بخند، فراموش کن. و بلند شو، نزار بفهمن که شکستی. @tarrkhoon;

به قول نقی معمولی چقدر با همه اینجوری 🫴🏻بودم و همه با من🫳🏼اینجوری بودن. @tarrkhoon;

یه جمله‌ی بینظیر خوندم که حیفم میاد با شما قسمتش نکنم؛ «بعضی وقتا که در شرایط سخت هستی، فکر می‌کنی که دفن شدی، اما در واقع تو کاشته شدی...🌱✨ @tarrkhoon;

هر موقع احساس تنهایی کردی به ماه نگاه کن و مطمئن باش یه نفر  یه جای دیگه داره همین کار و میکنه، شما جفتتون هم تنهایید هم اسکل:))) @tarrkhoon;

به عنوان کسی که عاشق ابر و عکس گرفتن از ازشونه، اسممو پیدا کردم: نِفوفایلnephophile ‏یعنی:دوستدار ابر؛ کسی که عاشق ابرهای آسمونه و ازشون انرژی میگیره☁ @tarrkhoon;

يعني شما پسرا نميريد از دوستتون بپرسيد الان چي جوابشو بدم!؟=)) @tarrkhoon;

لطفا اصرار نکنید هیچوقت؛ به هیچکس؛ برای هیچ چیزی و هیچکاری:))) @tarrkhoon;

یکی از غم‌انگیزترین حس‌های دنیا اینه که بفهمی تو با بقیه خیلی ساده و صادقانه رفتار کردی ولی اونا با سیاست و حیله‌گری! عجله نکنید بدتر هم میشه! بدترش اونجاست که بعد از فهمیدن، بازم بلد نیستی با سیاست و حیله‌گری رفتار کنی! 𝘍𝘢𝘳𝘯𝘢𝘥

00:00 یه روز میام اینجا مینویسم: این تماماً من بود، که دوام آورد، که ادامه داد؛ و رسید!✨ @tarrkhoon;

گفت: آنجا که دلت آرام گرفت مقصد توست! @tarrkhoon;

نمیدونم منظورمو میفهمی یا نه؛ ولی یه آدمایی هستن که هم از بودنشون توی زندگیم اذیت میشم، هم از نبودنشون:) @tarrkhoon;

فقط دو روز مانده بود تا تولد بهترین دوستم. فکر و ذکرم شده بود انتخاب هدیه برای او. می دانستم دلش اسیر یک جعبه ی مداد رنگی بیست و چهارتایی ست چون بارها درباره اش با من حرف زده بود اما من فقط هشت سالم بود. پول تو جیبی هایم کفاف این هدیه را نمی داد. فقط یک راه داشتم، اینکه به سراغ قلکم بروم. قلکی که چند ماه تمام امانت دار پول تو جیبی هایم شده بود تا بتوانم اسکیت بخرم. اما من می خواستم دوستم را به آرزویش برسانم. قلکم را بالا بردم و به زمین کوبیدم... آرزوی خودم را شکاندم. می دانستم وقتی هدیه ی من را باز کند خوشحال ترین آدم دنیا می شود ولی... ولی آنقدر هدیه ی خوب برایش آورده بودند که اصلا هدیه ی من به چشمش نیامد. حتی یک تشکر هم نکرد. من برای خوشحال کردنش از آرزوی خودم گذشته بودم؛ همه ی پس اندازی که مدت ها برایش از خواسته هایم زده بودم را خرج برآورده شدن آرزوی او کرده بودم اما او هرگز نفهمید. من ماندم و یک قلک شکسته ی خالی... حالا بعد از این همه سال به این فکر می کنم که آدم ها هر کدام قلک هایی دارند که در آن چیزهایی مهم تر از پول را پس انداز می کنند. محبت، وفاداری و عشق را ذخیره می کنند تا در زمان مناسب خرجش کنند. اما گاهی قلکشان را برای آدم اشتباهی می شکنند. کسی که چشمهایش به روی محبت و فداکاری و عشق آن ها بسته ست. کاش حواسمان باشد قلکمان را برای چه کسی می شکنیم. قلکی که خالی شود خیلی سخت پر می شود... @tarrkhoon;