پلوتون عجیب و غریب ترین سیاره منظومه شمسیه که انگار حتی توی منظومه هم نیست، اما نمیشه وجودشو انکار کرد. دوره ولی هست، مثل isfj.

میماس قمر زحله، با اینکه از سنگ و یخ تشکیل شده ولی انرژی اطرافش خیلی زیاده، انقدری که تمام حفره ها از این انرژی ها تشکیل شده. Esfj هم از بیرون و درون کاملا متفاوت دیده میشه.

اورانوس سیاره یخی منظومه شمسیه. گرمای خیلی کمی داره و حتی نورانی هم نیست که به خوبی دیده بشه. مثل istj یه گوشه نشسته و سرش به کار خودشه

هایپریون قمر زحله، از یخ تشکیل شده ولی یچیزی که وجود داره، اینه که این قمر تنها قمریه که شکلش با بقیه فرق میکنه و خیلی خاصه. درست مثل estj :›

همه ماهو میشناسیم، همیشه هست، همیشه کنارمونه و اگر نباشه یچیزی کمه. انگار که اونم حواسش به ماست. مثل infj.

تایتان قمریه که شباهت زیادی به زمین داره، تا حدی که حس میکنن زندگی توش جریان داره، البته هنوز مطمئن نیستن. درست مثل enfj که حس زندگی رو به آدما منتقل میکنه ولی مطمئن نیستی این حس از اونه یا چی؟

زحل خیلی خوشگله. شاید حتی خوشگل ترین سیاره. دورش پره از ذرات یخ. واقعیت اینه که هسته زحل سنگ خالصه. ولی لایه های مذاب دورشو گرفتن. چیزی که از intj میبینیم هم همینه. حس میکنیم سنگه، ولی اینطوری نیست.

کالیبان قمر اورانوسه، انگار از سردی خوشش میاد. البته خیلی از اورانوس فاصله داره. درست مثل entj، حتی اگر از آدما خوشش هم بیاد فاصلشونو باهاش حفظ میکنه.

عطارد به خاطر ضربه های زیادی که بهش خورده، پستی بلندی های زیادی داره. اما با این حال هنوز هم گرم ترین سیاره است، درست مثل isfp.

آیو قمر مشتری‌ئه. این قمر پر از آتش فشان هایی ئه که همیشه فعالن و خاکستری که تولید میکنن تا سیصد کیلومتر میره، دقیقا عین شیطونی های esfp که تا کیلومترها اونورتر تحت تاثیرشن.

مریخ سیاره ایه که تکلیفش با خودش مشخص نیست، یه جاهایی پر از دشت و یه جاهایی پر از کوه و یخه. انگار istp با خودش و بقیه ام همین مشکل رو داره و نمیدونه یخی باشه یا مهربون.

خورشید ستاره ایه که خیلی گرم و داغه، و اگر وجود نداشته باشه همه جا یخ میزنه، درست عین estp که وجودش جمع هارو گرم نگه میداره.