ما بعضا و خصوصاا توی زنگ دینی و دفاعی ، بحث سیاسی داریم از اوضاع کشور و ... حرفایی مطرح میشه که از هر جبهه ای میتونی توش پیدا کنی؛ و البته هر طرز تفکری یه عده خودکم بینن که میگن هر چی مشکل هست توی ایرانه و ایران بده و هر چی توی خارجه خوبه ، یه عده خودبزرگ بینن میگن نه اصلا هیچ مشکلی نیست خیلیم خوبه یه عده خنثی هم دارن فلافل میخورن به بحث نگا میکنن

امروز یکی گذاشت رفت وسط کلاس😂

اجازهـ ندهید روزی بگذرد و شما بهـ یک اثرِ هنری بزرگ نگاهـ نکردهـ باشید؛ قطعهـ ی موسیقیِ جالبی نشنیدهـ باشید و بخشی از کتابِ بزرگی را نخواندهـ باشید.

حس میکنم اینجا اونطور که باید نقطه ی امنم نیست انگار یه جای معمولیه مثل یه دوستِ معمولی که واسش از روزمرگی هام میگم دیروز چیکار کردم امروز چیکار میکنم

هیچوقت میونه ی خوبی با معمولی ها نداشتم همیشه دنبال عمیق ها بودم ؛ با اینکه میدونم عمقِ یه اقیانوس چقدر میتونه خطرناک باشه. دنبال یه رابطه ی عاطفی عمیق ، افکار عمیق ، مفهومات عمیق

از سطحیات خوشم نمیاد چیزهایی که امروز یه طورن و فردا یه طور دیگه چیزهایی که/کسانی که اونطور که بنظر میان نیستن و خودشونو توی یه ظاهر پر زرق و برق گیر انداختن

_من فکر میکنم از بقیه دورم ، اما با هر قدم دوری بقیه هم یه قدم میرن عقب

_ موفقیت و محبوبیت مفاهیمِ خواستنی ای هستن و باید براشون بهایی بپردازی . باید بدونی از چه راهی و با چه هدفی میخوای بهش برسی از چه ابزارهایی استفاده میکنی و از‌ راهِ سالم و بی نیازی میخوایشون ، یا از نیاز و احساساتِ حل نشده و برای جبران . یا رسیدنِ خودت ، یا فریبِ خودت:)

_توی یه پارادوکس دیدی آگاهی داری و میدونی ، ولی کاری نمیکنی؟ آره آره ؛ احمق؟ صد در صد

_ نقابی که برای پذیرش شدن به چهره میزنی هیچوقت کاملا راضی و خرسندت نمیکنه

و تا ابد ازت محافظت نمیکنه