‌ هی من تلاش می‌کنم خودمو از این چرخه‌یِ "من یک عروسک‌گردانم که عروسکم" بیرون بکشم، باز چشم می‌خوره به "بازی"... ‌

اما من وقتی تجربه احساسات رو در دیگران می‌بینم..... هعی..

این چند روزه که نیستم (فیزیکی نیستم؛ وضعیتتون رو چک می‌کنم از کانالاتون و پی‌وی‌هاتون)، احساس می‌کنم یه سری‌هاتون خیلی خوب نیستین یا تحت فشارین..... احتمالا هر کدوم با دلایل مختلف. ولی...... مطمئنم همتون از پسش برمیاین. (: پس به خودتون غم راه ندین..... غصه‌های این جهان هر چقدر هم که بزرگ باشن، بالاخره می‌گذرن. و همین بس که بعد از واقعه‌ی عاشورا، ما هنوز هم غدیر خم رو جشن می‌گیریم... پس شجاع باشین... به خدا توکل کنین... و مطمئن باشین که تنها نیستین. (:

ناراحتی یه احساس طبیعی ئه... که حق دارین تجربه‌اش کنین. و حقیقتا... اون هم یه نعمت از طرف خداست. کسی که گریه نکنه، ارزش خنده‌هاش رو نمی‌دونه... ولی امیدوارم؛ بعد از سختی‌هاتون، چنان آرامش و شادی رو تجربه کنید که از خنده اشک بریزین. (: تمام کسایی که این پیام رو می‌خونین؛ چه کانال من عضو باشین، چه نباشین.