بنابر محاسبات و حرکت رصدی ماه در زاویه ی دید درمناطق مختلف و عدم رویت هلال ماه شعبان در غروب روز شنبه ۲۱ بهمن ماه با #چشم_غیرمسلح درایران و مناطق هم افق و همچنین اختلاف نظرفتوایی در موضوع اشتراک در شب و اتحاد افق دوشنبه اول ماه شعبان خواهد بود. سیستانی چشم غیرمسلح اتحادافق (اول شعبان دوشنبه) وحید چشم غیرمسلح اشتراک درشب (اول شعبان دوشنبه) علی‌رغم استهلال صورت گرفته، تاکنون فقط یک نفر از بجنورد ( خراسان شمالی ) رؤیت هلال ماه شعبان با #تلسکوپ (چشم مسلح) را اعلام نموده است و هیچ گزارشی هم دال بر رؤیت هلال با #چشم_عادی(چشم_غیرمسلح) از هیچ نقطه ای در ایران و نیز کشورهای همسایه به دست نیامده است. شنبه ۲۱بهمن ساعت۲۳

ضمنا همانطور که براساس محاسبات ۸ فروردین ۴۰۲ اعلام گردید ؛ اول ماه مبارک رمضان دوشنبه ۲۱_۱۲_۴۰۲ خواهد بود و ذکر سه شنبه در #تقویم نادرست میباشد. ان شاالله با رصد حرکت ماه ومحاسبات وهمچنین #رویت_هلال اول ماه مبارک رمضان باچشم غیرمسلح به حول قوه الهی موضوع #اثبات خواهد شد. پژوهشگر ومحقق طب سنتی و علوم وابسته س.م.م

نقشه زمین طول جغرافیایی (λ) در نقشه بالا طول جغرافیایی،‌ به صورت خطوطی عمودی و خمیده نشان داده‌اند. ولی هر کدام در واقع نیمی از یک دایره بزرگ هستند، با شعاع‌های برابر. عرض جغرافیایی (φ) خطوط عرض جغرافیایی، به صورت خطوطی صاف و افقی نشان‌داده‌شده‌اند. ولی در واقع دایره‌هایی هستند به شعاع‌های متفاوت. خط استوا،‌ زمین را به دو نیمکره شمالی و نیمکره جنوبی تقسیم می‌کند. استوا عرض جغرافیایی صفر است.

#رویت_هلال #سیستانی #چشم_غیرمسلح #اتحادافق در اصطلاح نجومی، منظور از دایره افق در هر ناحیه، بزرگ ترین دایره قابل دید در گرداگرد آن ناحیه بر سطح زمین است (دژکامه لنگرودی، ١٣٨٤: ١٧٨). در اصطلاح عامیانه، افق به محلّ اتصال زمین به آسمان از دید ناظر زمینی اطلاق می شود. وحدت آفاق را برخی به وحدت نصف النهارات معنا کرده اند؛ یعنی شهرهایی را که در یک طول جغرافیایی قرار دارند، متّحدالأفق می نامند. منظور از نصف النهارات، خطوط معرّف طول جغرافیایی است که موازی با نصف النهار مبدأ می باشد و منظور از مدارات، خطوط معرّف عرض جغرافیایی است که موازی با مدار استوای زمین است (موحدنژاد، ١٣٨٧: ) آیت الله سیستانی در توضیح معنای اشتراک افق چنین بیانی دارند: هنگامی که هلال در شهری رؤیت شود، ثبوت آن برای شهرهایی که با آن شهر، اشتراک افق دارند، کفایت می کند؛ به این معنا که رؤیت فعلی در شهر اول، ملازم رؤیت در شهر دوم باشد، در صورتی که [در شهر دوم]، مانعی؛ مانند ابر، غبار، کوه و امثال آن ها وجود نداشته باشد (سیستانی، ١٤٢٦، ج١: ٣٣٦) . این که آیت الله سیستانی، آن ملازمه را رعایت نموده، به این معناست که وحدت افق را به معنای هم طولی صِرف، بدون لحاظ عرض جغرافیایی نمی داند. ماحصل کلام وی این است که هرگاه در نقطه ای هلال رؤیت شود، برای مناطق غربی آن در صورتی که عرض جغرافیایی یکسان با محلّ رؤیت داشته باشند، کفایت می کند. ولی برای مناطق شرقی آن کافی نیست. (هرچه از سمت غرب بسمت شرق[قم به مشهد] حرکت میکنیم افق زودتر مشاهده میشود وبطور مثال اذان وطلوع آفتاب درمشهد نسبت به قم زودتر است ) سیستانی پرسش :آیا به محض رؤیت در یک شهر بقیه شهرهای آن کشور باید تبعیت نمایند؟ پاسخ:. بله مانند قم و تهران اگر از نظر عرض جغرافیایی نزدیک هم باشند

