🔰 ربنا تقبل منا هذا القربان... سنت الهی در قرآن هماهنگی نظام سلوک فردی و سلوک اجتماعی است و «انفاق» اصلی اساسی در طی منازل سلوکی است. سالک برای سیروسلوک توحیدی باید قبل از هر چیز بندهای مانع سیر روح و حجاب‌های مانع لقا را برطرف نماید تا روح بتواند پرواز کند و همین جاست که انفاق معنا پیدا می‌کند. هرچند معنای مصطلح انفاق بخشیدن مال است، اما از نظر مصداقی به قربانی کردن نزدیک می‌شود. انسان با انفاق کردن، از مرتبه‌ای از علقه‌های خود اغماض می‌کند و انانیّت او که مانع اصلی وصال است، از بین می‌رود و در راه محبوب قربانی می‌شود. این مطلب تا به‌آنجا پیش می‌رود که در مراحل عالی‌تر دیگر چیزی از او باقی نمی‌ماند و همۀ هستی خویش را یک‌باره به‌پای محبوب می‌ریزد و محو می‌کند. بنابراین اصل در انفاق گسستن علقه‌هاست. هرقدر که علقه‌ها از امور مادی به حقیقی نزدیک‌تر شود، انفاق عمیق‌تر است. مثلاً ارتباط انسان با مال و ثروتش رابطه‌ای مادی است. در نتیجه، انفاق مال به‌معنای گسستن رابطۀ بین مال و صاحب آن است؛ اما انفاق از فرزند یا اعتبار یا آبرو، تا مراتب عالی‌تر انفاق در راه محبوب، گسستن رابطه‌هایی عمیق‌تر است؛ تا بالاخره انفاق جان که همۀ هستی انسان وابسته به آن است. اما از سوی دیگر، قدرت نفوذ انفاق در گسستن حجاب‌های تعلقات، به عظمت اخلاص منفق بازمی‌گردد؛ که انفاق او تا چه مرحله بتواند خرق حجب کند. بنابراین، اگر خداوند دربارۀ منفقین می‌فرماید: «مَن ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا فَيُضَاعِفَهُ لَهُ أَضْعَافًا كَثِيرَةً»[۱]، روشن است که قطعاً مراد اصل مال انفاق شده نیست و معنا ندارد که امر مادی در نزد مجرد تام به قرض برود. بنابراین سخن در مرتبۀ اخلاص و طهارت نیت منفقین است؛ چنان‌که خداوند دربارۀ مطلق اعمال صالح بندگان نیز همین اصل را بیان می‌فرماید: «إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ»[۲]. آنچه به نزد حق بالا می‌رود و عرضه می‌شود کلام طیب (یعنی اعتقادات پاک و نیات خالص) است و ظاهر عمل صالح تنها عامل بالابرندۀ نیت است؛ بنابراین، آنچه به نزد خداوند به‌عنوان قرض در انفاق گذاشته می‌شود، میزان اخلاص منفق است. در نتیجه، هر مقدار مرتبۀ انفاق بالاتر، مرتبۀ قرب مؤمن در این عمل بالاتر است. پس هر مقدار که سالک در مراتب قرب بالاتر می‌رود، باید انفاقات (یا به عبارت دیگر قربانی‌هایی) پاکیزه‌تر، لطیف‌تر و مطهرتر به درگاه محبوب ارائه دهد؛ چنان‌که فرمود: «أَنفِقُوا مِن طَيِّبَاتِ مَا كَسَبْتُمْ»[۳]. در سلوک جمعی نیز، جامعه در ابتدای راه باید انفاقات اقتصادی و فرهنگی زیادی انجام دهد تا خود را لایق درک مقامات بالاتر نماید. اما در منازل سلوکی و در مدارج بالاتر، در مسلخ عشق باید دارایی‌های طیب‌تری را عرضه کند. همان طور که زینب کبری(س) در عصر عاشورا دست به دعا بلند کرد و فرمود: «ربنا تقبل منا هذا القربان!» (پروردگارا! ما پاک‌ترین و ارزشمندترین خلایقت را برای سیروسلوک توحیدی امت به درگاهت عرضه داشتیم!). و امت ولایی ما در منازل سلوک اجتماعی، از آغاز انقلاب تا اکنون، طیبات فراوانی را به پیشگاه محبوب عرضه داشت؛ اما این روزها امت پاک‌ترین و ارزشمندترین دارایی‌هایش را قربانی مولا می‌کند؛ این آخری‌ها از جنس دیگری است که آتش به قلب همگان زده است... [۱] بقره، ۲۴۵. [۲] فاطر، ۱۰. [۳] بقره، ۲۶۷. ☑️ کانال جلوه نور علوی @jelvehnooralavi

