🔹 محمود کریمی در حرم مطهر رضوی، غزل رهبر شهید انقلاب در توسل به امام رضا(ع) را خواند @felestin_jonubi

♨️ جزئیاتی از مجروحیت رهبر انقلاب بعد از حمله به بیت رهبری/ وضعیت سلامتی و تدبیر امور توسط آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای (مدظله العالی)

عالی است 🤩 ۳۳ سال اون‌طرف زندگی کرده ببین چیا میگه❗ واقعیت اینه! #فتح_خیبر #نبرد_آخر ┄┅═✧☫✧●زاغ سیاه●✧☫✧═┅┄ ┄┅═🐦‍⬛@zaghsiah🐦‍⬛═┅┄

🎥 #تماشایی | دوستون دارم! ❤️‍🩹 همونی که براش نمردیم، آخر سر فدای ما شد... #اللّهمَّ‌عَجِّلْ‌لِوَلِیِّڪَ‌الفَرَج

آری گرفت آنچه ز مِهرِ رضا گرفت💛 سلامی از طرفِ ما و رهبر شهیدمان ▫️#امام_رضا ؛ #ایران ┄┅═✧❁ااا❁✧═┅┄ 🔻 کانال فتنه های آخر زمان👇 ‌ @tribulation

🔻درباره تحمیل به رهبری اخیراً گفته می‌شود عده‌ای به دنبال تحمیل مذاکره به رهبری هستند. چرا چنین می‌گویند؟ انتشار برخی اسناد با طبقه‌بندی «به‌کلی سری» که به‌صورت گزینشی از نامه‌نگاری‌های شعام با رهبر انقلاب بیرون درز کرده است. فارغ از اینکه چرا باید چنین نامه‌هایی منتشر شود، یک نکته بسیار ضروری است: اساساً تبادل نظر، آن‌هم در چنین ساحتی، کاملاً طبیعی است. حتی ممکن است یک مسئول کلاً نظر مخالف امام جامعه داشته باشد و وظیفه دارد صادقانه آن را بیان کند. طبیعی است که حکم نهایی در نهایت با رهبر انقلاب است. خاطرم هست سال‌ها پیش مرحوم آقای توکلی نامه‌ای به امام شهید نوشته بودند. آن را فرستادند که مطالعه کنیم و نظر بدهیم. عرض کردم بعید است آقا قبول کنند؛ این مخالف نظر صریح ایشان است. دکتر توکلی گفت من مشاور ایشان در مجمع تشخیص مصلحت نظام هستم. از من شرعاً خواسته‌اند آنچه به نظرم درست است را بیان کنم. در نهایت حکم با ایشان است و ما هم مطیع. در خاطرات مکرر آمده است که آقای شهید ما با امام درباره مسائل کشور گفت‌وگوهای پرچالش و عمیق داشتند. اساساً مگر ممکن است حکمرانی غیر از این باشد؟ خلاصه، چنین اخباری با فرض صحت، در سطح حاکمیت کاملاً طبیعی است. حتی ممکن است امام جامعه مسئولی را توبیخ کند؛ این هم طبیعی است. این اخبارِ به‌کلی سری، روایت‌هایی ناقص از یک تعامل کاملاً طبیعی‌اند و وقتی ملاک قضاوت قرار بگیرند، بسیار پرخطا، غیرمنصفانه و آسیب‌زا خواهند بود. 🔻اما بنای این متن، پرسش عمیق‌تری است؛ آیا رهبر نظام اسلامی ممکن است تحت فشار خواص تصمیم بگیرد؟ خیر. چرا؟ توضیح می‌دهم. 🔻امام جامعه ممکن است در مواردی از نظر خود عبور کنند: 🔻یکم. نظر مردم رهبر انقلاب اگر متوجه شوند که نظر اکثریت مردم چیزی غیر از نظر ایشان است، در بسیاری موارد مدارا می‌کنند. مدارا غیرعقب نشینی است. یعنی همراهی با مردم تا نگاه‌ها اصلاح شود و تجربه‌ای جدید برای کشور شکل بگیرد. مثل نرمش قهرمانانه در دهه ۹۰؛ این سبک، یک روش تربیتی است. 🔻دوم. همراهی با نظر شورایی مسئولان امام جامعه ممکن است با نظر شورایی مسئولان همراهی کند، ولو آنکه نظر شخصی‌شان چیز دیگری باشد. این به معنای تحمیل نیست. این انتخاب آگاهانه است و غیر انفعال است. مثلاً از امام خمینی درباره شلیک به یک ناو آمریکایی در دوران جنگ سؤال شد. ایشان فرمودند: من باشم، می‌زنم؛ نظر شما چیست؟ گفتند مخالفیم. امام فرمودند به نظر خودتان عمل کنید؛ چون اصل مشورت باید تثبیت شود. 🔻سوم. توجه به مصلحت بالاتر ممکن است مسئولی نظری بدهد و امام جامعه با آن مخالف باشد، اما به‌دلیل مصلحتی بالاتر همراهی کند؛ نه به‌خاطر استدلال آن مسئول، بلکه به جهتی فراتر. مثلاً رهبری انقلاب با تعلیق غنی‌سازی در دهه ۸۰ مخالف بودند، اما بعدها گفتند این عقب‌نشینی لازم بود و دو فایده داشت: اثر بر افکار عمومی جهان و ایجاد تجربه داخلی. 🔻چهارم. اقتضای شرایط در برخی موارد، امام جامعه تصمیمی دارد اما شرایط مادی و اقتضائات کشور همراه نیست. در اینجا نیز تسامح صورت می‌گیرد. مثلاً در ماجرای قطعنامه، برخلاف برخی ادعاها، تحمیلی در کار نبود. رهبر شهید انقلاب توضیح می‌دهند که شرایط اقتصادی و نظامی کشور به‌گونه‌ای بود که امام پذیرفتند نوبت پذیرش قطعنامه است. خلاصه اینکه نمی‌توان امری را خاصه در محکمات به امام جامعه تحمیل کرد. نمونه‌اش فتنه ۸۸؛ بسیاری از خواص و مسئولان مقابل نظر رهبری قرار داشتند، اما ایشان ایستادند و از رأی مردم دفاع کردند. 🔻حال ممکن است پرسیده شود: پس نمونه‌های تاریخی چه می‌شود؟ مثل حکمیت در دوران امیرالمؤمنین. کسانی که چنین می‌گویند، به یک تفاوت کلیدی توجه نمی‌کنند. ما در یک نظام اسلامی هستیم که مبتنی بر مردم‌سالاری دینی است؛ ساختاری که در زمان اهل‌بیت بی‌سابقه بود. مسئول در این نظام بر پایه اسلام و جمهوریت انتخاب و رشد می‌کند. ممکن است خطا کند، اما اساساً سازوکار نظام اسلامی به‌گونه‌ای نیست که بتواند چیزی را بر نظام یا امام تحمیل کند. این ساختار اجازه نمی‌دهد کسی با مکر و خدعه اراده خود را بر اراده نظام اسلامی تحمیل کند. اساساً این نظام برای جلوگیری از چنین انحراف‌هایی شکل گرفته است، چون متکی به اراده مردم مؤمن است. درباره این موضوع می‌توان ساعت‌ها گفت ونوشت. 🔻خلاصه، باید مراقب باشیم که تعبیر تحمیل به امام جامعه، تعبیری عجیب، غیرمنصفانه و چه‌بسا نوعی اسائه ادب باشد که تصویری از امام مسلوب‌الاراده ایجاد می‌کند. می‌ماند وظیفه ما و ادعای بسط ید؛ در یادداشت بعدی توضیح می‌دهم چه برداشت‌های خطایی درباره آن وجود دارد.

