همیشهسرجاشهوقرارنیستتکونبخوره
هرموقعآبیتیرهباشهیاهرموقعآبی ِروشن،
هروقتتوشستارهباشهیانباشه،
هرموقعبارونبیادیابرفبیادیاتگرگبزنه،
بازمدوستداشتنتسرجاشمیمونه.
امادریکغروب
تومرادرآغـوشگرفتی
ومنحالا
میدانمکهاوجِتجمل
عـشـقتوست.
پس از تحمل آن همه درد؛
کسی که به مقصد میرسد،
دیگر همانی نیست که به راه افتاده بود.