♦️التزام به ذکر ایام هفته در سیره شهید علی ماهانی روزی یکی از بچه ها از علی آقا پرسید: امروز چند شنبه است؟ ایشان با تبسمی روز و تاریخ را گفتند. پرسیدم: تبسمت برای چه بود؟ گفت: اگر دعاهای روزهای هفته را می خواندیم احتیاجی نبود که ایام هفته را از کسی بپرسیم. 💠کتاب رندان جرعه نوش ♦️کانال تذکرة الاولیاء @tezkar

♦️محروم واقـعى امام صادق عليه السلام يا سُلَيْمانُ لاتَدَعْ قِيامَ اللَّيْلِ فَاِنَّ الْمَغْبُونَ مَنْ حُرِمَ قِيامَ اللَّيْلِ اى سليمان نماز شب را رها نكن، زيرا بازنده و مغبون كسى است كه از بيدارى شب محروم باشد. 💠بحارالأنوار، ج 87، ص 146 ♦️کانال تذکرة الاولیاء @tezkar

♦️ آیت الله سید احمد کربلائی (ره) علّامه حاج شيخ آغا بزرگ طهرانى قدّس سرّه در شرح فضائل ایشان می نویسد: سيّد أحمد يگانه فرد زمان، و أوحدى عصر خود بود، در مراتب علم و عمل و سلوك و زهد و ورع و تقوى و معرفت باللَه، و خوف و خشيت از او. نمازهاى خود را در مكانهاى خلوت به جاى مى ‌آورد؛ و از اقتدا كردن مردم به وى در نمازها خوددارى مى ‌نمود؛ و بسيار گريه مى ‌كرد؛ و كثير البكاء بود؛ بطورى كه نمى ‌توانست از گريه در نمازها خويشتن دارى نمايد، بخصوص در نمازهاى شب. و من در مدّت دو سال كه به همسايگى او فائز و بهره‌ مند شدم؛- زيرا منزل من نزديك منزل او بود- در اين مدّت از او چيزهايى را مشاهده نمودم كه بيانش به طول مى ‌انجامد. او به مادرش بسيار مهربان بود، و در خدمت او بود. پس از رحلت ايشان، من شبى او را در خواب ديدم؛ و مى ‌دانستم كه فوت كرده است؛ انگشت مسبّحه (سبّابه) ايشان را محكم گرفتم؛ و گفتم: از آن مقامات و درجاتى كه خدا به شما عنايت فرموده است، بايد براى من بيان نمائيد! با شدّتى هر چه تمام‌تر انگشت خود را از دست من كشيد؛ و خنده ‌اى نموده گفت: حلواى تنتنانى، تا نخورى ندانى! 💠توحید علمی و عینی، ص18 و 20 ♦️کانال تذکرة الاولیاء @tezkar

♦️همه اعمال برای خدا «از بعضی مسموع شد که، مقدس در مدت چهل سال از او فعل مباح صادر نشد; چه رسد به حرام و مکروه 💠قصص العلماء ♦️کانال تذکرة الاولیاء @tezkar

♦️بخشش در شب جمعه آیت الله آقا مجتبی تهرانی(ره) ♦️کانال تذکرة الاولیاء @tezkar

♦️صلوات، بهترین عمل در شب جمعه آیت الله یعقوبی(ه) ♦️کانال تذکرة الاولیاء @tezkar

♦️توسل به حضرت زینب(س) در تعجیل در فرج از آقای شیخ حسین سامرایی که از اتقیاء اهل منبر در عراق بودند، نقل شده است: در آن ایامی که در سامرا مشرف بودم، روز جمعه طرف عصر در سرداب مقدس رفتم دیدم غیر از من کسی نیست و من حال و توجهی پیدا کرده و متوسل به حضرت ولی عصر(عج) شدم در آن حال صدایی از پشت سر شنیدم که به فارسی فرمود: «به شیعیان و دوستان ما بگوییدخدا را قسم دهند به حق عمه ام زینب که فرج مرا نزدیک گرداند. 💠شیفتگان حضرت مهدی، ج۱، ص۲۵۱ ♦️کانال تذکرة الاولیاء @tezkar

