تو صدای ابتهاج یه غم بزرگی شنیده میشه..

_

_میدونی ناموست بره خودت بمونی یعنی چی؟

_هیچ نشونه ای ازت تو زندگیش نباشه..

_ایلیای نازم؛ تو تازه قدم به دنیایی گذاشتی که هنوز خیلی چیزا برای نشون‌دادن بهت داره. هنوز نمی‌دونی با همون انگشتای کوچیکت چطور می‌تونی قلب آدما رو تسخیر کنی و با یه لبخند ساده، غم رو از گوشه‌ی چشم‌هاشون کنار بزنی. کاش می‌شد تضمین کرد که هیچ‌وقت دلت نمی‌گیره و هیچ‌کس قلب مهربونت رو نمی‌شکنه؛ اما عزیز کوچولوی من، زندگی همیشه به قشنگی رؤیاهامون نیست. گاهی بارون می‌باره و گاهی راه‌ها طولانی می‌شن. تو هنوز اولین صفحه‌ی زندگی‌ت رو هم کامل نخوندی، اما من برای تموم صفحه‌های بعدی‌ت آرزوی قشنگ‌ترین کلمه‌ها رو دارم. امیدوارم دنیا یه روزی لایق تموم زیبایی‌هایی بشه که تو با اومدنت بهش هدیه دادی. زمینی شدنت مبارک، فرشته‌ی کوچولوی من؛ امیدوارم قصه‌ی زندگی‌ت به قشنگیِ اومدنت باشه.✨💖 _13 اکتبر 2026 _کسی که از صمیم قلب دوسِت داره.🌱

مثل قند شیرینه.😭✨

منم آن پوچی مطلق که عمری ادعا کرده..