تو آخرين طبيبی که لحظه های آخر به داد من رسيدی ؛ تو نوری از خدایی که پيغام خدا را به گوش من رساندی . . به روح من دميدی زيباترين بهاری پايان انتظاری برای من تنها . . تو يک حريم امنی! تو بهترين دوایی برای خستگی‌هام . من کوله بار عشقو تا پای جان کشيدم در زير سايه‌های خوش باوری خزيدم . . اما يه قلب ساده نديدم که نديدم ؛ من از تکرار حرفِ دوستت دارم خسته‌ام ؛ من به اونکس که بايد دل ببندم بسته‌ام !("

من نمیتونم دنیاتو رنگی کنم ، ولی فقط بزار تو تاریکیا کنارت بمونم .

در من ترانه‌ای نبود ، تو خواندی . در من آینه‌ای نبود ، تو دیدی . ریشه‌ای بودم در خواب خاک‌های متبرك . بی‌باران ؛ در نگاه‌ تو سبز شدم .

من اون قهوه تلختم ، چای سردتم ، غروب جمعه‌تم ، کلاس دینی‌تم ، گره‌ی هندزفریتم ، استوری واتساپتم ، درصد منفی تستای درسیتم ، غروب سیزده به دردتم ، سردردتم ، میس‌کال ناشناستم ، پنج درصد آخرِ شارژ گوشیتم ، عجله وسط ترافیکتم ، صبح شنبه‌تم ، سرعت پایین اینترنتتم ، شیرکاکائوی بدون شکرتم ، صدای بغض‌دارتم ، تَرَکای روی قلبتم ، موجودی آخر ماه حسابتم ، استرس هفته‌ی قبل از کنکورتم ، دروغ شنیدن از رفیقتم ، هفت سین بی سبزه‌تم ، حیاط خالی مدرسه بعد از دیر رسیدن سر صبحگاهتم ، connecting to proxy تم ، خواب بدِ نیم‌روزیتم . . من همه‌ی اون چیزایی‌ام که هیچوقت قرار نیست دوستشون داشته باشی .)

گفتی دلت تنگ نمیشه واسم ؛ نه این جواب دلت نی .

اگه میشد قبل رفتنت ، میکردم بغلت به زور که نمونه حسرتش یه روز تو دلم .

من دلم تنگه بیای ، راه بریم تو طول شب .

کم کم فراموشی میگیری ؛ میرم از دنیات .

گفتی دوسم داری ، نه اونقدر ؛ من دوست دارم دقیقا همونقدر .

نه حداقل ؛ بودنم بهتر بود از نبودنم .

به چه چیزِ تو انقدر وابسته شدم ؟ به چشمانت ، که مرا نگاه نمی‌کنند ؛ یا به قلبت ، که مالِ من نیست ؟ - ازدمیر آصف -

با یکدیگر حرف نمی زدند اما او هنوز از دور دوستش دارد ؛