👆تا دقایقی دیگر نهمین پستِ ایمانِ ولایی به ضمیرِ «نا» بارگذاری می‌شود! 👇👇👇👇👇👇👇👇

🟢 ایمانِ ولایی به ضمیرِ «نا» [۹] ✍️... با توجه به سه مطلب قبل که درباره‌ی حضورِ فاعلی ضمیرِ «نا» در حجمِ عوالم در سوره صافّات داشتیم؛ می‌خواهیم به ادامه‌ی بحثِ #ایمانِ_ولایی بپردازیم؛ ایمانی که به حسبِ شأن نه مکان، از اوجِ ارتفاعاتِ عالم یعنی از مادونِ #ذاتِ_الله تا همین عمق روی زمین را شامل می‌شود. ‼️لذا اگر طبقِ سوره صافّات به وجوه نورانی و #أسمائیِ اهل‌بیت (ع) بنگریم؛ با تعداد بسیار زیادی از شکل‌ها، فرم‌ها، افراد و مصادیقِ تشخّص در عوالمِ مختلف مواجه هستیم که با تمام کثرتی که دارند؛ در واقع یک #پیکره_واحد هستند و خداوند تمام واحدیّتش را با همین وجهه از اهل‌بیت (ع)، تحتِ عنوانِ ضمیرِ «نا» توضیح می‌دهد؛ #کثرت در این محدوده خیلی زیاد است اما خدشه‌ای به #واحدیّتِ_خدا وارد نمی‌شود؛ چرا؟ چون طبقِ سوره اخلاص، نظامِ إلهی بخاطر همین حجمِ پُر شده از طبقاتِ ضمیرِ «نا»، با عنوانِ #صَمَد شناخته می‌شود و در آیه ۲ سوره اخلاص، خدا صَمَد را به خودش نسبت داده و می‌فرماید: «اللهُ الصَّمَدُ» یعنی الله، تو پُر است! اگر بگوییم که منظور از این آیه #ذاتِ_الله است؛ ما ذات را توصیف کرده‌ایم؛ مگر اینکه در اینجا منظور از #الله، «کلمه‌ی الله» یا «إسمِ الله» باشد که هرکدام از این‌دو را در نظر بگیریم؛ اولاً به حسب وسعت، تمام عوالم را در برگرفته است؛ آن هم به گونه‌ی صمد، دوماً خدا دارد به خودش نسبت می‌دهد؛ یعنی همان بحثِ «لَهُ الأَسْماء» که ذیلِ آیه ۸ سوره طه داشتیم. 🧩پس #توحید_صَمَدی به شدت با بحثِ ضمیرِ «نا» عجین است و ذاتِ خدا به واسطه‌ی ضمیرِ «نایی» که خودش ایجاد کرده؛ کارهایش را در عالم انجام می‌دهد و بر عالم و آدم خدایی می‌کند! تمامِ خواست و منویّاتِ خدا از همان فضای صفات، توسطِ ضمیرِ «نا» جاری می‌شود؛ بعد در فضای أسماء با بکارگیری أسماءِ إلهی بسوی پایین‌تر جریان می‌یابد و وارد عرش شده؛ تبدیل به علم و حکم عرشی می‌شود؛ سپس واردِ ملکوت شده و کیفیتش مشخص می‌گردد؛ سپس وارد برزخ شده و در شب قدر با دستِ #الرّوح که طبقِ حدیث یکی از انوارِ فاطمه زهرا (س) است؛ تقدیر شده و تحویل امام زمان (عج) می‌شود و در طولِ یک سال، ایشان در دنیا اعمال می‌کنند؛ پس وقتی می‌گوییم امام زمان، در واقع داریم از جسمی بظاهر انسانی صحبت می‌کنیم که تمام حجمِ ضمیرِ «نا»، از مادونِ ذاتِ خدا تا همین زمین به ایشان وصل است؛ بلکه خود ایشان است! شاید بگویید پس دیگر اهل‌بیت (ع) چه می‌شوند؟ ما داریم از واحدیّتِ خدا صحبت می‌کنیم و طبق حدیث: «الأئمَةُ مِن نُورٍ وَاحِد» همه اهل‌بیت (ع) از یک نور واحد هستند. [کشف الغمة، ج۱، ص۴۵۸] یا اینکه فرمودند: «عِلمُنا واحِدٌ فَضْلُنا واحِدٌ و نَحنُ شَیْءٌ واحِدٌ» علم و تمام فضایل ما واحد است و خودِ ما یک شیئ واحد هستیم. [بحارالانوار، ج۲۶، ص۳۱۷] 📌ببینید این بحث چقدر عظیم است! ذاتِ مقدس خدا ضمیرِ «نا» را که بندِ به #واحدیّتِ خداست؛ ایجاد کرده و با حالتِ صافّات یا صافّون در تمام حجمِ سه‌بعدی عالم و در فضای لایتناهی هستی به کار گرفته است؛ لذا اگر در زمین، یک برگ از درخت سقوط کند؛ این فعلِ ذاتِ خدا به واسطه‌ی ضمیرِ «نا» است که حکم و امرِ آن را طبقه به طبقه از درونِ وجود ضمیرِ «نا» و به واسطه‌ی ایشان پایین می‌آورد تا در نهایت به واسطه‌ی وجه أسمائیِ امام هر زمان یا دیگر اهل‌بیت (ع) در دنیا اعمال کند؛ اما چون خدا فاعل است و ضمیرِ «نا» واسط، خداوند در آیه ۵۹ انعام می‌فرماید: «مَا تَسقُطُ مِن وَرَقَةٍ إلَّا يَعلَمُهَا» هیچ برگی از درخت نمی‌افتد مگر اینکه او اعمال می‌کند! نه اینکه ما اعمال می‌کنیم! خدا سقوط یک برگ از درخت را به خودش نسبت می‌دهد؛ چه رسد به ماجراهای بزرگی مثل انقلاب اسلامی، اربعین‌های نورانی، کرونا، تشییع حاج قاسم، یا همین جنگ ۱۲ روزه و أمثالهم که همه، #آیاتِ_الهی هستند و فاعلِ تمام این صحنه‌ها و وقایع در دنیا، ذاتِ خدا به واسطه‌ی ضمیرِ «نا» است؛ لکن ما در مقامِ #ایمان به توحیدِ صمدی یا توحیدِ ولایی می‌گوییم: خدا از طریقِ ضمیرِ «نا» انجام داد؛ اما در مقامِ #توحیدِ_ذاتی یا توحیدِ در ذات می‌گوییم: خودِ خدا انجام داد؛ و دیگر واسطه‌ها را حتی با اینکه ایمان داریم در تکلم لحاظ نمی‌کنیم. 🟡لذا خدا دارد آیاتِ متعددش را به واسطه‌ی #ابعادِ_مختلف اهل‌بیت (ع) در طبیعتِ دنیا و پیرامون ما قرار می‌دهد؛ کسانی که از این #آیات عبور کنند اما اعتنا نکنند؛ خدا در آیات ۱۰۵ یوسف درباره آن‌ها می‌فرماید: این افراد از لابلای این‌همه آیاتِ در پهنه آسمان‌ها و زمین عبور می‌کنند؛ درحالی‌که روی گردانند! و طبق آیات ۱۲۶و۱۲۷ طه می‌فرماید: «کَذلکَ نَجزی مَن أسرَفَ و لَم يُؤمِن بِآياتِ رَبِّه» این‌هایی که به #آیاتِ_ربّ اعتنا نکردند و ایمان نیاوردند؛ بلکه اسراف کردند؛ باید عقوبت شوند، چون فعلِ #ذاتِ_خدا از طریق واسطه‌ها را نادیده گرفته‌اند! @Torab_bash https://eitaa.com/torab_bash

