زینب(س) مادرش را پشت در دید..
پدرش را با فرق شکسته دید..
برادری را بی دست و آن یکی را عریان بر روی خاک های سوزان کربلا دید..
تیر سه شعبه گلوی علی اصغر شش ماهه را دید..
بیقراری های رقیه سه ساله اش را در خرابه های شام دید..
و همه این ها که تحملش برای سالیان سال طاقت فرساست
برای زینب (س)در یک روز اتفاق افتاد..
مگر او چقدر میتوانست صبوری کند؟!
چقدر میتوانست جلوی سنگینی این غم را بگیرد و با آن حال زار خود دیگران را دلداری دهد در حالی که خودش نیاز به یک آغوش داشت؟!
چقدر میتوانست اشک هایش را در مقابل نامردان پنهان کند؟!
اصلا چه کسی میتواند تمام این هارا طاقت بیاورد و زنده بماند؟!
_سیننوشت
https://eitaa.com/texthood
با سلام و احترام، فرارسیدن ایام سوگواری سید و سالار شهیدان، حضرت اباعبدالله الحسین (ع) را تسلیت عرض میکنم. در آستانه این ماه عزیز، از درگاه خداوند متعال برای شما سلامتی و سربلندی آرزومندم و تقاضا دارم چنانچه حقی از اینجانب بر گردن شماست، با بزرگواری خود بر من ببخشایید و حلالیت بطلبید. امیدوارم در این ایام از دعای خیرتان بینصیب نمانم.
#مالک
https://eitaa.com/nashenas_app/app?startapp=link_dy48b97&btn=ناگفته.هایمان
حرفی سخنی بود میشنوم؟