تا اینجا که خیلی جالب بود الان دقیق متوجه نشدم اشتباه آزمایش کننده این بود که خودشو به عنوان رئیس زندان گمارد و این باعث شد که روی خودش هم یه جور آزمایش ناخواسته بشه و تاثیر روانی بزاره و اون تعریفی که تو ویس اول گفتی برای شیطنت و شرارت، اون رو تبدیل به همچین کسی کنه که حس قدرت داره و میتونه ظلم کنه درست متوجه شدم؟ ~ اشتباهش همین بود که خودش رو رئیس زندان گذاشت، این‌که در اون نقش فرورفت باعث شد از نقش روان‌شناس خودش فاصله بگیره و متوجه فجایعی که جلوی چشمش اتفاق می‌افتاد نشه چون به عنوان رییس وظیفه‌ش این بود که زندانی‌ها رو مطیع کنه و به عنوان روان‌شناس باید نظارت اخلاقی و علمی می‌کرد متعارض بود. دقیقاً درست گفتی، خودش هم تبدیل به یکی از عوامل موقعیتی منتهی به شرارت شد.

نه تو بریکینگ بد یک جور حس تنفر و ناامیدی نشبت به پاک زندگی کردن بدست اورده بود بنابراین بدی به چشمش راه نجات اومد و به اون سمت رفت ~ آهاا، این هم به حرف‌هایی که زدم ارتباط داره. همین نگاه صفر و صدی که می‌گه چون من اشتباهاتی داشته‌م پس دیگه کاملاً پاک نیستم، درنتیجه بهتره کلاً برم سمت شرّ و بدی. نوعی سوگیری یا خطای شناختی و حتی مغالطه منطقیه که می‌تونه خیلی خطرناک باشه. به اسم تفکر سفید و سیاه، قطبی‌سازی و دوپاره‌انگاری هم شناخته می‌شه. حتی می‌تونه یه مکانیزم دفاعی هم باشه (splitting).

چقدر دقیق گفتی که جامعه دوپاره شده و این اتفاق مثل یک دژ بین دو گروه میمونه که هیچ چیزی رو نمیتونن بین هم انتقال بدن... چون از سوی جبهه مخالف شون اومده و قطعا یک حس مبارزه ای طول داره وقتی ززآ و بعد ۱۸ ۱۹ دی اتفاق افتاد این تفاوت نظر ها تبدیل به جنگ شد نه فقط یک تفاوت عقیده و خب با انتخاب کردن یک جبهه و یک موقعیت تو از اون گروه خط و روش میگیری و خیلییییی سخت و خاص هست که تو بشینی بی طرفانه به نظر گروه مقابل گوش بدی برای حقیقت چون یه تعصبی نسبت به گروهی که خودتو از اون میدونی داری ~ همین‌طوره، من حتی فکر می‌کنم حتی از این هم سابقه دیرینه‌تری داره هم‌چنان که توی ویس‌ها گفتم این اتفاقات حالا دانسته یا نادانسته که موجب موج‌سواری عده‌ای روی این دژ اختلافات شد احتمالاً ریشه در اوایل انقلاب داشته باشه. با حرف‌هات یاد آزمایش غار دزدان افتادم که یک روز شاید درمورد اون صحبت کردیم.

"توصیه نهایی، قهرمان‌پروری" (تقریب به ذهن: شهدا قهرمانند.)

دارم میرم باشگاه، تا برگردم گوش بدین ☝️

بنظر من اگه این آزمایش رو روی افراد مسلمان معتقد یا مسیحی معتقد یا دین دیگری ، انگام می‌دادند، ممکن بود نتیجه ی آزمایش خیلی تغییر کنه ~ آفرییین، به نکته خیلی خوبی اشاره کردی. تعمیم‌پذیر و تکرارپذیر بودن این آزمایش خیلی شک‌برانگیزه، همون‌طور که گفتیم نمونه آزمایش فقط دانشجویان مرد جوان آمریکایی بودن پس فرهنگ و اعتقاداتشون می‌تونسته مؤثر باشه، حتی زیمباردو می‌گه اون زمان چون بعد از جنبش هیپی دهه ۱۹۶۰ بوده خانواده‌ها سهل‌گیر‌تر بودن و حتی یکی هم اعتراض نکرد. بعداً هم یه سری افراد خواستن در همون کشور با تغییرات جزئی دوباره تکرارش کنن، به چنین نتایجی دست پیدا نکردن که البته می‌تونه حاکی از مطلع بودن از نتایج این آزمایش و تلاش برای اجتناب ازش باشه. با این وجود که در شرایط دیگه ممکنه شدت نتایج تغییر کنه اما درسی که ازش می‌گیریم همه‌جا کاربردیه. 👓