🔸 نماز جعفر طیار 🔸 🔻بیان فضیلت این نماز امام باقر(ع) فرمود: «در هر رکعت از نماز جعفر، هفتاد و پنج بار تسبیحات گفته مى‌شود که هر کدام چهار تسبیح است و جمعاً در هر رکعت، سی‌صد تسبیح مى‌شود، و روی‌هم هزار و دویست تسبیح در چهار رکعت گفته مى‌شود، و خداوند عزّ و جلّ آنها را مضاعف مى‌سازد (و چنان‌که وعده فرموده در برابر هر حسنه ده حسنه پاداش عطا می‌‌فرماید) به پاداش آنها براى آن شخص، دوازده هزار حسنه منظور مى‌کنند که هر حسنه از آن در ارزش و گرانى قدر، مانند کوه احد و بزرگ‌تر از آن است». امام کاظم(ع) فرمود: «کسی که نماز جعفر را بخواند اگر گناه او به عدد ریگ‌هاى درهم فشرده بیابان و به اندازه کف‌هاى دریا باشد، خداوند همه آنها را مى‌بخشد». 🔸بهترین وقت خواندن نماز جعفر، ظهر روز جمعه است، ولی در هر روز و هر ساعتی از شبانه روز می‌شود آن‌را خواند. ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ص ۴۰ کانال تذکرة الاولیاء @tezkar

♦️کیمیا درد مرا را دوا نمی کند ... شیخ جعفر آقا مجتهدی (ره) می فرمودند: «یک روز که در حال تشرف به حرم مطهر حضرت اباعبدالله (علیه السلام) بودم، در بین راه شخصی که عالم به علم کیمیا بود به من برخورد نمود و آن را به من داد؛ همین که کیمیا را از او تحویل گرفتم حالم منقلب گشته و به شدت شروع به گریه نمودم به طوری که طاقت نیاورده و سراسیمه به طرف رود فرات رفتم کیمیا را در آب انداختم. بعد از آن رو به سوی گنبد مطهر حضرت سیدالشهداء (علیه السلام) نموده و عرض کردم؛ سیدی و مولای، کیمیا درد مرا دوا نمی کند، جعفر کیمیای محبت شما اهل بیت (علیهم السلام) را می خواهد و در حالی که به شدت گریه می کردم به حرم مطهر مشرف شدم. بعد از این واقعه حضرت اباعبدالله (علیه السلام) محبتهای زیادی به من نمودند و این واقعه نیز یکی از امتحانات بزرگی بود که در طول سلوک برایم اتفاق افتاد. » ♦️کانال تذکرة الاولیاء @tezkar

♦️توسل به آیات قرآن در سیره شهید سید علی اندرز گو محرم سال ۱۳۵۱ در قم ساکن بودیم. پدر و مادرم را که خانه ما را بلد بودند، دستگیر کرده بودند و آنها بالاجبار خانه ما را معرفی کرده بودند. ساعت ۱۲ شب بود که آقا دل دردی داشت و رفت درمانگاه. زنگ خورد رفتم دم در. دیدم خانه تحت نظر است. ساعتی بعد آقا با همان لباس طلبگی به خانه آمدند. خیلی تعجب کردم. گفتم: مگر خانه تحت نظر نبود؟ گفت: وقتی که می آمدم مأموران جلوی در خانه بودند. آیه وجعلنا «وَ جَعَلْنَا مِن بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدّاً وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدّاً فَأَغْشَیْنَاهُمْ فَهُمْ لَا یُبْصِرُونَ» (سوره یس آیه ۹) را خواندم. آنها مرا نمی دیدند و وارد خانه شدم. غروب روز بعد وسایل خانه را جمع کردیم و رفتیم. 💠کتاب سه شهید ♦️کانال تذکرة الاولیاء @tezkar

♦️شهید سيد حسن نصرالله باید پرچم فرماندهان بزرگ شهیدمان را برداریم و ادامه دهیم. ♦️کانال تذکرة الاولیاء @tezkar