دیگه وقتش بود با این جلوه از من آشنا بشین🤣🤣

ولی بچه ها عرضم به طولتون که امروز چه روز مفیدی بود . ورزش کردم ، زبان خوندم ، درس خوندم ، ویس گوش دادم ، داستان نوشتم‌. تازههه مهمترررر با برنامه ای که ریخته بودم پیش رفتمم بزنید کف قشنگه و

توی راه برگشت از کلاس زبان ، خانه ی هنر و آگهی باشگاه سوارکاری و یه آموزشگاه باحال دیدم . خب ، این راه دیگه فقط راه برگشت از 《کلاس زبان》نیست :))

امروز برو پیش مادرت ، دستاشو بگیر... مثل یه مرررد بگو نـــــنـــــه من دستتو قدر میدونم😔

تا آموزش های دیگر ، درود و بدرود

صحبتای خزِ : هوا یجوری بس ناجوانمردانه گرمه که همه دعا میکنن جوانمردانه سرد بشه

ولی اگر ما به اصلی ترین شخصیتمون اجازه ی بیرون اومدن بدیم ، اونموقع با زیباترین و حیرت انگیز ترین چیزی مواجه میشیم که به عمرمون دیدیم. ما باید اجازه بدیم جنگجوی شجاع درونمون راهشو به بیرون باز کنه و بدونه چه کارایی از دستش بر میاد . بدون سرکوب و ناراحتی . *کتابِ شجاعت از دبی فورد

پیرهن صورتی دل منو بردی کشتی تو منو غممو نخوردی

ترس... ترس خیلی مفهوم عجیبیه بچه ها راجبش فکر کنی توش غرق میشی . اینکه همه ی ما چقدرر ترس های زیاد و مختلف داریم چقدر بیشتر اوقات احساس نا امنی میکنیم

و یه چیز دیگه . اینکه کسی که تو هستی، بیشترش به تصویر خودت از خودت توی ذهنت مربوطه . هر جور که خودتو توی ذهنت بسازی و به یه تصویر مشخص محدود کنی ، بیشتر همون رفتارو از خودت نشون میدی

یادمه کلاس چهارم که بودم برای یه بازدید علمی از کتابخونه ای ، ما رو بردن کتابخونه نزدیک مدرسمون ‌. بعد از اینکه کتابدار واسمون حرف زد ، بردنمون توی سالن همایش تا بیشتر راجب کتاب حرف بزنیم . دقیقا یادمه یه کتاب دایره المعارف بود ؛ معلممون گفت کی حاضره بیاد و راجب این کتاب برامون حرف بزنه؟ یادم‌نیست دست چندنفر بالا رفت ؛ فقط یادمه به محض این حرف دستم مستقیم بالا رفت .