ایتا یه چکامه ی دوست داشتنی داره که تازه به کانالش پیوستم و حقیقتا خیلی زیباست :')

بهتره ما هم یه سفر برای پیدا کردن اسمِ مخصوص خودمون داشته باشیم

پیشنهادی دارین بدین بچها

دیگه نمیشه به کسی اعتماد کرد آدما برای آدما از سم ، سم ترن .

ولی آدم قابل اعتماد خیلی نایابه

حوصله توصیه ندارم

*کمیاب

سلام گلای تو خونه خوبین؟

هربار که به احساسش فکر میکنم از ته قلب ناراحت میشوم ... سخت است حالا که باید به جایی که میخواستی میرسیدی ، چون شرایط رسیدن نداشتی ، نرسی! و وقتی به عمری که گذراندی نگاه کنی ، جز حسرت و غم نبینی و حس کنی هیچ کاری برای خودت نکردی... به یاد دسته گل های پر پر شده‌ات هربار از عمق دل آه بکشی و فقط به همان آه برخواسته از غمشان بسنده کنی

« سخت است! » رنج خودش را میگفت یا کار من را؟ 《یاد بگیری که من دَک میزنم از دلشوره》(د‌ک زدن = از ترس لرزیدن) 《ما بدشانس بودیم از شانسمون توی بدترین دوره به دنیا اومدیم‌. اونموقع فقط مثل عربا دخترا رو زنده به گور نمیکردن وگرنه زن به هیچیشونم نبود》 دوباره رفته بود در خاطرات قدیم ... دیدن رفاه آدمهای امروزی (مردان امروزی ، زنان امروزی ، کودکان امروزی) او را به حسرتها می‌برد . "بی سوادی؟ تعصب بی جا؟ جهل؟ تنهایی؟ ۳۰ سال پستو نشینی؟ دلمردگی؟ ناراحتی عمیق؟ غمِ فرزند؟" مجموعه ای از احساسات گذشته بر او ... 《ولی دوره ی بدی شده ؛ قدیم خیلی بهتر بود》 . . . 《دوره ی ما به چه درد میخورد ؛ همه نادان بودن . همه چی عقب مونده ، مردم ندون ... ناشایی》(ناشایی=ناشادی) احساساتی متناقض بین قدیم پسند و نوگرا هرچند گذشت ؛ گذشت مگر نه؟ برنمی‌گردد مگر نه؟

سلامی به سرمای تابستون و روشنی شب و قرمزیِ دریا * وی هار هار می‌کند آره خیلی بامزه ام

چطورین؟