مرگ‌‌های در راه حقیقت، از عسل شیرین‌ترن.

پدر، پریشانِ پرپر شدن پسر.

سیل خون روی دست پدر جاری شد، قطره‌ها روی چهره‌ش، روی عباش. اگر زمین قطره‌ای دریافت می‌کرد ساکت نمی‌موند، خون پسر رو به آسمون پاشید و آسمون یک قطره‌ش رو هم پس نداد. [تصور می‌کنم که] حضرت حیران شد، پسر رو در عبا پنهان کرد، یک نگاه به لب‌های خشکیده می‌انداخت، یک نگاه به خیمه‌ها. یک قدم به جلو برمی‌داشت، باز برمی‌گشت. طفل رو که دست و پا می‌زد تاب می‌داد. بعد فرمود: هوّن بي، ما نزل بي انّه بعين الله، بهم سخت نمیاد چون پیش چشم تو ام.

تورا چه شد پسرم؟ گوهر شکسته شدی...

رنگ، تعلق است و بی‌رنگی در نفی تعلقات.

و برای رسیدن به مقام قرب، تنها از خود گذشتن کافی‌ست.

مبادا امام را تنها بگذاری.

خون پیکرهٔ حق در طول تاریخ، از قلب عاشوراست که سرچشمه می‌گیرد.

التماس دعا -

دارم سعی می‌کنم به زندگی برگردم

Natalie Lynn on YouTube.