غارت گشت دين لال شد يكباره اَرحَمْ راحمين! كشورِ اشغالىِ ايران‌زمين كِى شود آزاد از اين آياتِ كين!.. 🔸در سایۀ مدیران نالایق و ناکاردان، وضعیت فرهنگی تبریز (نخستین پایتخت تشیع و شهر علامه‌ها و عاشورائیان و مشهور به دارالمؤمنین در تاریخ) به جایی رسیده است که امکانات بیت‌المال مسلمین برای تجلیل از عنصر بهائی، همایش مطربان، ترویج نمایش‌های قومیتی و امثال این امور هزینه می‌شود. @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان

🔺تصاویر مربوط به «شب بیضایی» (عضوفرقۀ بهائیت)در تالار خاقانی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی، تبریز، با حضور برخی مسئولین ارشاد و انجمن نمایش/ اسناد مربوط به بهائیت بیضایی (سند ازدواج) و سرودۀ او‌ علیه باورهای اسلامی و نظام جمهوری اسلامی @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان

♦️مجتهد طراز اول تهران چگونه توسط جریان روشنفکری و غربگرا به دار آویخته شد؟ فراماسونری و روشنفکران غرب‌گرا، بذری که در سفارت انگلیس کاشته‌بودند پس از فتح تهران برداشت کردند؛ القای کشتن علمای دین به متحصنین در سفارت، زمانی نتیجه داد که غرب‌گرایان به مردم ایران القاء می‌کردند: در راستای به‌دست آوردن مشروطیت، حتی باید علمای دین را از میان برداشت. با مرور بر پرونده اعضای «هیئت مدیره موقتی» انقلاب که هنگام قتل شیخ، رتق و فتق امور را به عهده داشتند و نیز دادگاه عالی انقلاب که تحت امر هیئت مدیره موقت، رأی به اعدام شیخ دادند؛ متوجه می‌شویم که غالب آنان نظیر سردار اسعد بختیاری، سردار بهادر، تقی‌زاده، وثوق‌الدوله، حکیم‌الملک، حسین‌قلی‌خان نواب، اعتلاءالملکِ خلعتبری و شیخ ابراهیم زنجانی عضو لژهای ماسونی و عمدتاً «لژ بیداری ایران» وابسته به لژ گراند اوریان فرانسه بوده‌اند. 🔸 حضور فعال و مؤثر ماسون‌ها در محاکمه شیخ فضل‌الله نوری این ظن را شدیداً تقویت می‌کند که محاکمه و قتل مزبور به دستور لژ صورت گرفته‌است. چنانکه «سر آرتور نیکُلسون»، سفیر انگلیس در پایتخت تزار، پس از دریافت خبر اعدام شیخ، به وزیر خارجه لندن، «سِر ادوارد گری» نوشت: «شیخ فضل‌الله برای مملکت خود خطر بزرگی بود، خوب شد که ایران او را از میان برداشت». «داودخان مفتاح‌السلطنه»، از وابستگان به لژ بیداری ایران و دارنده نشان شوالیه اعظم سنت میکائیل و سنت جرج از بریتانیا در تلگرافی که پیش از اعدام شیخ از هند به «اعتلاءالملک خلعتبری» زد، نوشت: «نوربارانیِ دار، مبارک. افسوس که حاضر نیستم». 