🌐 قدم ششم: ورود به دنیای شبکه (ترموکس رو تبدیل به هکر شبکه کن!)
تا اینجا با فایل‌ها و پایتون کار کردیم. اما یکی از قدرتمندترین بخش‌های ترموکس، ابزارهای شبکه هستن. با ترموکس می‌تونید بفهمید اینترنتتون وصله یا نه، فایل دانلود کنید، یا حتی بفهمید چه دستگاه‌هایی به وای‌فای خونه وصل هستن!
بریم سراغ ۴ تا از دستورات پایه و کاربردی شبکه:
۱. پینگ (Ping) - تست اتصال 📡
با این دستور می‌تونید چک کنید که آیا به یه سایت دسترسی دارید یا نه. مثلاً
:
ping google.com
(ترموکس شروع می‌کنه به فرستادن بسته‌های کوچیک به گوگل و جواب گرفتن. برای متوقف کردنش، دکمه CTRL رو نگه دارید و حرف C رو بزنید).
۲. دیدن آی‌پی (IP) عمومی شما 🌍
با این دستور باحال، ترموکس میره و آی‌پی اینترنت شما رو پیدا می‌کنه و نشون میده (بدون نیاز به مرورگر):
curl ifconfig.me
۳. دانلود فایل با wget ⬇️
توی پست پنجم wget رو نصب کردیم. فرض کنید لینک مستقیم یه عکس یا فایل رو دارید. کافیه بزنید:
wget [لینک-فایل]
(مثلاً
wget https://example.com/file.zip
). ترموکس فایل رو دانلود می‌کنه و توی همون پوشه ذخیره می‌کنه.
۴. اسکن شبکه محلی با nmap 🕵️♂️ (باحال‌ترین بخش!)
دستور nmap (که نصبش کردیم) می‌تونه بهتون بگه الان چه دستگاه‌هایی (گوشی، لپ‌تاپ، تلویزیون هوشمند) به مودم وای‌فای خونه شما وصل هستن!
برای اسکن شبکه خونه (معمولاً رنج 192.168.1.0 هست) این رو بزنید:
nmap -sn 192.168.1.0/24
🐙 قدم هفتم: گیت (Git)؛
تا اینجا کلی کد زدیم و فایل ساختیم. اما یه سوال مهم: اگه یه روز کدمون خراب بشه و نتونیم درستش کنیم چی؟ یا اگه بخوایم چند نفر همزمان روی یه پروژه کار کنیم؟
اینجاست که گیت (Git) وارد میشه. گیت یه سیستم مدیریت نسخه‌ست (Version Control). یعنی مثل یه ماشین زمان می‌مونه که هر تغییری رو ثبت می‌کنه و هر لحظه می‌تونید به عقب برگردید!
(گیت‌هاب هم یه سایت آنلاینه که پروژه‌های گیت رو توش ذخیره می‌کنیم).
بریم گیت رو توی ترموکس تنظیم کنیم:
۱. معرفی خودمون به گیت (فقط یه بار در عمر!):
گیت باید بدونه تغییرات رو به اسم کی ثبت کنه. این دو دستور رو بزنید (به جای اسم و ایمیل، اطلاعات خودتون رو بذارید):
git config --global user.name "Your Name"
git config --global user.email "your@email.com"
۲. ساختن یه مخزن (Repository):
برید داخل پوشه پروژه‌تون (مثلاً همون cd Projects) و این دستور رو بزنید:
git init
این دستور به گیت میگه: «از الان این پوشه رو زیر نظر بگیر!»
۳. دیدن وضعیت (Status):
دستور git status رو بزنید. گیت بهتون میگه چه فایل‌هایی جدیدن یا چه فایل‌هایی تغییر کردن
۴. اضافه کردن فایل‌ها (Add):
برای اینکه گیت فایل‌ها رو برای ذخیره آماده کنه، بزنید:
git add . (این نقطه یعنی همه فایل‌های این پوشه).
۵. ثبت تغییرات (Commit):
حالا وقت ذخیره‌کردنه! این دستور رو بزنید (متن داخل دابل کوتیشن، توضیحی از کاریه که کردید):
git commit -m "اولین کامیت من"
تبریک! شما الان یه نسخه امن از پروژه‌تون ساختید. اگه git status رو بزنید، می‌بینید که همه‌چیز سبز شده (یعنی تمیز و ذخیره شده).
☁️ قدم هشتم: وصل کردن به گیت هاب
توی پست قبل یاد گرفتیم چطور با گیت، تغییرات پروژه رو روی گوشی خودمون ذخیره کنیم. اما اگه گوشی خراب بشه؟ یا بخوایم پروژه رو با بقیه به اشتراک بذاریم؟
اینجاست که گیت‌هاب (GitHub) وارد میشه. گیت‌هاب یه فضای ابری برای کدهاست. بیاید پروژه دیروز رو آنلاین کنیم!
مرحله ۱: ساخت مخزن در گیت‌هاب
1. وارد سایت github.com بشید و یه اکانت بسازید
2. روی دکمه سبز رنگ New (یا علامت + در گوشه بالا) بزنید تا یه ریپازیتوری جدید بسازید
3. بهش یه اسم بدید گزینه Public رو انتخاب کنید و: تیک گزینه‌های "Add a README file" و ".gitignore" رو بردارید (چون ما از قبل فایل داریم). بعد روی Create repository بزنید.
مرحله ۲: اتصال گوشی به گیت‌هاب
حالا صفحه‌ای باز میشه که یه لینک بهتون میده. اون لینک رو کپی کنید. برید توی ترموکس داخل پوشه و این دستور رو بزنید (لینک خودتونو به جاش بزارید):
git remote add origin link
مرحله ۳: آپلود کدها (Push)
حالا دستور زیر رو بزنید تا کدها آپلود بشن:
git push -u origin master
(اگه ارور داد، به جای master بنویسید main).