رشته‌ت چی‌ بود؟😬 ~ حدس خودتون چیه؟

https://eitaa.com/thelake/8355 علوم اجتماعی و رشته‌هایی از این قبیل احتمالا؟ ~ روان‌شناسی اجتماعی 🤝 بیشتر زیرشاخه روان‌شناسیه

می‌شه یه توضیح درباره‌ی روان شناسی اجتماعی بدی لطفاً؟ فقط ارشد داره و همه‌ی دانشگاه‌ها دارنش؟ و اینکه تفاوتش با جامعه شناسی و علوم اجتماعی چیه؟ ~ ارشده و فقط دانشگاه تهران و شهیدبهشتی از دولتی‌ها دارنش فکر می‌کنم، حتی دکتراش رو هم نداریم. بیشتر زیرمجموعه روانشناسیه، اگه تعریف روانشناسی باشه:"علم مطالعه رفتار و فرآیند‌های ذهنی"، تعریف روان‌شناسی اجتماعی هست: "علم مطالعه رفتار و فرآیند‌های ذهنی به نحوی که تحت‌تأثیر حضور واقعی یا خیالی دیگران قرار می‌گیرند". به خاطر این‌که پسوند اجتماعی می‌گیره و باید جامعه رو مدنظر قرار بده، واحد‌های جامعه‌شناسی هم داره علاوه بر روان‌شناسی. همین دیگه. 🎀

https://eitaa.com/thelake/8357 خیلی ممنونم💕 می‌شه یه سوال دیگه بپرسم؟ چی باعث شد که شما بری روان شناسی اجتماعی نه جامعه شناسی؟ منظورم اینه که چه جذابیت مضاعفی داره یا چیزی که جامعه شناسی ممکنه نداشته باشتش ~ خب من رشته‌ی کارشناسیم روان‌شناسی بوده، جامعه‌شناسی رو دوست ندارم (لطفاً ناراحت نشین اگه رشته‌تونه) ولی می‌خواستم که وسعت نگاهم رو بیشتر کنم و صرفاً همه‌چیز رو درون‌فردی نگاه نکنم چون اجتماع هم خیلی تأثیرگذاره، ما کلا ۴واحد (۲درس) جامعه‌شناسی بیشتر نداریم و یه درس هم توی کارشناسی داشتیم.

ادامه‌ی پیامم عجیب‌تر بودنش اینه که این آزمایش تو شیش روز بوده. تو شش روز چطوری انقدر زود خودشونو فراموش کردن؟ ~ باز برای تأکید: زندانی‌ها دچار مسخ واقعیت شده بودن یعنی نه زمان رو می‌دونستن و نه اجازه داشتن با هم درمورد آزمایش بودن اون قضیه صحبت کنن و دچار از خودبیگانگی هم شدن چون اسمشون رو ازشون گرفتن، زندان‌بانان هم قدرت کامل داشتن که باعث شد مستبدانه رفتار کنن و خلاقیت در پدیدآوردن تنبیه‌های جدید نشون دادن (همون‌طور که می‌گن قدرت در دست نااهل خیلی خطرناکه) درنتیجه هردوگروه خودشون رو گم کردن. اما مسئله تأثیرگذار دیگه همون شایعه‌ای بود که پخش شد مبنی بر این‌که راه خلاصی از این‌جا نداریم که گروه زندانی رو منفعل و ناامید کرد و باعث شد همه‌چیز رو جدی‌تر بگیرن و حقیقتاً از لحاظ ساختاری هم انقدر همه‌چیز واقع‌گرایانه بود که باعث بشه شایعه رو باور کنن.