1 °_ یه روزی که داشتم،با عجله از کنار خانه مهر عبور میکردم، دیدم آسد رضا با اون جذبه و اخم همیشگیش،بچه هارو دور خودش جمع کرده و داره یچیزی رو بهشون میگه،خیلی کنجکاو شدم بدونم،چی داره به بچه ها میگه که انقدر با دقت دارن بهش گوش میدن؛یکم سرعتمو کم کردم تا متوجه حرفاشون بشم! داشت با همون لحن همیشگی و خش و دورگه بودنی که حاصل سال ها ایستادگی بود میگفت: « بچه ها,آدم وقتی یکی رو دوست داره,باید همه چیزش رو دوست داشته باشه! قشنگیا و زشتیاش،غم و شادیاش؛اصلا هرچیزی که اون آدم و تبدیل میکنه به اون فرد! »🌱 میگفت:" اگه بارونو دوست داری باید رعد و برقش رو هم دوست داشته باشی چون نصفه و نیمه دوست داشتن کسی،تومنی دوزار نمی ارزه بچه ها ...!✨ درسی که به بچه ها داشت میداد ،ساده بودا،اما هرکسی نمیگفت! ✍🏻 « نورا »

باز هم حکایت فیلم ها و خاطره ها و دلتنگی...! _چای خانه حرم🥺🌱 _اسفند ماه سال ۱۴۰۰✨ #امام_رضا

آسد رضا میگفت:«اگر دخترا نبودن همه عروسکای دنیا یتیم میشدن...!🥺✨

خوش‌به‌حالِ‌بوته‌ی‌یاسی‌که‌در‌ایوانِ‌توست میتواند‌هر‌زمان،دلتنگ‌شد،‌بویَت‌کند!♥️🌿

1.9⁦>⁠.⁠<⁩

_

دلتنگم و با هیچکسم میل سخن نیست کَس‌در‌همه‌آفاق‌به‌دلتنگی‌من‌نیست!🍷

بگذار بگویند که او مرد نبود این عشق به گریه کردنش می‌ارزید🖇♥️

میگفت:«‌همه بر سر زبانند و تو در میان جانی...!🫀

_

‌سر به زیر و ساکت و بی دست و پا می رفت دل... یک نظر روی تو را دید و حواسش پرت شد!🤍🦢

گریه‌ام پرسید از دلتنگی‌ام تکلیف چیست؟! گفت خوب است انتظار، اما بمیری محشر است...!|♡