Let the world burn for you...

ای اهل حرم میر و علمدار نیامد سقای حسین سید و سالار نیامد...

آب به خیمه نرسید؛ فدای سرت.

از نوای جانگذار ساقی لب تشنه گان لرزه بر اندام شاه نینوا افتاده است شه سوار اسب شد باسر به میدان رویکرد تا ببیند جسم عباسش کجا افتاده است ناگهان از صدر زین افکند خود را بر زمین دید بسم الله از قرآن جدا افتاده است تا کنار نهر علقمه بوی عباسش کشید دید برخاک سیه صاحب لوا افتاده است کرده در دریای خون ماه بنی هاشم غروب تشنه لب سقای دشت کربلا افتاده است...

امشبی را شه دین در حرمش مهمان است صبح فردا بدنش زیر سم اسبان است مکن ای صبح طلوع مکن ای صبح طلوع

نمیشه باورم، که وقت رفتنه تمام این سفر، بارش رو شونه منه...

کجا میخوای بری‌؟ چرا منو نمیبری؟ حسین، این دم آخری چقدر، شبیه مادری...

...

...

واقعا موهای فرانکیو نمیتونم...

حس میکنم ترافالگار یه ذره دیگه پیش اینا بمونه تشنج میکنه

وان پیس فوراور✨