هیچوقت فکرشده ترین کادویی که گرفتم رو یادم نمیره. نعلبکی چطوری تونستی همه ی چیزایی که دوست دارم رو لحاظ کنی و تو یه باکس جا بدی؟
همینه که نیست
بالاخره، رسیدیم، مشهد.
بارها و بارها بخاطر افتادن وسیله و جعبه های مختلف روی صورتم از خواب پریدم، با هزار بدبختی تو ماشین درحال حرکت نوشیدنی رو توی لیوان خوردم و بعد نگران واکنش شیمیاییِ نوشیدنی هایِ ریخته شده با شلوارم بودم.
دوازده ساعت ندایِ "گرمههه"🗣 می اومد، و دوازده ساعت ندایِ "شیشه رو بکش بالااا"🗣.
کلی خوابیدم، بعد پاککنم رو گم کردم، سعی کردم توی کتابی که میخوندم خط های صاف بکشم(ناموفق)، آهنگ گوش بدم(ناموفق)، و شارژمو تموم نکنم(اینم ناموفق)؛
و تاحالا هیچوقت در عرض یکی دو روز اینهمه قند وارد بدنم نشده بود.
ولی هر چی شد، رسیدیم. سالم. مرسیممنون.
هدایت شده از هنوز نمیدونم
بگید که شماهام ماکارونی دم نکشیده رو بیشتر دوست دارید
واقعا طعمش فرق داره خیلی خوشمزست✨