‌ 🔰امام شهید امت: اگر جریان تحریف شکست بخورد، جریان تحریم هم شکست می‌خورد. ⬅️پیروزی در جنگ روایت ها لازمه پیروزی در جنگ نظامی... ⬅️دشمن بلده چطور روایت کنه که زاویه دید تو رو تغییر بده.

🔺پاسخ بازیگر مشهور مصری به شیخ اماراتی: ما همه‌ با ایرانیم ‌شیخ اماراتی به اعراب کنایه زده: 🔹«کسی که در شرایط کنونی می‌گوید من بی‌طرفم قطعاً با دشمن(ایران) متحد است، اما آنقدر ترسوست که جرأت ندارد این را صریحاً بگوید.» عمر واکد موسیقی‌دان و بازیگر هالیوودی: 🔹«نگران نباش ما بی‌طرف نیستیم همه‌مون با ایرانیم» 🔹این بازیگر مشهور مصری پیش‌تر نیز به زیبایی از مقاومت مردم ایران قدردانی کرده بود. 🚨🇮🇷 ╰➤🆔http://eitaa.com/yavari57 #محمدمهدی‌یاوری🇮🇷

⭕️وزارت دادگستری ایالات متحده جیمز کومی رئیس سابق اف‌بی‌آی را به‌خاطر یک پست اینستاگرامی که صدف‌هایی به شکل «۸۶ ۴۷» چیده است، تحت تعقیب قرار داد عدد «۸۶» به معنای خلاص شدن از چیزی است، و «۴۷» هم منظورش ریاست جمهوری آمریکا است 🚨🇮🇷 ╰➤🆔http://eitaa.com/yavari57 #محمدمهدی‌یاوری🇮🇷

