عادت، بی‌رحم‌ترین زهر زندگی‌ست. زیرا آهسته وارد می‌شود، در سکوت، کم‌کم رشد می‌کند و از بی‌خبری ما سیراب می‌شود و وقتی کشف می‌کنیم که چطور مسموم ِ آن شده‌ایم، می‌بینیم که هر ذرهٔ بدنمان با آن عجین شده است، می‌بینیم که هر حرکت ما تابع شرایط اوست و هیچ داروئی هم درمانش نمی‌کند. اوریانا فالاچی، یک مرد

یکی از بزرگترین‌ درس‌های که فیلم و سریال‌های خوب بهم یاد دادن اینکه، یک پایان غم‌انگیز لزوما یک پایان بد نیست، حتی بعضی وقت‌ها یک شاهکاره.