من کلاس اول بودم؛ روز اول مدرسه معلمم منو فرستاد دفتر قیچی ببرم براش. بعد اونجا ازم پرسیدن:«اسم معلمت چیه؟» که بعدا ازش قیچیو پس بگیرن. حالا من یادم بود فامیلیش اسم یه سبزی بود؛ اما هرچی فکر کردم یادم نیومد. گفتم: «خانم گیشنیز.» خانم جعفری بود. :))))))))))))))))))))))))))) @tarrkhoon; ִֶָ

‏مَنو اسراف کردی، احترامم رو، دوست داشتنمو، قلبمو، حتی تنم رو. در حالی که من قدر ذره‌ذره‌تو می‌دونستم. @tarrkhoon; ִֶָ

‏میدونی منتظر چی ام؟ شبهای زمستون، آسمون قرمزه، پنجره رو باز میکنی، کوچه سفید شده و صدای هیچی نمیاد، سکوت و سکوت و بارش برف... @tarrkhoon; ִֶָ

‏خدایا چت هیچ دو دختری که باهم صمیمی هستن واسه کسی فاش نکن @tarrkhoon; ִֶָ

‏ ابولفضل بزنه به کمرت که هم با بودنت میتونی ناراحتم کنی هم با نبودنت. @tarrkhoon; ִֶָ

ما به غیرِ تو نداریم تمنای دِگر... @tarrkhoon; ִֶָ

این روزا مد شده که میگن : نجات دهنده در آینه است. اما داستایوفسکی یکبار گفته : در آغوشم بگیر و نجاتم بده ، قاتلی به دنبال من است که گاه به گاه در آینه ها میبینمش. @tarrkhoon; ִֶָ

یه وقتایی خدا یه جوری حلش می‌کنه که انگار بین این همه، فقط صدای تو رو شنیده! امیدوارم که امروز نوبت تو باشه عزیز دلم... @tarrkhoon; ִֶָ

‏تصادفی باهاش اشنا شدم ولی اگه تصادف میکردم دردش کمتر بود. @tarrkhoon; ִֶָ

‏سادگیم را، یک‌رنگیم را به پای حماقتم نگذار، انتخاب کرده‌ام که ساده باشم و دیگران را دور نزنم وگرنه دروغ گفتن و بد بودن و آزار و فریب دیگران آسان‌ترین کار دنیاست... ‌ @tarrkhoon; ִֶָ

‏تو قلب کسی رو شکستی که تو اوج فروپاشی روانی خودش، سعی میکرد حال تورو خوب کنه. @tarrkhoon; ִֶָ

‏«بیش از حد مستقل شدن یک واکنش دفاعی در برابر ناامید شدن مداوم است.» @tarrkhoon; ִֶָ