برآورد احتمال وقوع جنگ ✍🏻 مهدی محمدی - ۸ اردیبهشت ۱۴۰۵ تحولات اخیر نشان می‌دهد منطقه وارد مرحله‌ای پیچیده و مبهم شده است؛ مرحله‌ای که در آن تحلیل‌های قطعی درباره وقوع یا عدم وقوع جنگ، یا نتیجه مذاکرات، بیش از آنکه واقعی باشد، نوعی ساده‌سازی صحنه است. حتی تصمیم‌گیرندگان اصلی در ایران، آمریکا و اسرائیل نیز هنوز به جمع‌بندی نهایی نرسیده‌اند و همزمان در حال تلاش برای اثرگذاری بر روند تحولات و تغییر محاسبات طرف مقابل هستند. در چنین شرایطی، بیش از هر چیز باید بر تحلیل داده‌ها، شناخت اهداف بازیگران و بررسی سناریوهای محتمل تمرکز کرد. در میدان، نشانه‌های قابل توجهی از افزایش احتمال درگیری دیده می‌شود. تحرکات لجستیکی و عملیاتی آمریکا و اسرائیل از جمله تجمیع نیرو، افزایش حضور شناورها و ناوگروه‌ها در منطقه، افزایش پرواز جنگنده‌ها در عراق و جنوب منطقه، تشدید فعالیت پهپادها، ریزپرنده‌ها و هواگردهای سبک، و همچنین انتقال سامانه‌های پدافندی، همگی نشانه‌هایی هستند که سطح هشدار را بالا می‌برند. در داخل اسرائیل نیز خبرهایی از تلاش برای بازآرایی سامانه‌های دفاع موشکی منتشر شده؛ اقدامی که نشان می‌دهد آنها در حال آماده‌سازی برای یک دوره عملیاتی جدید هستند. با این حال، تصمیم برای آغاز جنگ هنوز قطعی نیست و به چند متغیر بستگی دارد. نخست اینکه آیا آمریکا و اسرائیل به این جمع‌بندی می‌رسند که فشار اقتصادی، گذشت زمان و برخی اختلافات داخلی می‌تواند ایران را به امتیازدهی در مذاکرات وادار کند یا نه. اگر چنین برداشتی شکل بگیرد، ممکن است گزینه نظامی موقتاً به تعویق بیفتد. هرچند از نگاه این تحلیل، هرگونه امتیازدهی می‌تواند این پیام را به طرف مقابل منتقل کند که فشار و جنگ مؤثر بوده و در نتیجه، زمینه‌ساز فشارهای بیشتر یا حتی جنگ بعدی شود. عامل دوم، ارزیابی آنها از میزان موفقیت حمله احتمالی است. تجربه جنگ قبلی نشان داد تصور دستیابی به یک پیروزی سریع و قاطع، لزوماً با واقعیت میدان تطابق ندارد. اکنون آنها باید برآورد کنند که آیا در حمله جدید می‌توانند به اهدافی مانند ضربه به شخصیت‌های کلیدی، آسیب به زیرساخت‌ها و مهار پاسخ ایران برسند یا نه. پاسخ ایران و دامنه آن، یکی از مهم‌ترین متغیرهای این محاسبه است. عامل سوم، توان دفاعی آمریکا و اسرائیل در برابر پاسخ ایران است. شواهد نشان می‌دهد هر دو طرف با محدودیت‌هایی در ذخایر موشک‌های رهگیر روبه‌رو هستند و در برابر حملات ترکیبی موشکی و پهپادی ایران، با چالش‌های جدی مواجه خواهند شد. با وجود این موانع، احتمال درگیری همچنان بالاست؛ چرا که امکان بروز اشتباه محاسباتی در واشنگتن و تل‌آویو وجود دارد. جریان‌های جنگ‌طلب و لابی‌هایی که تهدیدها را کوچک‌نمایی می‌کنند و هزینه‌های جنگ را کم‌اهمیت نشان می‌دهند، می‌توانند بار دیگر تصمیم‌سازی را به سمت گزینه نظامی سوق دهند. در مجموع، منطقه در یکی از حساس‌ترین مقاطع خود قرار گرفته است؛ احتمال درگیری در کوتاه‌مدت افزایش یافته، اما هنوز هیچ سناریویی قطعی نیست و تصمیمات روزها و هفته‌های آینده می‌تواند مسیر تحولات را مشخص کند. @mohammadi61

