شباهت دارد عشق ما به احوالات ِاین دوران ،
تویی یک عالمه تحریم ِبی پایان منم ایران .
کسی که دل ز تو بردهست با زبان بازی ،
خودش ز گوشه نشینان ِپای منبر ِماست .
وقت شرعی لطف کن از پیش مسجد رد نشو ،
موجبات سستی ِایمان ِمردم می شوی !
شعر گفتن بعد بغض و گریه میچسبد ولی ،
حالمان را عطر ِیار رفته بهتر میکُند .