خب ؛ عرضم به حضورتون که کپی راضی نیسم .

یه جوری نسبت بهت احساس مالکیت میکنم ؛ که حس میکنم غم‌ها و درد و دلاتم باید پیش منو برای من باشه . .

هر وقت فکر کردی که خیلی تنهایی ؛ به این فکر کن که من اینجا ، از این دور وسط کلی دغدغه دارم بهت فکر میکنم .

‏من فهمیدم چه مرگمه ؛ دلم بغلتو ، دیدارتو می‌خواد . .

‏چشم از او ، جلوه از او ، ما چه حریفیم ای دل؟!

وقتی به آدمی که برای منه نزدیک میشید ؛ دلم میخواد سیمای مغزتون به هم بپیچه و خون ریزی مغزی کنید بعدش انقدر خون بالا بیارید تا بمیرید . .

ما دور بودیم از هم دیگه ، توی دنیایی با هم آشنا شدیم که بهش میگن مجازی . . ولی تو واقعی ترین اتفاق مجازی زندگیمی ، تو واقعی بهم صبح بخیر و شب بخیر میگی و من واقعا با دوست دارم گفتنای تو حالم خوب میشه . . هنوز نتونستم بغلت کنم ، ولی خط به خطِ زندگی همو حفظیم ، خط به خط زندگیتو ، خط به خطِ صداتو و خط به خطِ چتامونو حفظم . .‌ و با خط به خطش زندگی میکنم.! تو اتفاق قشنگِ دنیایِ منی دنیایی که با دنیای واقعیِ آدما خیلی فاصله داره . .

اما من دوست داشتم...؛ افعال ماضی! نشد ، نمیشه ، نخواهد شد . . خب شاید من اون نبودم ؛ همون که یکی مث خودت باشه . همون آدم خوبیه داستان . همون که تورو بخندونه . همون که بهت دوست داشتنو ثابت کنه . همون و همون . . .

‏من حتی اون وقتایی که دارمت هم ؛ دلم برات تنگه .

- من هنوزم ناراحت شدناشو ؛ غماشو از دور حس میکنم . .

کاش با تو نسبتی داشتم ؛ مثل بهار كه با - شکوفه پرتقال - بوی خاك که با - قطره های باران - یا اندوه كه با ؛ - سکوتِ ماه ؛ کاش با تو نسبتی داشتم .

خسته‌ام از تمامِ جنبنده‌هایِ این کره‌یِ خاکی جز تو .