طرح‌ریزی جدید جنگی ایران ✍🏻 مهدی محمدی - ۸ اردیبهشت ۱۴۰۵ در تحلیل وقوع یا عدم وقوع جنگ، معیار اصلی این است که دشمن احساس کند گذشت زمان فرصت عملیاتی بیشتری در اختیارش قرار می‌دهد یا نه. اگر آمریکا و اسرائیل تصور کنند با تأخیر، شرایط برای فشار بیشتر یا امتیازگیری از ایران فراهم می‌شود، ممکن است زمان بدهند؛ اما اگر به این جمع‌بندی برسند که زمان به ضرر آنهاست و فرصت‌های عملیاتی‌شان را کاهش می‌دهد، دلیلی برای تعویق درگیری نخواهند داشت. در این میان، یک احتمال دیگر نیز وجود دارد؛ هرچند ضعیف. اینکه آمریکا به این نتیجه برسد که ایران سرسخت‌تر از آن است که تسلیم شود و جنگ جدید نیز دستاورد مهمی نخواهد داشت، و در نتیجه به‌جای فشار بیشتر، مسیر امتیاز دادن به ایران را انتخاب کند. این سناریو چندان محتمل به نظر نمی‌رسد، اما نباید از دایره تحلیل حذف شود. اما اگر جنگی رخ دهد، به احتمال زیاد با جنگ‌های گذشته متفاوت خواهد بود. ارزیابی این است که طرف مقابل تلاش خواهد کرد در یک بازه کوتاه، ضربه‌ای سریع و قاطع وارد کند، سپس با اعلام آتش‌بس، جنگ را متوقف کرده و نتیجه سیاسی آن را در داخل ایران دنبال کند؛ یعنی ایجاد یک ایران تضعیف‌شده که بتوان پروژه‌های فشار یا بی‌ثبات‌سازی را بر آن سوار کرد. این همان الگویی است که در جنگ‌های قبلی نیز دنبال شد. با این حال، برآورد این است که چنین سناریویی محقق نخواهد شد. اگر جنگ جدیدی آغاز شود، احتمالاً طولانی‌تر و شدیدتر از درگیری‌های قبلی خواهد بود. یکی از مهم‌ترین اهداف ایران در چنین جنگی، کنترل زمان‌بندی میدان و خارج کردن جنگ از چارچوب زمانی تعریف‌شده توسط دشمن خواهد بود. از نگاه این تحلیل، ایران در جنگ احتمالی آینده با آمادگی، تجربه و طراحی عملیاتی متفاوت‌تری وارد میدان خواهد شد. تجربه دو جنگ گذشته، سطح برنامه‌ریزی و شناخت از دشمن را افزایش داده و تاکتیک‌ها و الگوهای عملیاتی جدیدی برای میدان طراحی شده است. به‌ویژه در حوزه موشکی و پهپادی، احتمال بروز تحولاتی جدی وجود دارد. همچنین بخش مهمی از برتری ایران در جنگ‌های اخیر، نه فقط متکی به تجهیزات، بلکه مبتنی بر روش‌های جدید جنگی، غافلگیری اطلاعاتی، هدف‌گیری دقیق، و ضربه به زیرساخت‌ها و مراکز حساس دشمن بوده است. اقداماتی مانند هدف‌گیری رادارها، شناسایی محل تجمع نیروها، یا ضربه به مسیرهای لجستیکی و اقتصادی، نشان داد که شکل جنگ در حال تغییر است. در سطح منطقه‌ای نیز اگر جنگی رخ دهد، احتمال فعال‌تر شدن جبهه‌های مقاومت وجود دارد. تحولات اخیر در عراق، بازسازی و بازیابی ابتکار عمل حزب‌الله در لبنان، و نقش‌آفرینی بازیگرانی مانند یمن، می‌تواند به شکل‌گیری سطح جدیدی از «وحدت ساحات» منجر شود. همچنین برخی کشورهای عربی که تاکنون در پشتیبانی از آمریکا و اسرائیل نقش داشته‌اند، ممکن است مستقیماً در معرض هزینه‌های جنگ قرار بگیرند. جمع‌بندی این است که اگر جنگ جدیدی آغاز شود، ایران و محور مقاومت با قدرت بیشتر، ابتکار عمل گسترده‌تر و طراحی عملیاتی متفاوت‌تری وارد میدان خواهند شد. در مقابل، به نظر نمی‌رسد دشمن در حوزه ابتکارهای عملیاتی، ظرفیت کاملاً متفاوتی نسبت به گذشته در اختیار داشته باشد. به همین دلیل، آغاز هر جنگ جدید برای طرف مقابل، با ریسک‌های بسیار بزرگ‌تر از گذشته همراه خواهد بود. @mohammadi61