👆فاعلِ وقایع در دنیا، خدا یا اهل‌بیت (ع)

✡️ درس‌گفتار صهیونیسم و آخرالزمان (١) 💥تعریف، تاریخ و انواع صهیونیسم 🔴دکتر محمدحسین طاهری آکردی، عضو هیئت علمی و دانشیار گروه ادیان مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره). https://eitaa.com/torab_bash

🎥در معراج خم شدم و بجای صورت پدرم، پای او را بوسیدم 🌹یاسر شادمانی فرزند شهید شادمانی: با خود می گفتم ای کاش دو هفته قبل از شهادت که پدرم را دیدم، بیشتر پیش او می ماندم، همه این مصیبت‌ها فدای سر اهل‌بیت علیهم‌السلام. https://eitaa.com/torab_bash

👆#دوستان! این بحث برای ورودی أمن‌تر به #حوادثِ_جاری و وقایع آخرالزمان بسیار مهم و کاربردی است؛ لذا ادامه‌ی بحث تا ساعاتی دیگر در اختیار شما عزیزان قرار داده خواهد شد. https://eitaa.com/torab_bash

👆تا دقایقی دیگر دهمین پستِ ایمانِ ولایی به ضمیرِ «نا» بارگذاری می‌شود! 🚨عبودیتِ خدا از طریقِ اهل‌بیت (ع) 👇👇👇👇👇👇👇👇

