چه‌قدر تن‌خسته‌ام و دل‌خسته‌ام، تمام استخوان‌هام درد می‌کنن، دلم می‌خواست بتونم شبانه‌روز بخوابم

هرچیزی که می‌گم تکرار و تنزیل احساسات گذشته‌ست و ارزش بازگویی نداره، اشک‌هایی که می‌تونستن گیاهی رو تا سرحد کمال آبیاری کنن دیگه ارزش ریخته شدن ندارن، کلماتی که زمانی می‌تونستن قدرتمند باشن حالا فرتوت شدن

لحظه‌هام از دستم قل می‌خورن و می‌افتن توی برکه، ترسیده‌م، می‌شه بغلم کنی؟

خیلی حیف شد

بی‌رحمیش هم شفقّته.

اگه اون‌قدر محتاط باشی که فقط از روی ردپاهای باقی‌مونده از بقیه حرکت کنی، هیچ‌وقت ردپایی از خودت به‌جا نمی‌گذاری

Harder to track, easier to forget

به هیچ، هیچ، مطلقاً هیچ کس احساس نزدیکی نمی‌کنم

ای برطرف‌کننده‌ی اندوه از روی حسین؛ إکشف کربنا بحق أخیک الحسین (ع)

ای ضامن قلب‌های شکسته.

سلام بر او که ماه در شب تولدش از نمایان‌شدن شرمسار است.

"Now he prefers isolation to the possibility of the pain's return."