من هم پر حرفترین آدم دنیام؛ هم ساکت ترین .
هم مهربونترین آدم دنیام؛ هم بیاعتنا ترین .
هم باحالترین آدم دنیام؛ هم ضد حال ترین .
هم خوشحالترین آدم دنیام؛ هم غمگین ترین .
هم حساسترین آدم دنیام؛ هم بی احساس ترین .
هم خوش برخوردترین آدم دنیام؛ هم سرد ترین .
و همه ی اینا بستگی داره که تو کی باشی !(:
میدونم بعضی روزا آدم جالبی برات نیستم ؛
و یکمم رو مخم ، بعضی وقتا هم حرفای چرت و پرت میزنم و عصبیت میکنم ؛
یه وقتایی هم ناخواسته از روی حسودی یا هرچیز دیگه اذیتت میکنم ولی خب . . هیچی ("
من خیلی فکر کردم ؛
آخرشم به این نتیجه رسیدم که . .
آدما بعد یه مدت..؛
وابسته هم نمیشن!.
بلکه معتادِ بهم میشن ((:
مث الانِ من . . که معتاد توام !
کاش وقتی به یکی نیاز دارم نوتیف براش بره ؛
کاش وقتی می گم خوب نیستم یکی جای پرس و جویی فقط بغلم کنه ؛
کاش وقتی کلافه و بی اعصاب و بی حوصله ام یکی با یه سبد پر از خوراکی های مختلفی که عاشقشونم در اتاقمو بزنه ؛
کاش وقتی حوصله ی درس خوندن رو ندارم یکی بجام امتحانام رو پاس کنه ؛
کاش وقتی به هیجان نیاز دارم یکی دستمو بگیره و خاطرات بچگیمو تو شهر بازی زنده کنه ؛
کاش وقتی نیاز به درک شدن دارم یکی بدون اینکه چیزی بگم منو بفهمه ؛
کاش وقتی همه ی آهنگام تکراری شدن یکی هر روز آهنگایی که روش قفلی بزنم رو واسم بفرسته ؛
کاش وقتی گرسنمه یکی همون لحظه هر غذایی که اراده کنم رو واسم بیاره ؛
کاش وقتی موندن تو خونه واسم کسل کننده شده یکی با یه بلیط دو نفره منو به مسافرت و جای مورد علاقم دعوت کنه . .
و در نهایت - کاش یکی بیاد و فقط مال من باشه!.
یکی که بشه باهاش بی نیاز از هر اتفاقی شد ؛
یکی که بعد اون کلمه ی ‹ کاش › رو از دایره ی لغاتم حذف کنم ، یکی که عین فیلما شه داستانمون . .
یه جوری نسبت بهت احساس مالکیت میکنم ؛
که حس میکنم غمها و درد و دلاتم باید پیش منو برای من باشه . .
هر وقت فکر کردی که خیلی تنهایی ؛
به این فکر کن که من اینجا ، از این دور
وسط کلی دغدغه دارم بهت فکر میکنم .
وقتی به آدمی که برای منه نزدیک میشید ؛
دلم میخواد سیمای مغزتون به هم بپیچه و
خون ریزی مغزی کنید بعدش انقدر خون بالا بیارید تا بمیرید . .