با همه ی وجود این دیالوگو درک میکنم که بد نیست ، سخته‌. این روزایی که برای امتحانا دارم درس میخونم و از گوشی دورم ، واقعا بهتر از امروز بود که همش توی گوشی بودم و بقولی استراحتم بود

جَوِ کانال خیلی منفی شده گایز بیاید شادِش کنیم💃💃

هاله(Aura) شما چه رنگی داره؟ https://poomang.com/en/restylane

#تابستونه 14 . نوشتن مقالات و داستان برای نشر نوجوان و کودک

سلاملکم سلاملکم خوبین؟

اینکه آدم خودش باشه چقدر خوبه ها

پاشین دخترا پاشین خودتونو زندگی کنید

حالا کتاب و بریده دارم براتون

کلی ام حرف

‌چہ‌قَدر آدم‌‌ها بیراهہ می‌رَوند. از کنارِ گل بی‌اعتنا می‌گذرند و می‌‌روند تا شعرِ گل را در صفحہ‌ی یك کتاب پیدا کنند و بخوانند . روبہ‌روی زندگی نمی‌‌ایستند تا مشاھده کنند، برای همین است کہ حرف‌‌ها بہ‌‌دل نمی‌شیند .. - برای همین است کہ در نَقاشي‌‌ھا جوشش حیات گم شده . چرا نگویَم کہ من صدای قورباغہ‌ای را در بهاران بر بسیاری از آهنگ‌‌ها، برتری می‌دهم.. اثری‌ کہ صدای‌قورباغہ در ما می‌‌گذارد، شاید هم‌‌تراز تاثیرِ ژرف‌‌ترین برخوردها در زندگۍمان باشد . ‌‌‌ • بہ‌‌نقل‌‌‌‌از‌سهرابِ‌‌سپهري ..

《کسی زنگ زد . فرد ، با لحنی پر از لبخند و ملاحت ، متشخص جواب داد : ((الو ، سلام جناب؟ خوبین؟ ممنون از لطفتون ؛ چاکریم ... انقدر شد قیمتش؟ پول ها رو الآن واریز میکنم دستتون درد نکنه ؛ خدانگهدارتون)) روی دکمه قرمز زد و گوشی را قطع کرد . دستش را بر روی مخاطبِ نزدیک تر از نزدیک‌اش گذاشت ، و روی دکمه ی سبز زد ؛ دکمه ی سبز بود یا دگرگونیِ احوالات؟ چون درجا لحن بی حوصله و خشمگین شد : ((الو؟ پ چه خبرته؟ چرا انقدر زنگ میزنی و این حرف تکراری رو میزنی؟ مگه همین الآن نگفتم بهت؟ خسته شدم بس یه چیزی رو تکرار کردم ؛ فقط واریزش کن دیگه چیزی نگو)) با غر غرِ زیر لبی گوشی را قطع کرد : اعصابِ آدمو خرد میکنن》 عجیب بود؟ بله عجیب بود . چیزی در ذهنِ دخترِ ناظر زنگ زد : چرا؟ صحبتِ زیبا با فردِ نزدیک بهتر بود ، یا با کسی دور تر از دور ، به دوریِ واریزِ یک حساب بانکی؟ انسانها وقتی از بودنِ کسی مطمئن می‌شوند ، انگار وقتی جای پای او در زندگی‌شان محکم می‌شود ، نمی‌بینند؛ بس که یک روز بودند ، دو روز بودند ، سه روز بودند و بودند و بودند ، دیگر دیده نمی‌شوند . و خیلی جاها آدم ها کور می‌شوند! کور به داشته هاشان ، به نعمت هاشان! زندگی‌شان را در غباری می‌بینند که خود در آن نشسته اند و تلخ می‌کنند و تلخ می‌شوند . بله بله ؛ خستگی هست ، بی حوصلگی هست ؛ انسان همیشه مثل کوئوکا لبخند به لب نیست . ولی ، حیف نیست عشق را دریغ کنیم از دل‌های یکدیگر؟ روز چهارم را چه کسی تضمین میکند؟ حواسمان باشد به بودن ها!

من وقتی دارم با یکی حرف میزنم : خودم رو به خودم : ببین فرزندم ، چیزی هم هست به اسم حرفای معمولی حتما لازم نیس درباره چیزای تخصصی و مسائل روانشناسی و جامعه و درون و اینا حرف بزنی ؛ مثلا (سلام ، خوبی ، چه خبر ، عه آره این مدله تازه اومده دوسش دارم ، امروز رفتم بازار لباس خریدم ، عه آره منم از فلان چیز خوشم میاد تو از بهمان خوشت میاد؟) میبینی چقد آسونه؟ به جانِ شوماا :))