🟢 ایمانِ ولایی به ضمیرِ «نا» [۱۰] ✍️... طبق آیه ۷۵ انعام، ضمیر «نا» می‌فرماید: «كَذَٰلِكَ نُرِي إبرَاهِيمَ مَلَكُوت» ما ملکوتِ آسمان‌ها و زمین را به ابراهیم (ع) نشان دادیم؛ و ایشان در ملکوت با #إسمِ_فاطرِ خدا مواجه شد؛ إسمی که از جنسِ نور است؛ منتشر است؛ نوری کبیر است که طبقِ آیه ۷۹، «الَّذي فَطَرَ السَّماواتِ و الأَرضَ» است؛ یعنی دارد بر تمام ملکوتِ آسمان‌ها و زمین فاطریت و پادشاهی می‌کند! لذا ابراهیم (ع) می‌فرماید: من در قبالِ این نور دوتا رفتار انجام می‌دهم: ۱_«إِنّی وَجَّهتُ وَجهیَ لِـ» اینکه تمام توجه‌ام را معطوف کنم برای... ۲_«حَنِیفاً» یعنی رفتارِ حنیفیت 🟡این نور کبیر ملکوتی که ضمیرِ «نا» به ابراهیم نشان داد؛ حرکت دارد؛ رفتارهایی دارد؛ ایشان هم تمام #توجّهش را معطوف کرده و حالا خودش را دارد با رفتارهای نور همسو و هماهنگ می‌کند؛ درحالی‌که می‌داند این إسم، ذاتِ خدا نیست؛ بلکه واسطه‌ی خداست؛ مجموع این اعتقاد به واسطه‌ی إلهی بودن نورِ ملکوتی و هماهنگی شدید با آن، می‏شود حنیفیت. 🔻پس ایشان در ملکوت با #فاطر که نمودِ ملکوتی یکی از ضمیرِ «نا» است؛ مواجه شد؛ و ضمیرِ «نا» درخلالِ عوالم پایین آمده و مدام از جنس‏های مختلف شده؛ یعنی ضمن اینکه جنسیت‏های بالاتر را دارند؛ جنسیت پایین‏تر را هم به خودشان می‏گیرند؛ و زمانی که به ملکوت می‏رسند؛ از طریق اسم الفاطر با رفتارِ «فَطَرَ السَّماواتِ وَ الأَرضَ» بروز می‏کنند؛ و این مسیر #فرود تا زمین ادامه یافت و در زمان موسی (ع) ضمیرِ «نا» به ایشان فرمود: «لِنُرِيَكَ مِن آيَاتِنَا الكُبرَى» ما در دنیا، آیاتِ بزرگمان را به تو نشان می‌دهیم. 🔹ابراهیم (ع) یک رسول است؛ عقل و شعور زیادی دارد؛ اما وقتی در پیشگاه نورِ ملکوتی قرار داده می‌شود، می‌داند که این نور، ساخته خداست؛ بسیار با شعورتر و عاقل‏تر از ابراهیم است و با اینکه نوری بسیار باشعور و عاقل است؛ باز «وَ ما تَشاءُونَ إلّا أَن یَشاءَ اللهُ» رفتار می‌کند؛ یعنی چیزی جز خواست خدا را از خودش بروز نمی‌دهد! لذا ابراهیم از طریقِ این نور می‏فهمد خدا چه می‏خواهد؟ یا چه برنامه‏ای دارد؟ و در قبالِ آن #حنیف رفتار می‌کند و می‌گوید: اگر من با این نور هماهنگ شوم؛ صددرصد با خدا هماهنگ شده‌ام! پس ابراهیم مشرک شد؛ درست است؟ خیر! «حَنیفًا وَ ما أنَا مِنَ المُشرِکینَ» من مشرک نیستم؛ بلکه حنیفم. 📌ما هم اگر بخواهیم حنیف باشیم، خیلی‌ها می‏گویند شما مشرکید؛ این نوع از آیاتِ قرآن را برنمی‏تابند و می‏گویند «فقط خدا» را عبادت کنید؛ همان توحید ابلیسی؛ لکن اگر ما عبادت را به معنای هماهنگی بگیریم؛ دیگر شرک پیش نمی‌آید! خودِ عبودیت درجات دارد؛ نوعی از عبادت مخصوصِ #ذاتِ_الله است؛ و نوعی از عبادت هست که ما در قبالِ اهل‏بیت (ع) و در قبالِ رسولان می‏توانیم انجام دهیم؛ این نوع عبودیت می‏شود هماهنگی؛ و کسانی که مورد تأییدِ خدا باشند؛ می‌شود با آن‌ها هماهنگ شد و عبد ایشان قرار گرفت؛ مثل اینکه مولا امیرالمؤمنین (ع) فرمود: «أَنَا عَبْدٌ من عَبِیْدِ مُحَمّد» من عبدی از عبادِ محمد هستم؛ نه اینکه ایشان را می‌پرستم؛ بلکه صددرصد با ایشان #هماهنگ رفتار می‌کنم و از طریقِ ایشان با ذاتِ خدا هماهنگ می‌شوم؛ این می‌شود #حنیفیت؛ یعنی عبودیتِ خدا از طریقِ واسطه‌ها، هماهنگی صددرصد با ذاتِ خدا از طریقِ ضمیرِ «نا»؛ بقدری این نوع عبودیتِ ابراهیمی برای خدا مهم است که در آیه ۹۵ آل‌عمران می‌فرماید: «فَاتَّبِعوا مِلَّةَ إبراهیمَ حَنیفًا» همه شما مسلمانان هم باید مانند ابراهیم (ع)، حنیف شوید. ‼️حتی در احادیث ذیل آیه ۵ بیّنه داریم که در #سرزمین_ظهور دین، حنیفانه است؛ یعنی همه مؤمنین چشم به امام (ع) دارند! اینکه امام چکار می‏کنند؟ چه حس‌وحالی دارند؟ با چه لحنی به نماز می‏ایستند؛ چه چیزی برای‏شان جلب توجه می‏کند؟ چجور می‏پردازند؟ دین یعنی این؛ در زمان ظهور، دین، هماهنگی با ذاتِ خدا از طریقِ #امام_زمان (عج) است؛ بلکه «أینَما تُوَلّوا فَثَمَّ وَجهُ الله» یعنی هر لحظه، هر طرف را نگاه کنی؛ #وجه_الله پیش روی شماست؛ امام را می‏توانی پیشِ روی خودت ببینی؛ این هماهنگی با «الله» بواسطه «وجهُ الله» در سرزمین ظهور، می‌شود #حنیفیت یا دین‌داری حنیفانه و این شرک نیست. 🧩در زمانه‌ی ما هم اهمّ دین‌داریِ حنیفانه، #بینشِ_آیاتی است؛ در مسیر به‌سوی ظهور، توحیدِ آیاتی خیلی پررنگ است و اگر کسی از طریق آیاتِ إلهی به‌سوی مهدویت نرود؛ طبق آیات ۱۰۵ تا ۱۰۸ یوسف، #مشرک است؛ لذا رسول‌الله (ص) در آیه ۱۰۸ می‌فرمایند: من از طریقِ آیات، به‌سوی خدا دعوت می‌کنم «و ما أَنَا مِنَ المُشرِكِين» و بدانید که من مشرک نیستم؛ پس اینکه ابراهیم (ع) از طریق نورِ کبیر ملکوتی، موسی (ع) از طریق برخی آیات کبرایِ ضمیرِ «نا» و رسول‌الله (ص) از طریق آیاتِ الله با ذاتِ الله هماهنگ شدند؛ #شرک نیست؛ #حنیفیت است. @Torab_bash https://eitaa.com/torab_bash

روشِ دین‌داری در زمان ظهور👆👆