بپذیرید که خیلی کمتر از چیزی که تو ذهنتونه تو زندگی بقیه ی آدمها مهم هستید .

نمیدونم دوستان اینکه صبح با یه اتفاقِ مسخره از خواب بیدار شی و اولین سیلی روزت رو بخوری . و وقتی مثل مرده ها ولو میشی و فیلم میبینی و میخوای مثل همیشه بی توجه و بی خیال باشی .

بی خیالی سپر من بود

ولی الآن در بعضی مواقع فقط اوضاع رو بدتر میکنه

من یکم زمان میخوام برای مردگی و بی حسیم تا قشنگ حسش کنم . و بعد کم کم پا شم و دوباره زندگی رو درونم زنده کنم

ولی فعلا ، مثل یه زمین با خاک مرده ، احتیاج به استراحت دارم

آدما با تفاوتاشون خاص میشن . یکی با پوست شکلاتی ، یکی با پوست کاراملی. یکی با جدی بودن ، یکی با شوخ بودن . و هر کس استایل خودشو داره. توی هر زمینه ای. استایل خودتونو بسازین .

چرا دوست ندارم برگردم؟ چون دوباره یه نیرویی منو توی گودال افکارم میندازه و من با قدرتِ تمام توسط اونها احاطه میشم

25 اسفند ، روز بانو پروین (رخشنده) اعتصامی بود . شاعر شیرین بیان و شیوا کلام و فکور و دغدغه مند که من به شخصه عاشق اشعارشونم

زندگینامه 1

زندگینامه 2

اگر هم حوصله خوندن زندگینامه رو نداشتین ، چند بیت زیر کفایت میکنه :) : او ڪه خاڪِ سیَه‌ش بالین اَست اخترِ چرخِ فلک پَروین است... گر چه جز تلخـی ز ایـام ندید هر چه خواھی سٌخَنش شیرین است...:) صاحبِ آن همہ گفتار امروز سائلِ فاتحه و یاسین است... دوستان بِهْ که ز وی یاد ڪنند دلِ بی دوست ، دلی غمگین است... خاک در دیده بسی جان‌فرساست سنگ بر سینه بسی سنگین است...