ساکت که میمانی،
تمامِ واژههای جهان
در گلویم بغض میشوند؛
تو که میخندی،
جهانِ من
آرام میگیرد.
دوست داشتنِ تو
مثلِ نفس کشیدن است؛
نه میتوانم رهایش کنم
نه میتوانم بدونِ آن
زنده بمانم.
گاهی
تمامِ چیزی که از دنیا میخواهم
یک صندلیِ خالی است
کنارِ تو
تا بدونِ هیچ حرفی
فقط نگاهت کنم.
آدمها همیشه به آنچه ندارند فکر میکنند؛ من اما، تمامِ حواسم پیشِ آنچیزیست که داشتم و حالا…
فقط خاطرهاش مانده.
شبها که میشود، سکوت آنقدر بلند است که صدایِ فکر کردن به تو، همهجا را پر میکند.
The WhaleKenaram Bash (Rework of M.R Shajarian).mp3
زمان:
حجم:
2.3M
بعضیها شبیه آوازهایِ ناتمامِ قدیمیاند؛ همانقدر دلتنگ، همانقدر نایاب، همانقدرِ گوشنواز که هیچوقت تکراری نمیشوند. کاش میشد صدایت را قاب گرفت و به دیوارِ خانه آویخت.
بیا برایِ چند لحظه از همه چیز دست بکشیم. نه فکری، نه دغدغهای، نه خبری. فقط تو باشی و همین چند کلمه که میگویم: «دلتنگم، و این دلتنگی، تمامِ داراییِ این روزهای من است.» تو چی؟ تو هم همینقدر بیبهانهای؟