قطب‌نمای آسمان (قسمت اول) 🔸تا حالا به این موضوع فکر کردید که اگر احیاناً توی جنگل، بیابون، کوه یا هر طبیعت دیگه‌ای گم شدید، یا اصلاً بنابر هر دلیلی نیاز به جهت‌یابی داشتید، باید چی‌کار کنید؟ فرض کنید گوشی‌تون خاموش شده یا در دسترستون نیست و قطب‌نمایی هم ندارید. در این مواقع، احتمالاً تنها چیزی که همیشه در دسترستونه، آسمونه! کافیه راه درست جهت‌یابی به‌وسیلۀ اون رو بلد باشید. 🔹قصد دارم توی چند مطلب جداگونه، براتون درمورد راه‌های جهت‌یابی بگم. این‌ها رو به خاطر بسپرید، برای روز مبادا. 🔸١- هلال ماه زیبا، حلّال مشکل‌ها 🌒 اگر هلال ماه رو توی آسمونتون می‌تونید ببینید، مشکل رو حل‌شده بدونید! در این نوع جهت‌یابی، لازمه اول بدونید در نیمۀ اول ماه هستید، یا در نیمۀ دوم. اگر هم این امکان براتون مهیا نبود، می‌تونید از خود هلال ماه کمک بگیرید؛ به این صورت که دو سر هلال ماه رو با خطی فرضی به هم وصل می‌کنید و تا نزدیکی افق یا کمی بیشتر از خود ماه، ادامه می‌دید. اگر شکل به‌دست‌اومده شبیه حرف p بود، در نیمۀ اول ماه هستیم؛ اما اگر شکلش شبیه حرف q بود، در نیمۀ دوم ماه قرار داریم. حالا می‌تونیم جهت‌یابی رو شروع کنیم. در نیمۀ اول ماه، قوسی که برآمدگی هلال ماه رو می‌سازه، جهت غرب رو نشون می‌ده و در نیمۀ دوم ماه، قوس برآمدگیِ هلال جهت شرق رو نشون می‌ده. 🔹این رو هم به خاطر داشته باشید که چهار جهت اصلی بر همدیگه عمودند و هرکدوم رو که پیدا کنید، بقیه مشخص می‌شه. مثلاً اگر سمت شرق رو پیدا کردید، کافیه رو بهش وایستید؛ اون وقت مغرب پشت‌سر، سمت راست جنوب و سمت چپ شمال هست.🧭

قطب‌نمای آسمان (قسمت دوم) در قسمت قبل، به سراغ جهت‌یابی به‌وسیلۀ هلال ماه در آسمان رفتیم. در این مطلب، یک روش جهت‌یابی دیگر (با کمک ستارۀ قطبی) را معرفی می‌کنیم. ⭐️به‌سمت ستارۀ قطبی 🔹ستارۀ قطبی یا «جُدَی» آلفای صورت‌فلکی «دب‌اصغر» است که جهت شمال را نشان می‌دهد؛ چراکه دقیقاً در بالای قطب شمال زمین در آسمان قرار دارد. در طول قرن‌ها، دریانوردان از این ستاره برای تشخیص جهات استفاده می‌کردند. 🔸تشخیص این ستاره به کمی دقت نیاز دارد؛ هرچند جُدَی پرنورترین ستارۀ صورت‌فلکی دب‌اصغر است، اما درکل ستارۀ پر‌نوری در آسمان به‌ حساب نمی‌آید. ولی می‌توان آن را از دو طریق، با کمک دو صورت‌‌فلکی «دب‌اکبر» و «ذات‌الکرسی»، به‌راحتی یافت. الف) صورت‌فلکی دب‌اکبر: این صورت‌فلکی شکل ملاقه‌مانندی دارد که در انتهای کاسۀ این ملاقه، دو ستاره به نام «مَراق» و «دُبّه» (قراولان) دیده می‌شود. اگر خط واصل این دو ستاره را به‌اندازۀ پنج برابر فاصلۀ بینشان ادامه دهیم، به ستارۀ جُدَی می‌رسیم. ب) صورت‌فلکی ذات‌الکرسی: شکل ذات‌الکرسی شبیه حرف انگلیسی W است؛ البته بسته به موقعیت آن نسبت به ستارۀ قطبی، می‌تواند به پهلو چرخیده باشد یا حتی به‌صورت حرف انگلیسی M در آسمان دیده شود. ستارۀ جدی روبه‌روی این دبلیو قرار دارد؛ به‌گونه‌ای که انگار صورت‌های فلکی دب‌اکبر و ذات‌الکرسی این ستاره را احاطه کرده‌اند. همچنین با استفاده از رأس زاویۀ وسطی دبیلوی ذات‌الکرسی می‌توان با خطی فرضی، به ستارۀ قطبی رسید (به تصویر نگاه کنید). 🔹 با پیدا کردن ستارۀ قطبی، وقتی روبه‌روی آن بایستیم، درواقع به‌سمت شمال ایستاده‌ایم. همان‌طور که در قسمت اول توضیح داده شد، با دانستن یک جهت جغرافیایی می‌توانیم جهات دیگر را نیز پیدا کنیم. 🔸جالب است بدانید که در نیم‌کرۀ جنوبی زمین، برخلاف نیم‌کرۀ شمالی، هیچ ستارۀ پرنور مشخصی در بالای قطب جنوب قرار ندارد که تشخیص تقریبی جهت جنوب با استفاده از آن امکان‌پذیر باشد. ولی می‌توان با استفاده از ستاره‌های صورت‌فلکی «صلیب جنوبی»، جهت جنوب را به‌طور تقریبی، تشخیص داد. صورت‌فلکی صلیب جنوبی از چهار ستارۀ پرنور تشکیل شده که به یکی از زیباترین صورت‌های فلکی نیم‌کرۀ جنوبی معروف است. 🔸به‌زودی منتظر قسمت سوم