از رفتنش فاجعه نساز، رفت که رفت! بودنش معجزه نبود که رفتنش فاجعه باشه! @tarrkhoon; ִֶָ

اولین حسی که بعد از شنیدن خبر پیشرفت یکی بهت دست میده؛ معرف شخصیت درونته. @tarrkhoon; ִֶָ

چه تقدیر چه قسمت، نجنگی نمیرسی! @tarrkhoon; ִֶָ

من یه بُعد «شکننده و اشکی» دارم، یه بُعدِ «تو سگ کی باشی که خاطر من و مکدر کنی». حد وسط هم ندارم. @tarrkhoon; ִֶָ

-گفت: کی بهت آسیب زد؟ +گفتم: انتظاراتِ خودم ... @tarrkhoon; ִֶָ

یکی از بدترین قسمت‌های بزرگ شدن و بالا رفتن سن اینه که آدم‌های موفقی رو می‌بینی که از تو کوچيک‌ترن. @tarrkhoon; ִֶָ

از اولش خدا بوده از اینجا به بعدم هست.. +پس آروم باش:) @tarrkhoon; ִֶָ

00:00 دور ترین نزدیک من...♥️ @tarrkhoon; ִֶָ

یه نفرم نیست بیاد بگه: دور تموم قشنگیات بگردم، چشمْ قشنگهِ من :( @tarrkhoon; ִֶָ

‏دلتنگی خیلی چیز عجیبیه؛ وسط کاری و حواست به هیچ‌جا نیست، یهو می‌بینی دلت داره چیکه‌چیکه آب می‌شه و می‌چکه و با هیچی نمی‌تونی جلوش رو بگیری. مگر اینکه ی خبری ازش بشه، ی پیامی ازش بگیری، یه چیزی راجبش بشنوی.. @tarrkhoon; ִֶָ

چقدر نزار قبانی قشنگ میگه: «مرا جوری در آغوش بگیر که انگار فردا می‌میرم؛ و فردا چطور؟ جوری در آغوشم بگیر که انگار از مرگ بازگشته‌ام» @tarrkhoon; ִֶָ

00:00 خدایا خودت هوامو داشته باش، من اونقدر محکم نیستم، خیلیش وانموده..✨ @tarrkhoon; ִֶָ