🗒️ پزشکی با رؤیای انقلاب ◼️ یادداشت تحلیلی | سعید زعیمی، پژوهشگر حکمرانی در سلسله یادداشت‌های تحلیلی برای اندیشکده تین‌ شیا می‌نویسد: فصل اول: اژدهای زخمی؛ از غرور امپراتوری تا سقوط دودمان مانچو | قسمت سیزدهم: پزشکی با رؤیای انقلاب: ➖ در سال‌هایی که امپراتوری چینگ زیر فشار شکست‌های خارجی و بحران‌های داخلی فرسوده می‌شد، نسل تازه‌ای از چینی‌ها به این نتیجه رسیده بود که اصلاحات محدود دیگر کافی نیست. آنان نمی‌خواستند فقط ارتش نوسازی شود یا چند مدرسه جدید ساخته شود؛ پرسش اصلی‌شان این بود که آیا حکومتی که خود بخشی از بحران است، می‌تواند چین را نجات دهد؟ ➖ در میان این نسل، جوانی از جنوب چین ظهور کرد که بعدها نامش با پایان امپراتوری و تولد جمهوری پیوند خورد: سون یات سن. او در خانواده‌ای روستایی به دنیا آمد، اما زندگی‌اش از همان جوانی با جهان بیرون از چین ارتباط یافت. سفر، آموزش جدید و آشنایی با جوامع متفاوت، ذهن او را از چهارچوب بسته نظم سنتی خارج کرد. ➖ سون در محیط‌هایی رشد کرد که نفوذ غرب در آن‌ها آشکارتر بود. او با مدارس جدید، علوم پزشکی، مسیحیت، تجارت بین‌المللی و شیوه‌های متفاوت اداره جامعه آشنا شد. برخلاف بسیاری از نخبگان سنتی که در مسیر آزمون‌های امپراتوری تربیت می‌شدند، آموزش او بیشتر با دانش جدید و تجربه جهان مدرن پیوند داشت. ➖ او پزشکی آموخت و مدتی به درمان بیماران پرداخت. اما خیلی زود دریافت که بیماری اصلی چین را نمی‌توان با دارو و جراحی درمان کرد. از نگاه او، جامعه چین مانند بیماری بود که تنها نشانه‌های ظاهری آن درمان می‌شد، درحالی‌که ریشه بیماری همچنان در ساختار سیاسی، ضعف حکومت و ناتوانی کشور در برابر بیگانگان باقی مانده بود. ➖ این تشبیه پزشکی بعدها به بخش مهمی از تصویر سیاسی سون تبدیل شد. او خود را تنها پزشکی برای بدن انسان‌ها نمی‌دید؛ می‌خواست پزشکی برای پیکر زخمی ملت چین باشد. به باور او، اگر بیماری دربار چینگ درمان‌پذیر نبود، باید عضو فاسد را از پیکر کشور جدا کرد. ➖ سون یات سن در آغاز کوشید پیشنهادهایی برای اصلاح کشور ارائه دهد. او از نوسازی اقتصاد، تقویت آموزش، توسعه صنعت و ایجاد دولتی کارآمد سخن می‌گفت. اما بی‌اعتنایی مقام‌های حکومتی و ادامه ضعف دربار، او را به این نتیجه رساند که راه اصلاح از درون بسته است. ➖ از این مرحله به بعد، اندیشه او به‌تدریج از اصلاح حکومت به سرنگونی آن تغییر یافت. سون معتقد بود دودمان مانچو دیگر نماینده منافع ملت چین نیست و ادامه سلطنت آن، کشور را در برابر قدرت‌های خارجی ضعیف‌تر می‌کند. در نگاه او، نجات چین تنها با تغییر چند وزیر یا صدور چند فرمان ممکن نبود؛ نظام سیاسی باید از بنیاد دگرگون می‌شد. 🔗 متن کامل یادداشت را در سایت اندیشکده بخوانید. 🇨🇳 اندیشکده تین شیا @tianxia_ir

🗒️ چین، پیروز جنگ‌های ماشینی فردا ◼️ تحلیل راهبردی | پوریا کوششیان، کارشناس ارشد علوم سیاسی و پژوهشگر امور دفاعی در تحلیلی برای اندیشکده تین شیا می‌نویسد: جنگ آینده بیش از آنکه میدان رقابت انسان با انسان باشد، عرصه رقابت میان شبکه‌های ماشینی، الگوریتم‌ها و ظرفیت‌های صنعتی خواهد بود. یادداشت و گزارش‌های اخیر اندیشکده‌های و تحلیل‌های دفاعی خبرگزاری‌های مهم دنیا نیز صراحتا در این باره استدلال می‌کنند که اگر بخش عمده نبردهای آینده از جانب سامانه‌های بدون‌سرنشین انجام شود، قدرت نظامی به توانایی ادغام هوش مصنوعی با