#آشنایی_با_قابلیت‌های_خودم #استادـمرجانی 💢 نکته مهم در نوشتن ویژگی‌های اخلاقی، احساسات و رفتارها: 1️⃣ یادداشت‌های روزانه، فقط گزارش اتفاق‌های روزمره زندگی نیست، دفترچه یادداشت روزانه ما (دفترچه خودآگاهی) می‌تواند جایی برای نوشتن عمیق‌ترین افکار و احساسات ما باشد. 2️⃣ به این اکتفا نکن که همه چیز را در ذهنت مرور می‌کنی؛ احساسات، عواطف، رفتار، ویژگی‌ها و توانایی‌هایت را در ذهن و فکرت بررسی می‌کنی؛ این‌ها همه خوب است، اما همیشه نوشتن معجزه می‌کند. از زبان دلت شروع به نوشتن کن و در این تمرین روزانه و یادداشت‌های روزانه پافشاری کن و جدیت و اراده داشته باش. 3️⃣ یکی از روش‌هایی که می‌تواند شوق نوشتن یادداشت روزانه درباره خودت را افزایش دهد، نوشتن "اگر"هاست. چند نمونه برایت می‌نویسم، هر روز چند "اگر" در دفتر یادداشت روزانه‌ات بنویس، اما از آن‌ها درس بگیر و رهایش نکن. ⬅️ اگر در زندگی کمتر می‌ترسیدم؛ آنگاه.... ⬅️ اگر با مادرم برخورد بهتری داشتم؛ آنگاه... ⬅️ اگر به موقع کارها را انجام می‌دادم و کمتر به تعویق می‌انداختم؛ آنگاه.... ⬅️ اگر به خودم اجازه بهترشدن بدهم؛ آنگاه... 🖍 نوشتن درباره خودت، توجه خودت را به خودت بیشتر می‌کند. 📝 نوشتن یادداشت‌های روزانه درباره خودت را جدی بگیر و رها نکن. 🌸کانال منِ نوجوانِ با برنامه @nojavanebabarname

امروز دو بار با اسم و کلمه ی "نگارین" روبرو شدم

هیچی دیگه خلاصه قشنگه

احوالاتم؟ سخته مستقیم راجبش بگم _سر به توی و سر به راه و سر به درس _فروکش هیجانات اولیه _خستگی زیاد و زیاد و زیاد _خسته کننده و روز به روز افت هیجان زدگی‌ها _دوباره خستگی

به مدت یک هفته ، هر روز و هر زنگ یه کله فارسی داریم بعدش یه کله عربی یعنی تعادل نیس

اینبار که رفتم ، منم با آب دوست شدم . خودمو رها کردم توی آب و گذاشتم چند ثانیه‌ی اول آب بغلم کنه و با جریانش من رو پیش ببره ؛ و بعد آروم آروم پا زدم و خیلی نرم حرکت کردم . فوق العاده بود فوق العاده

میگفت هیچکس لیاقتمو نداره ولی حرف اصلیش یچیز دیگه بود . حداقل من میفهمیدم ؛ میفهمیدم چقدر شبیه خودمه . حسرتش دیدنی بود و نبود غصه و عصبانیتش از خودش که میخواست زیر لایه ای از خودپسندیِ متواضعانه(!) پنهان کنه رو ، میفهمیدم ولی چیزی نگفتم

وااای بچه ها هر کی میگه رشته های توپی آسیبی نداره چرت گفته

من یکی از همین عزیزانی بودم که مسخره میکردم که نهه بابا اسیب کجا بود:))

یه نفر هم دیده بودم که رزمی کار میکرد‌ یعنی کاراته تا کمربند دان دو ، تکواندو هم تا مشکی چندتا رشته ی رزمی دیگه هم کار کرده بود . ازش پرسیدم چرا رشته های توپی نمیری؟ گفت بابام میگه آسیب زیاد داره منم اونقدر تعجب کردم ؛ گفتم یعنی آسیبش از رشته های رزمی بیشتره؟ اونم گفت آره بابا رفتم خونه دیگه این سوژه‌م شد🤣

که نههه بابا اوکیه رشته های توپی

حالا که خودم شروع کردم کار کردنشون و بازی کردن در رشته ی بسکتبال... چشمتون روز بد نبینه ؛؛)) یجوری برای توپ حمله میکنن که انگار میدون جنگه هیچ جوره هم ابایی ندارن ؛ این هل میده ، اون توپ میخوره تو سرش ، داخل زمین سر توپ دعوا میشه(باور کنید مثل بچه ها یکی این میکشه یکی اون! )