من خوشبختی را در رقصِ بی محابای باد دیدم در صدای خش خش برگ زیر پای گربه‌ی‌ همسایه... در تلالو ستاره ها و صدای جیرجیرک های شب پرک... در بوی درخت ، ترِ شبنم ، در نسیمی به خنکای یک شالیزار ... من حس میکنم دویدنِ هوای تازه سازِ درخت‌ها را به روحِ طراوت جوی انسانی‌ام... قایم باشک بازی ابرها و ماه ، بی قرار و بی قرار و بی‌قرار... آرام و آرام و آرام... آرامِ آرامِ آرام...

سلام سلام

خوبین دوستانِ من‌؟

احوالاتتون؟ مجنون یا عاقل؟

توی شب احیا یکیو دیدم جدا از اینکه نمیشناختمش و اون با شوخی گفت چرا نمیشناسی و خودش معرفی کرد ، بهم گفت قبلا توی یه مسابقه دوم شده بودی میخواستم ببینم هنوز زرنگ هستی یا نه ؛ منم گفتم آره هنوز هستم😐 خودِ جمله ایرادی نداشت ، ولی یه لطف دارینی ، یه محبت دارینی ، یه ممنونی چیزی میچسبوندی تنگش آخه زن🤣 خیلی بی مقدمه گفتم آره هنوز زرنگم🤣 فک کنم منتظر همون لطف دارین بود که دو،سه بار تکرارش کرد :))

بچه ها یچیزی میپرسم که میخوام نظرتونو بدونم : «چطور از نهایتِ پتانسیلمون به عنوان یه انسان استفاده کنیم؟»

منظورم همه ی پتانسیل هاست . توانایی هامون ، شرایط ، خلاقیت ، استعداد ، ایده ها و ... و همه ی ابعادمون به عنوان یه انسان . چطور از اینها استفاده کنیم که به بیشترین رشد و بهره وری ممکن برسیم؟

اگر نظری دارین لینک هست ، یا اگر کانال دارین توی کانال خودتون واقعا خوشحال میشم نظراتتونو بشنوم :)

کم کم دارم از پینترست میترسم😐

خب گایز بیاید فردا انجامش بدیم

گوش بدید ؛ به دردتون میخوره :>