نکته :
گیت‌هاب دیگه پسورد اکانت رو قبول نمی‌کنه. باید یه توکن (Token) بسازید:
1. توی گیت‌هاب برید به Settings > Developer Settings > Personal access tokens > Tokens (classic).
2. روی Generate new token بزنید. یه اسم بدید و تیک گزینه repo رو بزنید بعد Generate رو بزنید
3. یه کد طولانی بهتون میده. این کد رو کپی کنید
4. وقتی توی ترموکس دستور push رو زدید به جای پسورد همین توکن رو پیست کنید و اینتر بزنید.
🤖 قدم نهم: اولین پروژه واقعی! ساخت ربات تلگرام با پایتون
خب، تا اینجا کلی چیز یاد گرفتیم: پایتون نصب کردیم، فایل ساختیم، با گیت کار کردیم و حتی شبکه رو تست کردیم. حالا وقتشه که همه اینا رو ترکیب کنیم و یه چیز واقعاً باحال بسازیم!
امروز با هم اولین ربات تلگراممون رو می‌سازیم. رباتی که بهتون سلام می‌کنه و هر پیامی رو که بفرستید براتون تکرار می‌کنه.
مرحله ۱: گرفتن کلید (توکن) ربات
1. وارد تلگرام بشید و توی سرچ بزنید: @BotFather
2. بهش پیام بدید: /newbot
3. ازتون یه اسم برای ربات می‌خواد (مثلاً TermuxLab Test).
4. بعد ازتون یه آیدی (Username) می‌خواد که باید آخرش کلمه bot باشه (مثلاً TermuxLab_Test_bot).
5. تبریک میگم! یه کد طولانی (Token) بهتون میده. این کد کلید دسترسی به رباته. کپی کنید و یه جای امن ذخیره کنید.
مرحله ۲: نصب کتابخانه تلگرام
برای اینکه پایتون بتونه با تلگرام حرف بزنه، باید یه کتابخانه نصب کنیم. توی ترموکس بزنید:
pip install pyTelegramBotAPI
مرحله ۳: نوشتن کد ربات
توی ترموکس یه فایل جدید بسازید:
nano bot.py
حالا دقیقاً این کدها رو داخلش کپی کنید (به جای YOUR_TOKEN_HERE، اون کدی که از BotFather گرفتید رو بذارید):
import telebot
TOKEN = "YOUR_TOKEN_HERE"
bot = telebot.TeleBot(TOKEN)
@bot.message_handler(commands=['start'])
def send_welcome(message):
bot.reply_to(message, "سلام! من اولین ربات ترمکس لب هستم. هر چی بگی همونو میگم!")
@bot.message_handler(func=lambda message: True)
def echo_all(message):
bot.reply_to(message, message.text)
print("ربات روشن شد...")
bot.polling()
(برای ذخیره: CTRL+O و بعد Enter، برای خروج: CTRL+X)
مرحله ۴: اجرای ربات!
حالا توی ترموکس بزنید:
python bot.py
اگه همه‌چیز درست باشه، توی ترموکس مینویسه «ربات روشن شد...». حالا برید توی تلگرام، ربات خودتون رو سرچ کنید (همون Username که ساختید)، استارت بزنید و یه پیام بفرستید. می‌بینید که ربات فوراً جوابتون رو میده!
قدم دهم: کنترل سخت‌افزار گوشی با ترموکس
فرض کنید می‌تونید به گوشیتون دستور بدید که باتریش رو چک کنه، یا حتی باهاش تماس بگیرید، اونم فقط با تایپ کردن یه دستور توی یه صفحه سیاه!
این یکی از جادوهای ترموکسه که بهش می‌گن Termux API. یعنی ترموکس می‌تونه با سخت‌افزار گوشی شما (دوربین، باتری، سنسورها) ارتباط برقرار کنه
بریم این قابلیت رو فعال کنیم:
مرحله ۱: نصب اپلیکیشن (مهم!)
ترموکس برای کنترل سخت‌افزار به یه اپ جانبی نیاز داره. دقیقاً مثل قبل برید به سایت F-Droid و برنامه Termux:API رو جستجو و نصب کنید. (دقت کنید، این با خود Termux فرق داره، یه اپ کوچیک و جداست).
مرحله ۲: نصب پکیج در ترموکس
حالا برید توی ترموکس و این دستور رو بزنید:
pkg install termux-api
مرحله ۳: اولین دستور🔋
حالا که همه‌چیز آماده‌ست، این دستور رو بزنید:
termux-battery-status
می‌بینید که یه متن براتون چاپ میشه که درصد شارژ، وضعیت دما و سلامت باتری گوشیتون رو دقیق نشون میده!
مرحله ۴: لرزش گوشی 📳
دستور زیر رو بزنید:
termux-vibrate -d 2000
گوشیتون به مدت ۲ ثانیه میلرزه!
مرحله ۵: گرفتن عکس با دوربین 📸
اگه به ترموکس اجازه دسترسی به دوربین رو بدید، با این دستور:
termux-camera-photo اسم.jpg
ترموکس یه عکس با دوربین پشت گوشی می‌گیره و توی پوشه ای که توشید ذخیره می‌کنه. .
این یعنی شما در آینده می‌تونید با اسکریپت‌های ساده (مثلاً با پایتون یا Bash) گوشی رو تبدیل کنید به یه ابزار اتوماتیک. مثلاً اسکریپتی بنویسید که وقتی باتری به ۲۰ درصد رسید، خودکار بهتون پیام بده یا گوشی رو بذاره توی حالت ذخیره انرژی!