می‌خوام یه چالش رو شروع کنم به اسم میناب، چشم‌های بچه‌های شهید و مظلوم رو بکشم، تا هرجا که شد و با هر تکنیکی تونستم. بعد از یکی دوتا نقاشی ناتمومی که الان دستمه.

ولی پنج پنج پنج رو اون‌هایی بردن که توی مسیر کربلا یا خودش بودن.

فکر کنم اگه به من بود تا آخر دنیا همه چی رو به تعویق می‌انداختم.

(به جز نابودی اسرائیل)

سه شبه تا نماز صبح بیدار موندم و از اون‌طرف تا ظهر خوابیدم، الان سرم مدهوش خوابه. خیلی جالب و مهمه حواست به تنظیمات بدنت باشه، مثلاً همین‌که سطح تحملش به بعضی چیزهای مهم رو دریابی.

امروز صبح نیم ساعت خواب موندم و به سانس اول کلاس نرسیدم، پس مجبور شدم با بچه دبستانیا کار کنم که البته خیلی بامزه بود و سرم دعوا می‌کردن :)). بعدش اومدم یک غذای ایتالیایی درست کردم، بعدش یه کارکتر کوچک کشیدم، یه قسمت سریال دیدم و بعدش هم که میدون. فقط دوست داشتم کتابم رو بخونم که الان می‌رم سراغش. روز بدی نبود.

مشکلم اینه که درون‌نگری دارم ولی برون‌فکنی نه.

ایضاً، درون‌ریزی دارم ولی برون‌ریزی نه.

این‌ها رو از بوت‌کمپ رایگان نارسیس‌آرت توی تلگرام کشیدم که تا خواستم تو گروهش بفرستم بسته شد بنابراین شما ببینین. 🌚

از لحاظ روحی نیازمند تماشای آرشیو شخصی سیده هدی خامنه‌ای هستم.