انسان قلبی همچون قلب من ندارد. قلب انسان‌ها یک خط است، در حالی‌که قلب من دایره است، و من توانایی بی‌حد و حصر دارم که درست در زمان مناسب، در جای مناسب حضور پیدا کنم. نتیجه‌اش این می‌شود که همیشه انسان‌ها را در بهترین و بدترین حالتشان می‌بینم. من زشتی‌ها و زیبایی‌هایشان را می‌بینم و مبهوت می‌مانم که چطور موجودی می‌تواند این دو را با هم داشته باشد. با این حال، یک چیز هست که به آن حسودی‌ام می‌شود. انسان‌ها، اگر هیچ چیز دیگری نداشته باشند، این حس خوب را دارند که می‌میرند. #یه_قاچ_کتاب 🍉 📚 کتاب دزد 💕 مارکوس زوساک ─═हई╬ @book_cafe1 ╬ईह═─

از ته اتاق با تب و کرختی و بدن درد و کنسلی برنامه ها به خودم سلام میکنم

خیلی قشنگ بود! میز و صندلی های فیروزه ای، با رومیزی سفید گلدار، دیوارهای صورتی و فیروزه ای.. اینقدر محوش شدم که کلا یادم رفت عکس بگیرم؛ از انگیزه بچه‌های اونجا واقعا لذت بردم، از کارهایی کردن و هدف‌هایی که دارن گفتن و من فقط گوش دادم و لبخند زدم.. ـ یکیشون میگفت اسمت خیلی آشناست و من حتی اسم خودش روهم نمی‌دونستم؛

مکان دلخواه

-داخل ذهنت چیه؟ +پوچی و پوچی -پس برای چی انقدر میون افکارت سردرگمی؟ +اون پوچی پر شده از فکرای جور واجور. پر از دردای نامفهوم. پر از همه‌چی اما در عین حال هیچی.

پوچی پوچی پوچی چقدر لحظاتم داره پوچ و کرخت میگذره

‏من از خودم توقع دارم ظاهر زیبایی داشته باشم، همه کتاب هارو خونده باشم، همه اهنگارو گوش کرده باشم، با استعداد و باهوش باشم، روابط اجتماعی بالایی داشته باشم، ورزش کنم و با دوستام وقت بگذرونم، دوست دارم برای اهدافم تلاش کنم و زندگی کنم ولی بعضی وقتا حتی نمیتونم از تختم بیام بیرون.

خصوصا اون روابط اجتماعی :)) روابط اجتماعی من مثل هویج نابالغه

بهتره دیگه از انکار چیزی ‌که هستی دست برداری! قبولش کن ، بپذیرش