یادش بخیر ..؛ ابتدایی که بودیم میخوندیم : غذای اردوی ما رشته پلو با عدسه بخورم ، نخورم ، گشنه میمونم قدر دست مامانو ، حالا میدونم به چپ چپ به راست راست از جلو نظام خبردار

یبار به دختر داییام شعرِ مامانم گفته به من دست تو دماغت نکنی رو یاد دادم😔😂 بعد رفتن توی گروه خانوادگی ویس گرفتن خوندنش ، تهشم خیلی استوار گفتن : این یادمون داده🤣🤣 خلاصه که دیگه بهشون شعر کمتر از پروین اعتصامی یاد ندادم . پ.ن : فقط باید به عنوان تربیت نمونه معرفیم میکردن

دیگه وقتش بود با این جلوه از من آشنا بشین🤣🤣

ولی بچه ها عرضم به طولتون که امروز چه روز مفیدی بود . ورزش کردم ، زبان خوندم ، درس خوندم ، ویس گوش دادم ، داستان نوشتم‌. تازههه مهمترررر با برنامه ای که ریخته بودم پیش رفتمم بزنید کف قشنگه و

توی راه برگشت از کلاس زبان ، خانه ی هنر و آگهی باشگاه سوارکاری و یه آموزشگاه باحال دیدم . خب ، این راه دیگه فقط راه برگشت از 《کلاس زبان》نیست :))

امروز برو پیش مادرت ، دستاشو بگیر... مثل یه مرررد بگو نـــــنـــــه من دستتو قدر میدونم😔

تا آموزش های دیگر ، درود و بدرود

صحبتای خزِ : هوا یجوری بس ناجوانمردانه گرمه که همه دعا میکنن جوانمردانه سرد بشه

ولی اگر ما به اصلی ترین شخصیتمون اجازه ی بیرون اومدن بدیم ، اونموقع با زیباترین و حیرت انگیز ترین چیزی مواجه میشیم که به عمرمون دیدیم. ما باید اجازه بدیم جنگجوی شجاع درونمون راهشو به بیرون باز کنه و بدونه چه کارایی از دستش بر میاد . بدون سرکوب و ناراحتی . *کتابِ شجاعت از دبی فورد

پیرهن صورتی دل منو بردی کشتی تو منو غممو نخوردی

ترس... ترس خیلی مفهوم عجیبیه بچه ها راجبش فکر کنی توش غرق میشی . اینکه همه ی ما چقدرر ترس های زیاد و مختلف داریم چقدر بیشتر اوقات احساس نا امنی میکنیم

و یه چیز دیگه . اینکه کسی که تو هستی، بیشترش به تصویر خودت از خودت توی ذهنت مربوطه . هر جور که خودتو توی ذهنت بسازی و به یه تصویر مشخص محدود کنی ، بیشتر همون رفتارو از خودت نشون میدی