جالبه قبلش داشتم به یه دوست میگفتم که : وقتی به آینده ای که پیش رومه نگاه میکنم ، میترسم . وقتی یادم میوفته قراره بسیاری از غم ها و شادی ها و تنهایی ها رو سپری کنم . و همینطور سختی ها و تلخی ها و شیرینی ها که میان و میرن و مهمون زندگیم میشن . اینکه زندگی تلفیقی از تمام حس هاست و این غیر قابل پیش بینی بودنش میتونه ترسناک باشه . تا اتفاقی چشمم به این خورد و بله خانم صرافیان طوفان خیلی حق گو هستن‌. چالش ها هستن و روزهای تلخ هم میگذرن و نهایتش فقط نگرانی و آثارشه که بیخ گلوی آدمو میگیره و ول نمیکنه

در کل ، هیچوقت توی یک حس تا ابد غرق نشین و توی یک حس خودتونو اسیر نکنین . فاصله بگیرین . اگر غم دارین ، براش گریه کنین اصلا یه قسمت روز رو بزارین برای گریه . ولی فقط همون قسمت ؛ بعد از اون دیگه توی اون حس نمونین . بگین《این حس رو تجربه کردم ، حسش کردم . به اندازه کافی در آغوشش کشیدم . حالا وقت جدا شدن و تجربه های بیشتره》 و فاصله بگیرین و زندگی رو ادامه بدین .

غمگین شدم .

و الآن خوبم

عه سلام

خب ، امروز از ساعت 00:00 , تولد من شروع شد

دوست دارم تولد امسالم عالی باشه

https://eitaa.com/mamihlapinatapai27/5130 ممنون دوستِ من :)💜🌼

انصافا پروفایل همتون خیلی روح نوازه

خب ، امروز که تولدم بود ، یه روز به شیرینی کیک داشتم ؛ یه حالِ خوب مثل هوای ابری ، یه سکوت قشنگ با نیمکتای پارک ، یه زیبایی به هوای نیمه نارنجی آسمون و نور ظریف لامپ... قشنگ بود :)

اوه یادم رفت از ۱۴ سالگی بنویسم

خب ۱۴ سالگی؟ اولین چیزی که به ذهنم میاد احساسات ضد و نقیضه توی این سال احساسات زیادی رو از سر گذروندم . با چیزای جدید آشنا شدم ، یاد گرفتم ، فهمیدم . چیزایی که قبلش برام اهمیت نداشتن به وضوح میتونم حس کنم بزرگتر شدم:) و الآن برای ۱۵ سالگی ، یه برنامه ای که دارم اینه که انشاءالله تا تولد سال آینده ام تونسته باشم به شخصیتی که میخوام نزدیک شده باشم