یک نفر که بهنحوی از رتبهم مطلع شده بود خواست مثلاً از سر دلسوزی بهم چندتا نکته بگه، یکی دوتا سوال که پرسید به خودم اومدم درحالیکه داشتم رودررو قضاوت میشدم و شدیداً احساس شرم بهم منتقل میشد. سوالات چی بود: اینکه چرا معدل اول کلاس رو کسب نکردم؟! چرا جزء نفرات برتر کلاسم نشدم که حالا مجبور شدم کنکور بدم و بدبختی انتخابرشته رو داشته باشم؟! منی که مثل ایشون دائماً بیرون از خونه درحال فعالیت نیستم چرا معدلم بهاندازهی ایشون هم حتی خوب نشد؟! و اینکه هرجور شده باید قبول بشم چون تا سال دیگه پشتم باد میخوره و دیگه درس نمیخونم!
(همهی اینا رو درحالی گفت که حتی یه ذره هم با شخصیتم آشنا نبود)
فقط دلم میخواد بدونم چه میزانی از ظاهربینی لازمه که فردی بتونه اینجوری به تمامیتروانی دیگری بتازه؟ چهقدر باید از لحاظ روانشناختی ناآگاه باشی که بتونی اصلاً چنین جملاتی رو به زبون بیاری و ندونی چه آزردگیخاطری رو برای طرف مقابل ایجاد میکنی؟
البته این رو هم میدونم کسی که اینطور رفتار میکنه قطعاً از قبل آماج این نوع رفتار بوده و به خودم نمیگیرم، اینها رو نوشتم که همهمون یکم بیشتر به خودمون بیایم و حواسمون به حرفهایی که میزنیم جمعتر باشه.
″تو پناهگاه منی، زمانی که راهها با همهی وسعتشان درماندهام کنند و زمین با همهی پهناوریاش بر من تنگ گیرد.″
پسرداییِ کوچکم پس از تلاشهای فراوان 'خاله' صدام زد، درموردش به هدفم رسیدم. 🙏
*امیدوارم بعداً از بقیه بچهها یاد نگیره اسمم رو صدا کنه، من میخوام خالهش باشم. 😔
بچههااا یه سوال دارم از اونایی که دانشجو هستن یا بودن: کلاس مختلط خیلی سخته؟
https://daigo.ir/secret/841967027
من همهش داشتم برای انتخاب به سطح دانشگاه فکر میکردم و این روز آخریه انگار برای اولین بار این حقیقت خورد توی سرم که کلاسها مختلطن 🙏 دچار ترس شدم.