برایتان این چند بیت حرف دلم را آوردم؛ یادم می‌اید چهاردهم تیر ماه پارسال بود، بعد از روضه در خسته ترین شرایط آمدم خانه و مشغول گشت و گذار در فضای مجازی بودم همه جا نقل مجلس بودید تمام تیتر ها آمدن یکهویی‌تان را در شرایط قرمز نقل می‌کردند نمی‌دانم چگونه اما پرواز کردم تا به کنترل برسم و از قاب تلویزیون آمدنتان را، بودنتان را تماشا کنم. امشب شب عاشوراست‌ عزیزِ‌جونم.. میشه دوباره بیای؟ میشه یهویی پرده بیت رو کنار بزنی و روی صندلیت بشینی؟ میشه دوباره بگی "ای ایران بخوان" ؟. قصد جانم کرده‌ای گیسو پریشان.

من خیلی دلم براتون تنگ شده؛ خیلی زیاد..خیلی خیلی زیاد

چله زیارت عاشورا رو از امشب بذارید. روز اول

باردیگر ده روز اول تمام شد و من هنوز غر در روز اولم؛ چگونه آنقدر زود تمام شدی جان دل!

این یه پیام چرا شکستی؟

محرم امسال رو زندگی کردم و شرمنده‌ام که هنوز زندم..