هرکسی یک ستاره روی آسمان دارد. ستارهی من باید دور، تاریک و بیمعنی باشد. شاید من اصلا ستارهای نداشتهام.
چه تنهایی عجیبی! پدر خیال میکرد آدم وقتی در حجرهی خود تنها باشد، تنهاست. نمیدانست که تنهایی را فقط در شلوغی میشود حس کرد.
اما هیچچیز زیباتر از این نیست که پس از دلمردگیای دراز، باری دیگر نور در وجودت سربردارد.