حسادت لباسی‌یه که بیشترمون زیر لایه‌لایه‌های روحمون می‌پوشیم چون هیچ‌وقت هیچ‌کس اعتراف به حسود بودن ‌نمی‌کنه.

همیشه حسرت می‌خوردم چرا روز عاشورا نبودم که به امامم کمک کنم. اما امروز تو هیئت داشتم فکر می‌کردم، که من یه دخترم! حتی اگر اون زمان هم می‌بودم اذن ورود به میدان جنگ رو نداشتم؛ پس کمکی هم نمی‌تونستم بکنم! اما حالا چی؟ الان با اینکه دخترم می‌تونم بایستم و به امامم کمک کنم. و از این بابت هزار بار خدا رو شکر کردم.

از لحاظ روحی نیاز دارم شب عاشورا دوباره بابام برگرده

روز عاشورا خیلی به امام حسین می‌گفتن بُغضاً لأبيك؛ ینی از بغض و نفرت بابات علی می‌زنیمت.. امروز زیاد به امام حسین بگیم: «حُبّاً لِأبیک»، از محبت پدرت علی، امروز اومدیم برات

می‌گفت: دل شکوندن که کاری نداره. فقط لازمه اون آدم برات مهم نباشه. اما باید بگم عزیزِ من، اتفاقا خیلی سخته! اینکه راحت بتونی ستم کنی هنر می‌خواد. اونم هنری به نام وجدان خاموش!