رباتیک و تولید انبوه این سامانه‌ها وابسته خواهد شد. ➖ از این منظر، مزیت چین فقط در داشتن پهپاد یا ربات نیست؛ بلکه در برخورداری همزمان از صنعت، زنجیره تامین، داده، انرژی، نیروی انسانی فنی و بازار عظیم داخلی است. این ترکیب می‌تواند مفهوم سنتی «برتری نظامی» را به نفع پکن بازتعریف کند. ➖ مهم‌ترین پیام راهبردی برای آینده آن است که جنگ ربات‌ها در نهایت جنگ کارخانه‌ها خواهد بود. سامانه‌ای که در میدان نبرد هزاران بار مصرف می‌شود، نمی‌تواند با منطق تولید محدود تجهیزات گران‌قیمت ساخته شود. جمهوری خلق چین در این حوزه از یک مزیت ساختاری برخوردار است. ➖ طبق داده‌های فدراسیون بین‌المللی رباتیک، در سال ۲۰۲۴ حدود ۲۹۵ هزار ربات صنعتی در چین تولید و راه‌اندازی شد؛ رقمی معادل ۵۴ درصد کل جهانی آن و بالاترین میزان ثبت‌شده برای یک کشور. موجودی عملیاتی ربات‌های صنعتی چینی نیز از دو میلیون دستگاه عبور کرده است. این زیرساخت صنعتی، پایه احتمالی تولید انبوه سامانه‌های نظامی خودکار است. ➖ در جنگ‌های ماشینی، کیفیت یک سامانه اهمیت دارد، اما مقیاس می‌تواند کیفیت را تحت‌الشعاع قرار دهد. اگر یک کشور بتواند سامانه‌ای را با هزینه کمتر و در مدت کوتاه‌تر تولید کند، امکان تحمل تلفات و جایگزینی سریع تجهیزات را خواهد داشت. تجربه جنگ اوکراین نشان داده است که پهپادها و سامانه‌های رباتیک با سرعتی بسیار بالا مصرف می‌شوند و میدان نبرد به ظرفیت دائمی بازتولید تجهیزات نیاز دارد. ➖ چین دقیقا در همین نقطه مزیت دارد: صنعتی که سال‌ها برای تولید انبوه خودروهای برقی، لوازم الکترونیکی، باتری، موتور، حسگر و ربات توسعه یافته، می‌تواند در شرایط بحران بخشی از ظرفیت خود را به تولید سامانه‌های نظامی بدون‌سرنشین اختصاص دهد. ➖ یکی از ستون‌های اصلی جنگ رباتی، هوش مصنوعی است؛ زیرا ربات بدون توانایی ادراک، تصمیم‌گیری و سازگاری، صرفا یک وسیله مکانیکی خواهد بود. گزارش ۲۰۲۶ شاخص هوش مصنوعی دانشگاه استنفورد نشان می‌دهد فاصله عملکرد مدل‌های آمریکایی و چینی عملا به سطح بسیار محدودی رسیده است و دو کشور از سال ۲۰۲۵ بارها جایگاه خود را در صدر ارزیابی‌های عملکردی تغییر داده‌اند. ➖ چین همچنین در حجم انتشارات علمی، استنادها و ثبت اختراعات هوش مصنوعی موقعیت بسیار قدرتمندی دارد. بنابراین مزیت آینده چین الزاما وابسته به تولید یک مدل واحد برتر نیست؛ بلکه به توانایی تبدیل هوش مصنوعی به محصولات فیزیکی و قابل‌تولید در مقیاس وسیع وابسته است. 🔗 متن کامل تحلیل را در سایت اندیشکده بخوانید. 🇨🇳 اندیشکده تین‌ شیا @tianxia_ir

📣 افتتاحیه باشگاه فعالان حکمرانی دیجیتال چین 🔸 پژوهشگاه فضای مجازی و اندیشکده تین شیا برگزار می‌کند: 👤 با حضور: ➖ مهدی رحیمی رئیس مرکز رشد و نوآوری پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی ➖ دکتر مهدی نادری نایب رئیس انجمن دوستی ایران و چین ➖ دکتر حسین قاهری رئیس اندیشکده مطالعات راهبردی ایران و چین ➖ دکتر علیرضا جاوید عربشاهی مدیرکل اقتصادی و امور زیربنایی مرکز ملی فضای مجازی ➖ مهدی فریدی تهیه کننده و کارگردان مجموعه مستند جهان جدید 🗓️ چهارشنبه، ۲۵ شهریورماه | ساعت ۱۰ تا ۱۲ 📍تهران، خیابان انقلاب، بین چهار راه ولیعصر (عج) و برادران مظفر شمالی، پلاک ۹۰۷، خانه اندیشه ورزان 🔗 شرکت حضوری در نشست افتتاحیه آزاد بوده و صرفاً با ثبت‌نام امکان‌پذیر است. 🇨🇳 اندیشکده تین‌ شیا @tianxia_ir