☕️
چگونه عارتیست نباشیم؟
#کمپ_ترک_عارت
🐒
بلبشوهای درونی یک عارتیست
چیز شماره ۱:
#اعتراض
🙉 رضايت به آنچه كه هست و قناعت به وضع موجود، هنر را مىكُشد و ريشهى آن را مىخشكاند. كسى كه از وضعش راضى است هنرمند نمىشود.
🐨 نارضايتى؛ يعنى بيشتر و بهتر خواستن، سنگ اول ساختمان هنر است. بدون اين خواست بيشتر و بهتر هنر مفهومى ندارد.
🐵 لااقل اين نارضايتى مىتواند از گذشت زمان و سرعت آن باشد؛ چون اين شتاب، هنرمند را بر آن مىدارد تا آنچه را كه هست و با شتاب مىگذرد، تثبيت كند. به فناء، بقاء بدهد يا لااقل به سوى تثبيت آن گامى بردارد.
🙈 محافظهكارترين هنرمندها را همين احساس از گذشت زمان و شتاب عمر و گذرايى لحظههاى وصل و كوتاهى عمر ديدار و عمر بهار و عمر گل و لحظههاى شاد و محبوب، به سخن واداشته و به خلق يك اثر ادبى كشانده است.
🐻❄️ در حالى كه روحهاى بزرگتر از هستى، در هنرمندهاى بزرگتر، آنها را از اين تنگناها بيزار كرده و شوق پرواز و عشق به رفتن را در آنها ريخته است، كه غم غربت و غم تنهايى و احساس رحيل و كوچ و پاييز در بدوىترين شعرهاى عاميانه تا پختهترين آنها؛ از چهار پارههاى باباطاهر و فايز دشتستانى نمودار است تا مىرسيم به اوج حافظ و معراج مولوى، كه دستار از سر افكنده و شور ديگرى آوردهاند و پيرانه سر عاشق و ديوانه شدهاند.
🙊 اين احساس نارضايتى از آنچه كه هست گاهى به تثبيت زمان و لحظهها و گاهى به هجرت و كوچ و طرح دنيايى ديگر راه مىبرد.
🦜
اینجاست که قسمی از عارتیست ها فقط به تثبیت زمان و لحظه ها روی می آورند و از اینکه اهل کوچ باشند فراری اند. اسم این نارضایتی را از این پس اعتراض می گذاریم.
#بلبشوی درونی عارت و عارتیست
این ۱ از ۱۴ چیز را باید در کمپ ترک کرد
📖 برداشتی از کتاب استاد و درس، علی صفائی حائری، ص ۱۷-۱۸
@teeaart
