یکی از کارهایی که خودم شک دارم بابتش و عموما انجام نمیدهم، بوق بلند زدن به نشانه‌ی اعتراض است-برای وقتی که مثلاً شیشه بالاست، یا مشغول تلفن هستی یا سرعتت زیاد کم نیست یا...- و بعد اخم و اشاره با دست که مثلاً این چه وضعش است. شک‌م به این خاطر است که فعل، بیان ندارد و شاید موجب انتقال معنا نشود. نظر شما چیست؟

بزرگوار شما همین الان که امضا خشک نشده باید بکوشی که دشمن را وادار به عمل کنی، بعد مرکز ثقل روابط خارجی آینده‌ی ما میشه؟ به هرحال خرده‌ای به شما نیست، شما برآیند ملت ما هستی.

این درست است که وقتی زمین میخوری، و سینه خیز ادامه میدهی، با خودت میگویی، عجب پولتیکی زدم، لکن از بیرون صرفا سینه خیز رفتن دیده میشود. [خطاب به معززین(تریبون داران مذهبی) وفاقی]

- قبول داری اگه تفاهم‌نامه دقیقا اجرا میشد، پیروزی ایران بود؟ + همه‌ی حرف ما همینه که دشمن توافقنامه نمی‌نویسه که عمل بکنه. صرفا زمان میخره و کارش رو راه میندازه. - ولی اگه عمل میشد، پیروزی بود، درسته؟ + [چی بگم دیگه] بله

هیچ گفتگویی با طرف آمریکایی انجام نمیشود، با طرف عمانی و در موضوع تنگه هرمز است که دست بر قضا مسئله‌ی آمریکا هم هست. ما که مسئول خوش‌شانسی آمریکا نیستیم.

آن سکانس بود که شهرام حقیقت دوست می‌گفت این هفت هزار نفر اگر گوسفندان پدرت هم بود، اینطور کشتنشان اسراف بود،حال ما اگر به صورت واقعی هم گاو میبودیم، اینطور گاو فرض کردن‌مان، باز هم توهین بود.

اگر ده روز زودتر آتش بس کرده بودیم، شهید لاریجانی را می‌داشتیم، یا اگر شهید لاریجانی را می‌داشتیم، آتش بس نمی‌کردیم؟

بخواهم با برادران وفاقی مثل منطق خودشان صحبت کنم، میگویم شما بیشتر میفهمید یا خبرگان؟

مهدی محمدی گفت ما تنگه را به خاطر نقض در لبنان بستیم که وحید سریع مچ‌ش را گرفت و گفت البته به خاطر نقض در خود تنگه هم بوده است. (چندمین فاکتور کردن ناموفق)

کاش (حداقل) عمامه به سر های وفاقی، یک دهم غیرتی که برای پزشکیان و قالیباف میگذارند، برای رهبری هم خرج کنند.

استاد، بالا بروید، پایین بیایید. از ابتدای خلقت و مذاکره جناب هابیل با قابیل شاهد بیاورید تا سخنان شیخ نعیم قاسم، آقای قالیباف و پزشکیان اشتباه کردند و وضوح اشتباه‌شان عیان‌تر از هرگونه دست و پا زدن است. هر دو خلاف نظر ولی فقیه زمان عمل کردند و سی سال سخنان و نظر رهبری شهید را زیر پا گذاشتند. با این حرف‌ها هم ترمیم نمیشود.

آن خطوط اول در عین بی‌توجه نشان دادن خود به اخبار ترامپ اما در ادامه میبیند طبق تجربه نمیتوان بی‌توجه بود لذا علی رغم بی‌خبری مطلق، و عدم اعلام حتی یک خبر از مسئولان مبنی بر بازگشایی تنگه، ناچار در ادامه به توجیه آنچه ترامپ گفته است، پرداخته شده است و وقوعش را فرض میگیرد. اما در مورد توجیه گفته شده، آیا این توافق جدید، همان ترتیبات ایرانی در تفاهم‌نامه است؟ واضح است که نیست و دشمن توانسته یک گام جلو بیاید، پس این هم میشود یک نقض دیگر. غیر از آن، آیا پول‌هایی که ما رضایت دادیم یونجه آمریکایی بخریم آزاد شد؟ اسرائیل عقب نشست؟ سیصد میلیارد دلار سرمایه‌گذاری شد؟ خب تا دیروز می‌گفتید تنگه دست ماست و دشمن اگر عمل نکرد، تنگه را می‌بندیم، امروز میگویید نمیشود تنگه را تا ابد بست؟ میبینید شیطان اینگونه یک قدم یک قدم جلو می‌آید و تک تک وعده‌هایش را پوچ میکند. شاید سر مخالفت سی ساله رهبر شهید با «مذاکره»، همین خصلت آنها و ما باشد.