یکی به isfp بگه چرا انقدر تلاش میکنی تا اعتماد همه رو جلب بکنی؟ الکی زور نزن چون اینطوری هیچوقت موفق نمیشی.

یکی به esfp بگه چرا انقدر میترسی که یوقت کسی از تو خوشش نیاد؟ سلیقه آدم ها متفاوته پس اهمیت نده و خودت باش.

یکی به istp بگه واقعا هیچ اشکالی نداره اگر تایم طولانی ای ناراحت یا توی خودت باشی، هرکسی یه مدلی انرژی ذخیره میکنه پس بابتش حس بد نگیر.

یکی به estp بگه چرا همش نگرانی و استرس داری؟ اینهمه بی قراری برای چیه؟ به کجا و چی میخوای برسی؟ یکم آروم بابا.

یکی به infp بگه چرا میخوای همه آدما رو کنار خودت نگه داری؟ وقتی داری ازشون آسیب میبینی؟ وقتش نرسیده باهاشون کات کنی؟

یکی به enfp بگه فکر نمیکنی یکم زیادی کمالگرایی؟ یا الکی بهونه بی انرژی بودنو میاری؟ قرار نیست همه چیز ۲۰ باشه، ۱۹ بودنم گاهی خوبه پس شروع کن.

یکی به intp بگه چرا وقتی نمیتونی احساسات بقیه رو درک بکنی انقدر اضطراب میگیری؟ تو با اونا متفاوتی پس هیچ ایرادی نداره.

یکی به entp بگه چرا انقدر سریع بیخیال همه چیز میشی؟ بیخیال بودن خوبه ولی نه دیگه انقدر زیاد!! لاقل برای درست کردن اوضاع یکم تلاش کن.

اون Isfj بی حوصله نیست اون فقط نیاز داره دوستاش خوبیاش رو براش یاداوری کنن تا انرژی بگیره.

اون Esfj بی حوصله نیست اون فقط نیاز داره دوباره اکیپ قدیمیش که صمیمیتشون کمرنگ شده به حالت قبلی برگرده تا انرژی بگیره‌.

اون Istj بی حوصله نیست اون فقط نیاز داره یه مدت با آدم مورد علاقش دور از بقیه زندگی کنه تا انرژی بگیره‌.