باید با درس "همزیستی با مام میهن" پایه نهم آشنا باشید این روزها زیاد یادش میکنم ... خصوصا این پاراگرافِ 《این ستد و داد مادر_ فرزندی و جان فشانی یکی برای‌ دیگری ، دو سویه است . اگر فرزند را ناخوشی و گزندی روی نماید ، مادر بی خویش و ناخوش و ناآرام است و هرگاه مادر را اندوه و آسیبی فراگیرد ، فرزندان نیز آرام و قرار ندارند و بی شکیب و به جان می‌کوشند تا آرام جای خانه را به آرامش بازآورند و خفاش خویان را از مهر رخ مادر ، دور بدارند .》 این روزها که حالِ ایرانمون خوب نیست ، ما هم قرار نداریم ولو امید زیباست :) و هر شبی را سحری در راه است ...

یکم از جوِ متشنج دور شیم؟ بزارین واستون از مدرسه بگم😂

این لباس فرمای لامصب انقدر گشادن که من مانتومو میتونم یه متر از اینورش و یه متر از اونورش بگیرم :)) شلوار که دیگه نگم واستون انگار شلوار کُردی پوشیدم ؛ بقول فیلمِ آنتن ، زیبا جادار مطمئن🤣🤣

شلواره رو کلا دو سایز بزرگتر گرفتم🤣 نمیدونم اونموقع چی فکر کردم ولی الآن که نگاش میکنم خیلی گشاده :) راسته‌‌ی همشون همینقدره کلا مدیرِ گرامیِ مدرسه به پوشش گشاد و امن معتقده😂

حالا کلاسمون نخوام بگم چندتا ننه ور ورو(🤣) میگم که چندتا ور وره جادو دور هم جمع شدیم که از هر وقت خالی ای برای حرف زدن استفاده میکنن و البتهه از هر فرصتی برای بحث سیاسی هم استفاده میکنن

ما بعضا و خصوصاا توی زنگ دینی و دفاعی ، بحث سیاسی داریم از اوضاع کشور و ... حرفایی مطرح میشه که از هر جبهه ای میتونی توش پیدا کنی؛ و البته هر طرز تفکری یه عده خودکم بینن که میگن هر چی مشکل هست توی ایرانه و ایران بده و هر چی توی خارجه خوبه ، یه عده خودبزرگ بینن میگن نه اصلا هیچ مشکلی نیست خیلیم خوبه یه عده خنثی هم دارن فلافل میخورن به بحث نگا میکنن

امروز یکی گذاشت رفت وسط کلاس😂

اجازهـ ندهید روزی بگذرد و شما بهـ یک اثرِ هنری بزرگ نگاهـ نکردهـ باشید؛ قطعهـ ی موسیقیِ جالبی نشنیدهـ باشید و بخشی از کتابِ بزرگی را نخواندهـ باشید.

حس میکنم اینجا اونطور که باید نقطه ی امنم نیست انگار یه جای معمولیه مثل یه دوستِ معمولی که واسش از روزمرگی هام میگم دیروز چیکار کردم امروز چیکار میکنم

هیچوقت میونه ی خوبی با معمولی ها نداشتم همیشه دنبال عمیق ها بودم ؛ با اینکه میدونم عمقِ یه اقیانوس چقدر میتونه خطرناک باشه. دنبال یه رابطه ی عاطفی عمیق ، افکار عمیق ، مفهومات عمیق

از سطحیات خوشم نمیاد چیزهایی که امروز یه طورن و فردا یه طور دیگه چیزهایی که/کسانی که اونطور که بنظر میان نیستن و خودشونو توی یه ظاهر پر زرق و برق گیر انداختن

_من فکر میکنم از بقیه دورم ، اما با هر قدم دوری بقیه هم یه قدم میرن عقب