🔹 به‌گفته یکی از مورخان معاصر که درباره فراماسون‌های ایرانی و نقش آنان در تاریخ یک قرن اخیر کشور تحقیقات گسترده‌ای انجام داده‌است «در واقع اعضای محکمه انقلابی، برگزیدگان لژ فراماسونری بوده‌اند و نه نمایندگان خلق انقلابی ایران». مورخان و پژوهشگران تاریخ مشروطه، نقش فراماسون‌ها و بیگانگان را در محاکمه و قتل شیخ فضل‌الله نوری نمایان می‌بینند. مرحوم «آیت‌الله طالقانی» در مقدمه خویش بر «تنبیه‌الامة» قتل شیخ را متوجه بیگانگان می‌داند. «منصوره اتحادیه»، راز اعدام شیخ را در مقابله وی با اهداف غیر اسلامی جناح تندرو و سکولار مشروطه جستجو می‌کند. شهید مدرس قتل شیخ را یک پیروزی بزرگ برای انگلیس و نیز بلشویک‌های اعزامی به ایران می‌شمارد. 🔺محاکمه فرمایشی شیخ و حضور فراماسون‌ها در جلسه محاکمه، حاکی از دخالت ماسون‌ها در اعدام شیخ می‌باشد که شیخ قبل از این به اعدام محکوم شده و تشکیل محکمه به‌جهت فریب افکار عمومی می‌باشد. دلایل گوناگونی در دست است که نشان‌می‌دهد صحنه‌گردانان ماجرا، از قبل تصمیم قطعی به اعدام وی داشته‌اند. این نکته علاوه بر آنکه به‌قول مدیر نظام از شاهدان عینی قضایا در بالا اشاره کردیم حتی از کلام «تقی‌زاده» نیز استشمام می‌شود، آنجا که می‌نویسد: «شیخ فضل‌الله را… محاکمه کردند برای اینکه صورت محاکمه‌ای داشته‌باشند» و به گفته «ملک‌زاده»: «شیخ پیش از محاکمه، محکوم به اعدام شده بود». به‌گفته شاهدان عینی، عناصر تندرو، حتی بعد از اعدام شیخ نیز از هیچگونه اسائه ادب و اهانت به جنازه وی دریغ نکردند. اما این امر خشم افکار عمومی را علیه آنها برانگیخت و باعث شد دادگاه انقلابی که قصد داشت علمای دیگر مخالف مشروطه را از دم تیغ بگذراند از ادامه اعدام آنان صرف‌نظر به‌عمل آورد. به گفته مورخان، افزون بر شیخ، برخی دیگر از عالمان بزرگ پایتخت نظیر «حاجی‌میرزا علی‌اکبر مجتهد بروجردی» و «ملا محمد مجتهد آملی» در لیست اعدام قرار داشتند، ولی واکنش تند افکار عمومی نسبت به اعدام شیخ فضل‌الله نوری، مشروطه‌خواهان تندرو را وادار به عقب‌نشینی کرد و مانع تکرار جنایت آنان شد. «آیت‌الله محمدتقی آملی» (فرزند مجتهد آملی) می‌نویسد: «پدرم همزمان با دستگیری شیخ به زندان افتاد و یک روز بعد از شهادت شیخ، مردم تماشاچی به دعوت سید یعقوب انوار، برای دیدن مراسم اعدام پدرم در میدان توپخانه گرد آمدند اما اعدام فجیع شیخ و اسائه ادب به جنازه وی، مردم را آنچنان بیدار کرد که دادگاه کذایی جرئت نکرد به قتل دومین مجتهد اقدام نماید و در نهایت حکم به تبعید پدرم شد.» 🔺اقدام جنایتکارانه فراماسونری با نام محکمه انقلابی در اعدام شیخ فضل‌الله نوری، تأثیر بسیار سوئی در تاریخ مشروطه ایران گذاشت و روحانیت را از مشروطیت ایران جدا کرد. علمای مشروطه‌خواه بعد از اعدام شیخ با عنوان کردن «سرکه انداختیم شراب شد» به‌ مرور از فعالیت‌های مشروطه‌خواهی خود نادم و پشیمان گشتند. مورخین مشروطه حتی دشمنان سرسخت شیخ که از هیچگونه تندروی و اظهار کینه نسبت به شیخ دریغ نکرده بودند قتل شیخ را از اقدامات فجیع مشروطه‌خواهان شمردند./حجت الاسلام اسلام افضلی @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان