امروز برای اولین بار توی این مدت زندگی معنی "جامونده" و "نخواسته شده" رو فهمیدم.

ولی تو امام حسینی دیگه، چیکار کنم.

کاش امشب بقیع بودم..

من هنوز منتظر وصیت نامه حضرت آقام.

تیک تاک مملو از بچهایی شده که از وقتی چشم باز کردن یه گوشی دادن دستشون‌ و تو همون گوشی بهشون گفتن ببینید سر خر کدوم طرفه شمام همون رو مستقیم برید. نه ادبی نه شعوری نه فهمی نه تحصیلاتی نه سوادی. به چیزی که از این و اون میشنون میرن بالا منبر و فتوا صادر میکنن.

روضه حضرت زهرا می‌خوانند در شب شهادتان عزیزِ غریبِ من..

عجیب است؛ آرزو داریم به سال هایی برگردیم که برای گذرانشان لحظه شماری میکردیم ! یادم نمی‌رود چقدر دعا می‌کردم که بزرگ شوم و حالا که به زبان مردم این شهر بزرگ شده ام دعا میکنم کودک باشم.

غریب تر از امامی که در دیار دیگرست‌؛ امامیست که در شهر خود زائر ندارد.

ما اینجا هوای آقا امام رضا رو داریم؛ نمیذاریم آقامون تنها باشه، نمیذاریم غریب باشه.. و من بمیرم برای امامی که در شهر خودش در دیار و وطن خودش تنها و غریبه.. آقاجونم‌ تو بقیع کی غبار سنگ مزارت رو میگیره؟

آقام حتی تو روضه هاهم‌ غریبِ..