اگِه این حِسه پَر کشید اگه نَشد که مثلِ هم بشیم بدون یه دیوونه مُنتظرِته یِه گوشِه تویِ قَلبِشی اگه میمونِه حرفی هست بِگی آخَره قصه تهشِ کی من میرَم ولی جایِ تو هیشکی نِمیشِه عشقِ بچگی

بَعد این هَمه وَقت رِسیدم گُذاشتی جامُ بگیرَن گُذاشتی بالَمُ بِچینن نَشُد درست تورو ببینَم نزاشتی دنیارو بگیرَم نَشد دستاتو بِدی مَن 💔

پَس از تو کوچِک ترین تَلَنگُر برای دوست داشتن حَرام است .

ولی لبایِ تورو بدجور میخاد دلَم

پَس از آنکه مَنزلم در خاک شد ، منزلم از تن من بویِ عشقت را میگیرد

یاد بگیرین با آوار زندگی بقیه ، زندگی آبادی نمیسازین

درسته تموم شد ، ولی تو تا ابد آدم مورد عَلاقم میمونی