از نظر روانشناسی:
علت اینکه وقتی کسی رو از دست میدیم، خوابش رو بیشتر میبینیم یه حقه از طرف مغزه تا با غمِ نبودن اون شخص کنار بیاییم...
مغز حقههای زیادی میزنه که دردهای ما کم بشه و زخم ها التیام پیدا کنن اما ما مقاومت میکنیم:)
@tarrkhoon; ִֶָ
یه رفتارهایی ازم سر میزنه که اگه یه روز قبلش هم بهم بگن قراره همچین کاری کنی، میگم: نه بابا دیگه انقدرم اسکل نیستم.
@tarrkhoon; ִֶָ
یاد اون حرف جنابخان تو خندوانه افتادم که میگفت:
"رامبد این دل کجای آدمه؟ مثلا گردن آدم دیدی یه موقع میگیره؟ یه دیفلوفناکی، یه پیروکسیکامی یهچیزی میزنی ول میکنه!
یا مثلا سرت تیر میکشه، مثلا ژلوفن میخوری آروم میگیره!
این دل کجاس که بعضی وقتا یجوری میگیره که نه ژلوفن، نه پیروکسیکام، نه نوافن، نه رانیتیدین نمیتونه خوبش کنه؟:)"
@tarrkhoon; ִֶָ
مگر از دشمن برآید اینها که با دلِ خود کردم:)))
#شما_فرستادین💙
@tarrkhoon; ִֶָ
این سری هرکسی اومد و گفت فلانی پشت سرت بد گفته؛ مثل کمال اسمعیل بهش بگید:
«"هر کس بد ما به خلق گوید
ما چهره دل نمی خراشیم
ما خوبی او به خلق گوییم
تا هردو دروغ گفته باشیم!»
@tarrkhoon; ִֶָ
خیلی از آدم ها تو زندگیشون یه نقطه تاریک درد دارن که بعد از اون دیگه اون آدم سابق نشدن، از يه جايى به بعد احساسشون يخ مى زنه، ديگه دردى حس نمى كنن و هيچ كسی هم نمى تونه يخ احساسشون رو باز كنه، و اين خودش از هر دردى دردتره.
@tarrkhoon; ִֶָ
اول دفتر، روی تابلوت یا روی یه استیکر که همیشه جلوت باشه اینو بنویس:
"گفت اگر به قدر کافی راه برویم بالاخره به یک جایی میرسیم؛
من عادت به نشستن نداشتم.."
هر بار خواستی ناامید شی، یه نگاهی بهش بنداز؛)
@tarrkhoon; ִֶָ
چیه این بچه اول بودن؟
میشینی به تکبهتکِ کارای بچهی دوم خانواده با حسرت نگا میکنی، حرص میخوری، میری تو فکر، تمامِ روزایی که دعوا کردی و جنگیدی میاد جلو چشمت،
بعد میفهمی کاری که تو واسه انجامش تنبیه میشدی، الان یه عملِ روتینه.
@tarrkhoon; ִֶָ